Wednesday, May 31, 2017

Bordeaux 2016 kooptips rechteroever

Kooptips Bordeaux 2016 - de value-for-money killer 2016's ter rechterzijde van Gironde en Garonne - Het heeft even geduurd, maar hier is dan de laatste posting met tips, de leukste betaalbare primeurs uit Saint-Emilion en Pomerol en omstreken. We volgen weer min of meer de volgorde van de lijst met ons aanbod.

Fonroque 2016 St-Emilion
Deze wijn hoort hier eigenlijk niet thuis. Als 'Grand Vin', deze biodynamische Grand Cru Classé van mooi terroir nabij de heuvel van St-Emilion (het dorp). Wél een wijn die ongehoord goed is én zeer betaalbaar. Mijn proefnotitie schudt Pavlov wakker, en dat midden op de dag. Expressief, rood fruitig en soepel. Intens, evenwichtig en met levendige zuren. Veel precisie en frisheid. En dan eindigt de notitie met het woord 'top'. Says it all. Klasse en evenwicht, zie daar deze jonge pure Fonroque 2016.

Grand Corbin Despagne 2016 St-Emilion
Nog zo'n geweldige verstekeling. Eveneens een heuse Grand Cru Classé, maar belangrijker: ook een biodynamische wijn. Uit een andere hoek van Saint-Emilion, de sector Corbin, nabij Pomerol. En ook heel anders van karakter dan Fonroque. Waar Fonroque rood oogt, oogt GCD paars. De wijn is vol en rijp, zelfs naar zoet neigend. En behoudt dan toch voldoende frisheid (anders zou ie hier ook niet staan). Verleidelijke wijn, heel even moest ik zelfs aan chocolade denken, maar dat was maar kort. Grand Corbin Despagne 2016.

Montlandrie 2016 Castillon
Rock on! Wat is dit weer gaaf. U weet het, van de hand van meester-wijnmaker Denis Durantou die vooral beroemd is van zijn Pomerol L'Eglise-Clinet, die heel duur is. Als die te duur is, en dat is ie al snel, dan zijn daar voor de Durantou-fans de Saintem (ook een aanrader, maar ik kan ze niet allemaal opnemen in de lijst), La Chenade (mooi), Les Cruzelles (zie hierna) en deze Montlandrie. En nog een heel klein beetje van zijn tweede wijn La Petite Eglise. Erg gaaf maar zo schaars. Montlandrie is de rijpste van het rijtje kleinere Durantou's, maar heeft dan niet het zoete van eerdere jaren. De afdronk is van een volwassen (denk: best dure) wijn, droog stenig en lang. Montlandrie 2016.

De Pressac 2016 St-Emilion
Toen Jean-François Quenin was 'binnengelopen' met de verkoop van zijn Darty (een soort Franse Hubo) kocht hij het schitterende Château De Pressac. Een indrukwekkend kasteel, minstens zo indrukwekkend gelegen boven op een heuvel in de oosthoek van St-Emilion, richting Castillon. Kijkend naar dit terroir denk je: dit kan niet mislukken. Toch vond ik niet ieder jaar even overtuigend van deze wijn. De 2016 is dat wel. Donkere neus, energiek in de mond. Zuurtjes en rozenbottel, prikkelend en vrolijk. Niet voor decennia in de kelder, maar lekker drinken in de jaren '20. De Pressac 2016.

Clos Puy Arnaud 2016 Castillon
De onvermoeibare Thierry Valette is de man achter Clos Puy Arnaud. Wars van alle uiterlijk vertoon. Hij is het altijd zélf die de wijn laat proeven, in eenvoudige setting. En dan te bedenken dat de familie Valette ooit eigenaar was van Pavie. Een groter contrast is er niet denkbaar. Pavie is tegenwoordig het meest pocherige, hijgerige domein waar je een zonnebril nodig hebt om de blingbling aan te kunnen. Ach, als Thierry Valette Pavie zou maken, wat zou dat opleveren...? De combinatie van zijn stijl en dat terroir... zucht... enfin, we moeten ons richten op de Clos Puy Arnaud. Heel uitbundig fruit, pittig, intens en prikkelend. Paars en fris, en soepel. Net zoals vorig jaar leeft dit weer enorm. Gaaf! En o ja, biodynamisch ook.

Les Cruzelles 2016 Lalande de Pomerol
Al genoemd. Van Denis Durantou. Nèt een tikje eleganter dan Montlandrie. Iets meer ingetogen. Zeer evenwichtig en een super structuur, volle zuren, heel compleet. Blind zou je hier iets duurders van maken. Dit smaakt echt een niveau hoger dan wat je qua prijs verwacht. Heel veel is er niet van, maar onze allocatie is toch best riant. Die van L'Eglise-Clinet trouwens ook, maar die kost ongeveer tien keer zo veel. Les Cruzelles 2016.

Fugue de Nénin 2016 Pomerol
De Grand Vin Château Nénin is best heftig dit jaar. Had er zelfs wat moeite mee. Vast voor de zeer lange termijn, maar het is wel een hele hoop wijn per kubieke centimeter. Die enorme concentratie heeft de Fugue niet. Maar hij mist ook niets. Blind zou ik niet denken dat dit een tweede wijn is. Dit is erg goed.

Beauregard 2016 Pomerol
Voor deze lijst is Beauregard aan de dure kant, maar dit is een winner die hier niet mag ontbreken. Nieuwe eigenaar is Smith Haut Lafitte, en zij hebben flink geïnvesteerd in deze Pomerol. Zo zijn daar de kegelvormige betonnen vaten voor de vergisting, een soort enorme barbapapa's. En, goed nieuws, de wijn is biologisch geworden. De 2016 heeft zacht zoetrijp fruit en een fluwelige textuur. Heel mooi, zonder hardheid maar wel met een aantrekkelijke frisse korreligheid. Als een arty foto met hoge iso-waarde. Dit is absoluut een wijn om te volgen.

Dat was het. Een kortere lijst dan voor de linkeroever bargains. Maar dat maakt het leven ook makkelijker. En het kiezen niet zo moeilijk. Deze en de andere 2016's zijn te vinden op onze pagina met het Bordeaux 2016 aanbod.

Friday, May 5, 2017

Bordeaux 2016 kooptips linkeroever

Kooptips Bordeaux 2016 - de value-for-money killer 2016's ter linkerzijde van Gironde en Garonne - Leuk natuurlijk al die dure jongens (uit de vorige posting), maar wat zijn nou de wijnen die je straks makkelijk opentrekt, en waar je misschien extra van geniet omdat het ook nog eens zo'n leuk koopje was? We hebben de grootste aanraders op rij gezet. We volgen min of meer de volgorde van de lijst met ons aanbod.

Mauvesin Barton 2016 Moulis
Eigenlijk is dit geen killer wine. Geen tot nederigheid stemmend zwaargewicht die proevers besmuikt naar elkaar laat knikken, daarbij sjonge jonge mompelend of iets dergelijks. Nee, als hier iets of iemand bescheidenheid aan de dag legt dan is het de wijn zelf. Dit is een eerlijke, ingetogen Médoc met fijne klassieke trekken. Voornaam zonder gedoe. Mooi puur fruit, heel goed in balans. Elegant en sappig. En en bouche uitgesproken energiek. Kleine Barton waar je blij van wordt. Mauvesin Barton 2016.

Potensac 2016 Médoc
Uit de stal van Léoville las Cases, geboortegrond van menig meesterlijke wijn. Potensac is voor z'n prijs zelden te kloppen. Ook hier een klassieke stijl, maar duidelijk meer power dan de Mauvesin. Zal ook langer te bewaren zijn. Proefnotitie eindigt ondubbelzinnig met 'absoluut goed'. Voeg ik niets meer aan toe. Potensac 2016.

Sociando-Mallet 2016 Haut-Médoc
De 2015 was best een lastpak, de wijn was behoorlijk heftig van structuur, maar de 2016 is ronduit prachtig, veel meer in balans. Hoort misschien net niet bij de koopjes, maar de prijs-kwaliteitverhouding van deze officieuze cru classé is ijzersterk. De 2016 is enorm sprekend, open, met energiek sap en een mooie lijn. Komt ook in aanmerking als betaalbare bewaarwijn. Sociando Mallet 2016.

Blason d'Issan 2016 Margaux
Proefnotitie om dorstig van te worden. Ruigte in de neus, uitbundig prikkelend stevig fruit op de tong. Rood en sappig, alsook wat mineralig. Veel merlot. Alles komt van een en dezelfde oude ommuurde wijngaard waar ook de grand vin vandaan komt. Dit is van vrolijke jonge stokken. Neal Martin was kritisch over deze wijn, maar wij zetten een vette krul. Voor de vroege jaren '20, dit is niet gemaakt om lang weg te leggen en te vergeten. Blason d'Issan 2016.

La Sirène de Giscours 2016 Margaux
Dit jaar toch weer een paar tweede wijnen geproefd die vermomd zo als eerste wijn zouden kunnen doorgaan. Interessant om te zien dat veel professionele proevers top tweede wijnen lager waarderen dan middelmatige 'grand vins' (die dus helemaal niet zo grand zijn). Enfin. De Sirène van 2016 is zo'n super tweede wijn. Helemaal in lijn met de Giscours, maar al meer benaderbaar. Fruit is expressief en aantrekkelijk, rood en rond, en met een hoop pit. Overtuigende wijn, evenals z'n grote broer. La Sirène de Giscours 2016.

Monbrison 2016 Margaux
Over Monbrison is men het duidelijk niet eens. Jane Anson en Jancis Robinson vinden er maar weinig aan, maar Tim Atkin en - in iets mindere mate - Neal Martin vinden 'm goed. Wij ook. Zoetig, spontaan, bijna vet fruit, en een goede structuur. Het is maar een korte notitie, dat wel. Staat nog 'koek' bij en dat hoort bij de impressie van zoetheid. Monbrison, buurman van Giscours, is altijd goed geprijsd, en de meeste jaren een aantrekkelijke Margaux. Zo ook dit jaar. Monbrison 2016.

Du Tertre 2016 Margaux
Langzaamaan gaat ook Du Tertre over naar 'bio': inmiddels wordt er op ongeveer de helft van de wijngaarden biodynamisch gewerkt. Er wordt veel aandacht besteed aan het vergroten van de biodiversiteit. De wijn was al goed, en wordt ieder jaar beter. Lenigheid, souplesse, en veel spanning. Kersig fruit met veel frisheid. Precisie en focus. Intens. Gaaf spul. Kreeg in de vorige posting al een 18½+. Ga d'r maar aan staan zou ik zeggen. Du Tertre 2016.

Gloria 2016 St-Julien
Gloria stond al in de vorige posting. Met een vette 18½. Het is heel makkelijk dit jaar: wie een geweldige betaalbare St-Julien wil uit 2016, kiest Gloria, punt. De niet-grand-cru die uitsluitend van - zij het versnipperd - grand cru terroir komt. Vol-sappig en donker, serieuze matière, goede zuren en mooie frisheid, en dat alles goed in balans. Overtuigend. Gloria 2016.

Lacoste Borie 2016 Pauillac
Net zoals de Blason d'Issan is dit een wijn om al vanaf 2019 of 2020 open te trekken. Vooral heel veel fruit, uitbundig en ook vrij zoet. En veel sap. En naast het zoetige ook een aangename frisheid. Gewoon lekker dus. Kan ook niet anders van dit domein. Grand Puy Lacoste (een 19'er) is weer geweldig dit jaar. Lacoste Borie volgt, op gepaste afstand. Lacoste Borie 2016.

Pibran 2016 Pauillac
Deze is toch wel het vermelden waard. Heeft met de vorige wijn het zoetsappige fruit gemeen, maar gedraagt zich toch net weer iets... serieuzer. Buurman van de briljante Pontet-Canet. Behoort tot de stal van Pichon Baron. En misschien dat dat het merkbare plintje hout verklaart in deze volsappige wijn. Geen torenhoge favoriet, maar zeker geslaagd. Pibran 2016.

Réserve de la Comtesse 2016 Pauillac
Comme Pibran. Vermeldenswaardig. Maar wat minder soothing dan in 2015, dat was zo'n instant verleider. Deze Réserve heeft meer pit. En heeft net zoals de vorig twee wijnen ook wat dat zoetige fruit, zij het net wat minder. Wat hout ook, maar dat is vast ook de jeugdigheid. Enfin, de wijn heeft ons niet compleet verpletterd, maar we liepen toch heel opgetogen naar onze volgende date (buurman Latour waar we de 2005 proefden, of eigenlijk opdronken, maar het was dan ook aan het einde van de dag inmiddels). Réserve de la Comtesse 2016.

Phélan-Ségur 2016 St-Estèphe
Deze hoort hier niet thuis. Al met een 19 besprenkeld in de vorige posting. Prachtige wijn. Ik citeer: veel souplesse zonder verlies aan structuur. Zuren natuurlijk, onderdeel van het fruit. Sappig, bijna knapperig. Evenwicht en frisheid. Heel levendig en plezierig. Goede fris-minerale afdronk, lang. Uitnodigend en positief. Einde citaat. Zeer geslaagde wijn! Phélan-Ségur 2016.

La Dame de Montrose 2016 St-Estèphe
Montrose, dat was de mooiste St-Estèphe. Een 19½ (van de 20). Zo compleet en mooi. Maar dit stukje gaat over La Dame, de tweede wijn. Tweede wijn? Blind gaat niemand dat raden. Dit heeft zoveel klasse. Wat is dit toch een topdomein. Ligt ook zo schitterend aan de Gironde. De dag dat Cos Montrose in de schaduw stelt moet nog komen, als het zover is meld ik het. De Dame is beheerst, evenwichtig, mooi hartig, alles klopt hier. Een must buy, in ieder geval voor de eigen kelder. La Dame de Montrose 2016.

Tronquoy-Lalande 2016 St-Estèphe
Gemaakt onder toeziend oog van de heren en dames van Montrose, en dat is merkbaar. Want het is goed. Niet groots, maar goed, en lekker. Vooral soepel en vriendelijk, en zacht. Lekker open vanaf 2019. Tronquoy-Lalande 2016.

La Parde de Haut-Bailly 2016 Pessac-Léognan
Driewerf hoera wederom voor La Parde. Opnieuw een van mijn favoriete tweede wijnen. Proefnotitie staat bol van de superlatieven. Zeer compleet, frisheid, balans. Gestructureerd. En droog, strak, gaaf, naturel. Hier gaat blind straks ook niemand roepen dat het een tweede wijn is. Een groot feest dit. La Parde de Haut-Bailly 2016.

Carbonnieux rouge 2016 Pessac-Léognan
Volgens mij veel te snel geproefd. Notitie is even kort als krachtig. Sappig, plezierig. Balans, klassiek, fris, transparant. Kom maar door dus. Duidelijk een aanrader. Heel onlangs de 2009 in een line-up van duurdere 2009's geproefd en ook toen kwam ie er verrassend goed uit. Valeur sûr, zeggen de Fransen. En terecht. Carbonnieux rouge 2016.

Domaine de la Solitude rouge 2016 Pessac-Léognan
Een van de verrassingen van het jaar. Uit de stal van Domaine de Chevalier (19+), dus dat is een goed begin. Zeer verfijnd. Moderne klassieker. Delicaat en sappig. Raspaard, eleganter dan de knollen die bij Domaine de Chevalier de ploeg voorttrekken. Dit is een wijn om in de gaten te houden. Een Chevalier voor doordeweeks. Een pure drink-Bordeaux. Domaine de la Solitude 2016.

Le C des Carmes Haut-Brion 2016 Pessac-Léognan
Nog zo'n bijzondere wijn. Tweede wijn van Carmes Haut-Brion (19!), buurman van Haut-Brion. Klein domein met een zonder overdrijven waanzinnige winery die ontworpen is door Philip Stark. Alles straalt hier ambitie uit. De wijnen zijn stevig, overtuigend, intens, en tegelijk ongeforceerd. Whole custer fermentation, bijzonder voor Bordeaux. Maar wat overigens ook gebeurt bij persoonlijke favoriet Clos du Jaugueyron, sedert jaren reeds. Mits goed gedaan geeft het structuur zonder hardheid, en zeer expressief fruit. De Carmes staat als een huis, grote aanrader maar slechts beperkt beschikbaar, en de "C" is ook niet te missen. Ze zijn zeer goed bezig daar! Le C des Carmes Haut-Brion 2016.

Tot zover de betaalbare linkeroever 2016's. Het complete Bordeaux 2016 aanbod vormt zich op de speciale Bordeaux 2016 pagina. De volgende posting zal over de rechteroever aanraders gaan.

Wednesday, April 26, 2017

Bordeaux 2016 grootste aanraders

Tips Bordeaux 2016 - Evenals vorige jaar presenteer ik weer de hitparade, de hall of fame. Subjectief, en mag best tot verhitte discussies leiden, allemaal goed. Dit is wat we dit jaar vonden. Op deze apenrots alleen de rode wijnen.

De meer betaalbare wijnen, de kleinere châteaux, komen in een volgende posting aan bod. Evenals de witte wijnen. Per cijfer staan de wijnen alfabetisch. En de Top Tweede Wijnen Bordeaux 2016 staat onderaan.

Omissie: Gruaud Larose 2016 hebben we niet geproefd. Op de proeftafel stond een lege fles. Ook gemist helaas: Haut Batailley 2016. Meestal gaaf, maar François-Xavier Borie had 'm er dit jaar niet bij staan - tot nu toe werd deze wijn steevast samen gepresenteerd met de Grand Puy Lacoste.

20
Ausone 2016
Lafite Rothschild 2016
Margaux 2016
Petrus 2016

19½
Canon 2016
l’Eglise-Clinet 2016
Haut-Bailly 2016
Haut-Brion 2016
Latour 2016
Montrose 2016
Palmer 2016
Le Pin 2016
Pontet-Canet 2016
Vieux Château Certan 2016

19+
La Conseillante 2016
Domaine de Chevalier rouge 2016
Ducru Beaucaillou 2016
d’Issan 2016
Lafleur 2016
La Mission Haut-Brion 2016
Léoville-las-Cases 2016
Lynch Bages 2016
Mouton Rothschild 2016
Smith-Haut-Lafitte rouge 2016

19
Les Carmes Haut-Brion 2016
Cheval Blanc 2016
Clos du Jaugueyron 2016
Duhart Milon 2016
Figeac 2016
Giscours 2016
Grand Puy Lacoste 2016
l’Evangile 2016
l’If 2016
Larcis Ducasse 2016
Léoville Barton 2016
Phélan Ségur 2016
Rauzan-Ségla 2016
Trotanoy 2016

18½+
Beauregard 2016
Beauséjour Duffau-Lagarrosse 2016
Brane Cantenac 2016
Cos d’Estournel 2016
Fonroque 2016
Gazin 2016
Langoa Barton 2016
Léoville Poyferré 2016
Pavie Macquin 2016
Pichon Longueville Comtesse 2016
Talbot 2016
Du Tertre 2016

18½
Angélus 2016
Beauregard 2016
Branaire Ducru 2016
Calon Ségur 2016
Canon la Gaffelière 2016
Clos Fourtet 2016
Latour Martillac 2016
Le Dôme 2016
Gloria 2016
Grand Corbin Despagne 2016
La Mondotte 2016
Pavie 2016

18+
Beau-Séjour Bécot 2016
Clos l'Eglise 2016
La Fleur Pétrus 2016
Hosanna 2016
Lagrange 2016
Nénin 2016
Troplong Mondot 2016
Pape Clément rouge 2016
Pichon Longueville Baron 2016
Saint-Pierre 2016

18
Clerc Milon 2016
Clinet 2016
Clos du Marquis 2016
La Dominique 2016
Quintus 2016

De beste tweede wijnen:

Alter Ego de Palmer 2016
Blason d’Issan 2016
C des Carmes Haut-Brion 2016
Carruades de Lafite 2016
Chapelle d’Ausone 2016
Clarence Haut-Brion 2016
Dame de Montrose 2016
Fugue de Nénin 2016
Parde de Haut-Bailly 2016
Pavillon Rouge 2016
Petit Lion de Las Cases 2016
La Petite Eglise 2016
Sirène de Giscours 2016
Lacoste Borie 2016

Inmiddels is de Bordeaux 2016 campagne wat op gang aan het komen. Alle releases zijn zoals altijd te volgen op Bordoverview, en heb aanbod krijgt vorm op onze speciale Bordeaux 2016 pagina.

Thursday, April 20, 2017

Bordeaux 2016, meesterlijke klassieker

Bordeaux 2016 oogst - Een van de indrukwekkendste recente Bordeaux-jaren is 2010. Een “grote klassieker” noemde ik het in het verslag van zes jaar geleden, dat was toen vooral in vergelijking met nouveau riche vintage 2009. Anders dan met 2009 ging het ontstaan van 2010 met horten en stoten, en gaf de wijnmakers een hoop stress. Met Bordeaux 2016 was dat opnieuw het geval.

De parallellen met 2010 zijn opvallend, inclusief het resultaat. In die zin dat er iets groots is gemaakt. Maar het karakter van 2016 is anders: het nieuwe jaar heeft heel veel, maar niet het gewicht van 2010. En dat spreekt aan. Dit is het gaafste jonge jaar dat ik geproefd heb.

Château d'Issan, Margaux, april 2017

Wie inmiddels over 2016 gelezen heeft weet dat het jaar schizofrene trekken had. Eerst alléén maar regen, en daarna alléén maar zon. Daar sta je dan als plant. Maar uiteraard ligt het wat ingewikkelder. En aangezien de weersomstandigheden de aard van een oogst bepalen is het zaak om hier meer in detail naar te kijken.

Het begon allemaal met de ongewone winter van 2015-2016. Die was buitengewoon zacht én heel nat: de eerste drie maanden van het jaar viel er ruim twee keer zoveel regen als gemiddeld! Zo vulden de waterreserves in de bodem zich goed aan na het droge naseizoen van 2015. Maar de hele lente bleef het nat, en in combinatie met de lagere temperaturen kende het jaar 2016 een trage start.

Zorgwekkend was vooral het ontstaan van de schimmelziekte meeldauw. Met de overvloed aan water was dat eenvoudigweg niet tegen te houden. Het betekende, zeker bij de biologisch werkende domeinen, lagere opbrengsten.

Château Margaux, april 2017

Waar je weinig over hoort: lokaal kwam ook in Bordeaux vorstschade voor, zoals in 2016 ook op dramatische wijze gebeurde in noordelijke wijnregio’s. Het Graves-domein De Fieuzal bijvoorbeeld verloor zo een flink deel van zijn oogst. Maar het succesverhaal van 2016 heeft dit local fact volledig overschaduwd.

Het eerste wonder geschiedde rond de bloei


Het goed verlopen van de bloei, en dan met name de bestuiving, de bevruchting en de vruchtzetting, is van groot belang voor het uiteindelijke resultaat. Nat en koud weer tijdens de bloei leidt tot coulure (gebrekkige vruchtzetting) en millerandage (onregelmatige vruchtzetting), wat zowel de kwaliteit als de omvang van de oogst beïnvloedt. Maar… met de bloei was het eindelijk droog!

Château Palmer, Margaux, april 2017

Believe it or not: begin juni, precies tegelijk met de bloei, brak de zon door. De boeren slaakten een zucht van verlichting. De bloei viel 8 dagen later dan in een gemiddeld jaar, en het goede weer was zeer belangrijk voor de ontwikkeling van de druiven in wording. Tegen het eind van de bloei regende het weliswaar opnieuw, maar tot echte problemen heeft dat niet meer geleid. Ook het grotere aantal pitjes per druif duidt op een geslaagde bevruchting in 2016. En ligt mede aan de basis van een tanninerijk jaar.

Waar de bakken regen aanvankelijk tot grote zorgen hadden geleid, bleek het uiteindelijk een zegen te zijn: de grote waterreserves die zich gevormd hadden zorgden ervoor dat de planten de rest van de zomer konden doorstaan. Want ook die was ongewoon: de zomer van 2016 was in Bordeaux droog, kurkdroog. We schrijven 18 juni. Vanaf die dag was alles anders. Zon, zon, en nog eens zon.

Château Rauzan-Ségla, Margaux, april 2017

Behalve een probleemloze bloei is voor een goede oogst een droge zomer van belang. De droogte zorgt, na verloop van tijd, tot water stress. En dat maakt dat de energie van de plant naar de druiven gaat, en niet naar de loten en de bladeren. Want zo werkt het bij een wijnrank: zodra er een tekort aan water ontstaat stopt als eerste de groei van loten en bladeren, de rijping van de druiven krijgt voorrang.

Door de waterreserves in de grond liet serieuze water stress op zich wachten, de ontwikkeling van de planten, de ‘vegetatieve groei’, liep in de meeste wijngaarden lang door, tot diep in de maand juli. Na het stilvallen van die groei volgde begin augustus de véraison, de groene druiven werden paars.

Château Branaire-Ducru, Saint-Julien, april 2017

Vanaf dat moment begon het Grote Rijpen. Bij aanhoudend droog weer, en voor het eerst dit jaar ook warmer weer: wel zo’n 5 graden Celsius boven wat normaal is voor augustus. Wat bijzonder was: de nachttemperaturen bleven wél op het gemiddelde hangen, naar verhouding laag dus, waarmee het verschil tussen dag- en nachttemperaturen groot was. Ook dat bepaalde de aard van 2016: het heeft bijgedragen aan de vorming van kleurstoffen, en tegelijkertijd de afname van aroma’s en zuurgraad beperkt. Een goede zaak.

Het niveau van water stress nam in de loop van augustus flink toe, en steeds meer ging het terroir tellen: vooral stokken die minder diep wortelen, en planten op minder geschikte bodems hadden het moeilijk. Met de komst van september werd het alleen maar erger. Boeren konden zich nauwelijks meer voorstellen dat zij zich eerder dat jaar zorgen hadden gemaakt over een teveel aan water. Nu was alles omgekeerd. Begin september werd Bordeaux geteisterd door een hittegolf en sinds 1950 was het er niet meer zo warm geweest: op 12 september werd de recordtemperatuur van 37 graden gemeten, in Sauternes.

Tweede dinsdag van september: geluksdag voor Bordeaux


Maar opnieuw toonden de weergoden erbarmen. Toen het er bijna op leek dat de hele oogst zou verschroeien kwam de verlossing: een storm met veel regen arriveerde op dinsdag 13 september, een dag na het hitterecord, en gaf 3 dagen regen. Alles en iedereen haalde opgelucht adem. En dronk.

Château Latour, april 2017

Een kleine week later keerde de zon weer terug: het begin van een lange en mooie nazomer. De relatief koele nachten in september en oktober zorgden voor een gestage en prachtige rijping van de druiven. Een topjaar in de maak, zoveel begon nu wel duidelijk te worden.

De oogst vond plaats over een ongewoon langgerekte periode: iedereen deed wat hem of haar het best leek. Dan gaat het ook om zelfbeheersing. Een enkeling heeft wellicht te laat geoogst, wat ten koste gaat van de zuren en aroma’s in de wijn.

Bordeaux 2016 is een niet te missen jaar


Terroir was belangrijk in 2016: planten op de beste terroirs hebben de water stress het best doorstaan, of zo je wilt: hebben daarvan het meest geprofiteerd. De grote wijnen van de linker oever zijn groots, zowel in de Médoc als in de Graves. Ook op de rechteroever, Saint-Emilion en Pomerol, zijn ronduit geweldige wijnen gemaakt maar het beeld hier net iets wisselender. De top terroirs met veel klei waren hier in het voordeel vergeleken met de mindere terroirs met veel zand.

Château Fonroque, Saint-Emilion, april 2017

Op beide oevers zijn ook wel plaatsen geweest waar de water stress te heftig is geweest. De vroeger rijpende merlot heeft daar meer onder te lijden gehad dan de cabernets. Op het beroemde plateau van Pomerol zijn percelen jeugdige planten gespot waarvan al het groen slap hing, en verdroogde, maar evengoed in Margaux kwam sunburnt merlot voor. Hoewel deze probleemgevallen de opbrengsten wel wat hebben getemperd, was de totale productie vrij ruim dit jaar.

Bordeaux 2016 is in een hoop gevallen spectaculair. Net zoals de grote jaren 2010 en 2015 is het een zeer compleet jaar, met overtuigend fruit en een vitale structuur. Verrassend is dat de totaalindruk klassiek is, het jaar heeft niet de spierbundels van 2010. Dat komt overeen met het wat lagere alcoholpercentage, wat eveneens het gevolg is van de water stress: in een laat stadium heeft die ook de fotosynthese stilgelegd.

Château l'Evangile, Pomerol, april 2017

De aanhoudend goede nazomer met z’n relatief koele nachten heeft er voor gezorgd dat de druiven heel gestaag en mooi hebben kunnen rijpen, met behoud van de zuren. Vooral de cabernets hebben van deze talmende nazomer geprofiteerd. Dat trage heeft gemaakt dat de structuur soms bijna fluwelig is. Analyse laat echter zien dat 2016 veel tannines heeft, meer bijvoorbeeld dan 2015, en dat is verrassend. De ideale rijping heeft ertoe geleid dat deze tannines minder voelbaar zijn. Het jaar zal een lang leven voor zich hebben.

Bordeaux 2016 is een jaar met opvallend veel energie. En bij veruit de meeste geproefde wijnen zijn alle elementen die de 2016’s zo compleet maken goed met elkaar in balans. De wijnen komen heel natuurlijk over. Tijdens de proefweek ging het Bolomey proefteam een paar keer flink uit z’n dak, iets wat bij het proeven van primeurs niet vaak gebeurt. Voor de Bordeaux-liefhebber is dit een jaar om niet te missen.

What's next: de aanraders


In de volgende postings komen de aanraders aan bod. Alle releases zijn te volgen op Bordoverview en op onze speciale Bordeaux 2016 pimeurs-pagina.

Vieux Château Certan, Pomerol, april 2017

Thursday, March 30, 2017

Bordeaux 2016 - daar gaan we weer!

Bordeaux 2016 primeurs - Zondag, 2 april, vertrekken collega Jan en ik naar Bordeaux voor opnieuw een moordend schema dat feestelijk begint zondagavond op Château Guiraud, en doorgaat tot vrijdag de 7e even na lunch. Dan zijn we vijf dagen proeven en vele vele primeurs verder, en zullen we weten of Bordeaux 2016 inderdaad zo goed is als er wordt beweerd. We zijn benieuwd.

Onze avonturen zijn het snelst te volgen op Twitter. Een paar keer per dag zullen we een (t)weetje plaatsen. Als dat lukt althans, rennend tussen het ene en het andere château. Nu is dat wat overdreven, we hebben namelijk alle clutter uit het schema weggegooid, zodat we niet steeds met twee wielen door de bocht hoeven. Dat is namelijk vervelend, en ook niet ongevaarlijk op die landweggetjes.

Uiteindelijk delen we onze bevindingen over Bordeaux 2016 op dit blog, en ook met een artikel - zoals elk jaar sinds de jaargang 2009 - in het prachtblad WineLife.

Bordeaux 2016 highlights per dag

Maandagochtend zijn we in Margaux en dan bezoeken we natuurlijk Château Margaux en Palmer. En gaan we langs bij Rauzan Ségla, d'Issan, Brane Cantenac, Giscours en Du Tertre, en natuurlijk Clos du Jaugueyron. De overige Margaux's proeven we elders. Na een lunch met vooral heel veel oesters - verwacht ik - gaan we 's middags langs alle grote Saint-Juliens.

Op dinsdagochtend rijden we vroeg naar het noorden en staat Saint-Estèphe centraal. Waarna we afzakken naar Pauillac voor de beide Rothschilds, gevolgd door een lunch op Pontet-Canet. 's Middags nog meer Pauillacs, beide Pichons, en ook Latour waar we naast de 2016 primeurs ook de Latour 2005 gaan proeven. Dat is laatste wijn die dag, dus ik denk dat ik de spuugemmer maar even oversla.

Dan naar de rechteroever

Woensdag voor het eerst naar de rechteroever: Saint-Emilion. Ausone, Clos Fourtet, Canon etc., lunch bij de food truck op Fonroque. Daar zijn nog veel meer wijnmakers, uit allerlei andere streken. Zo ook Eddy en Mileine Oosterlinck van Domaine de Juchepie, met hun meesterlijke Coteaux de Layon. Ook gaan we langs op Canon-la-Gaffelière, en bij Jean-Luc Thunevin. En toch ook nog maar even langs Pavie en Angélus.

Donderdag Pomerol plus hoekje Saint-Emilion. Eén line-up van grote namen: La Conseillante, l'Evangile, l'Eglise-Clinet, Petrus, Le Pin, Lafleur, Figeac, Cheval Blanc, Vieux Château Certan... stevige dag dus.

Op vrijdag de afsluiting: Pessac-Léognan, met naast Haut-Brion en La Mission Haut-Brion ook de favorieten Haut-Bailly en Domaine de Chevalier. En niet te vergeten Smith-Haut-Lafitte. Het is duidelijk, we gaan een zware week tegemoet.

Sauternes slaan we niet over, maar proeven we wel buiten Sauternes. Allemaal op een rij, om de wijnen goed te kunnen vergelijken. By the way, Guiraud 2016 is dit jaar al vóór de primeur-week uitgekomen, met dezelfde prijs als in voorgaande jaren.

De Bordeaux 2016 campagne

Zodra we terug zijn zullen de eerste wijnen uitkomen. En dat gaat dan door tot in juni. Alle releases zijn weer te volgen op Bordoverview en op onze speciale Bordeaux 2016 pimeurs-pagina. To be continued.

Monday, June 6, 2016

Bordeaux 2015: de value-for-money picks deel 2

Begin juni, en de campagne is vol op stoom. En dat is zacht uitgedrukt. Soms lijkt het of we warme broodjes verkopen, of dat we het weggeven. De belangstelling voor de wijnen, althans voor een deel van de wijnen, is groot. In deze posting zet ik de value-for-money picks van de rechter oever op een rij. De gekte betreft met name de duurdere wijnen. Leuk, maar bedenk dat er in de categorie 'betaalbaar' geweldige wijnen te vinden zijn dit jaar. Er zit overigens geen betekenisvolle volgorde in onderstaande opsomming.

Zie een eerdere posting voor de (duurdere) top van Bordeaux 2015.

SAINT-ÉMILION 2015

De Fonbel 2015
Bij Alain Vauthier van Château Ausone staat ieder jaar een lineup klaar van andere wijnen die hij en zijn team maken. Altijd een mooie opmaat naar de Chapelle d'Ausone en natuurlijk de Grand Vin, die je dan meteen in perspectief kunt plaatsen. De eenvoudige Vauthiers zijn doorgaans prima maar niet opvallend. Maar De Fonbel sprong er dit jaar tussenuit. Vooral door z'n uitbundige fris-paarse fruit.

Côte de Baleau 2015
Uit de stal van een andere topper, te weten Clos Fourtet. De ándere 'kleine' wijn die ze maken is Les Grandes Murailles, van de wijngaard naast de oude kerkmuur, aan de rand van St-Emilion bij de rotonde. Dit perceel heeft men recent bemachtigd, de conditie van de wijngaard is nog niet zoals ie moet zijn, en dat geldt ook voor de wijn. Côte de Baleau daarentegen is goed. Bergen vitaal en vrij krachtig merlot fruit. De tanninen zijn nog een tikje onbesuisd, dus even kelderrust is verstandig.

Fonroque 2015
Daar staat ie weer, zoals bijna ieder jaar. En dat is omdat deze klassieke St-Emilion van bio-goeroe Alain Moueix goed is. Ook hier valt het verleidelijke donkerpaarse fruit op. De wijn is levendig, prikkelend en compleet, alsook goed gestructureerd. Aanrader!

Quinault l'Enclos 2015
Twee keer geproefd. Hoop wijn, staat werkelijk bol van het rode fruit. Zuren gematigd. Uitbundig sap met een lichte kalkige, minerale toets - wat Quinault vaak heeft, maar nu is het wat minder, het fruit is overheersend op dit moment. Dit is een grote-mensen-Quinault, goed, maar niet mijn favoriet. Het rank-fris-jeugdige dat de wijn vaak heeft vind ik altijd erg fijn. Voor wie het nog niet wist, de wijn is bio-af, en dat is natuurlijk jammer. 2012 was de laatste biologisch gemaakte Quinault. In 2013 is het helemaal misgegaan met de oogst, en heeft men afscheid genomen van het biologisch werken. Begrijpelijk maar jammer, en eigenlijk een stap terug.

Grand Corbin Despagne 2015
Plezierige, klassieke neus. Rijp, en de geur die doet denken aan kersen die op een taart staan. Ook hier wat minder uitgesproken zuren. Het geheel komt heel puur en evenwichtig over. Blijft ver van effectbejag of andere aanstellerij. Past ook niet bij wijnmaker François Despagne die ons ongevraagd uitbundig college geeft over - vooral - biologisch wijnmaken. Maar we houden hem met onze vragen ook wel aan de praat, deze wijnintellectueel. Een believer. Absoluut een domein om te bezoeken voor iedereen die vragen stelt bij biologisch wijnmaken.

Saintem 2015
Instapper van Denis Durantou, maar wat voor een! Vol zoet rood sap met mooie zuren aan de basis en een solide structuur. Best stevig en zeker pittig. Kersen. Sterke wijn voor heel weinig geld. Deze wijn wordt gemaakt door Denis Durantou, die naam heeft gemaakt - en dat nog steeds doet - met zijn grote en gezochte (en dure) Pomerol l'Eglise-Clinet.

CASTILLON & FRANCS 2015

Clos Puy Arnaud 2015
De bokaal voor meest vrolijk-stemmende, levendige Bordeaux 2015 gaat dit jaar naar Thierry Valette voor zijn super aantrekkelijke Clos Puy Arnaud 2015. En mocht u denken dat dit dan meteen na levering op moet dan heeft u het mis. De wijn heeft ook een serieuze kant, een goede structuur, wat je onder meer ervaart in de lange finale. Valette kan wijn maken. Deze, en een paar andere wijnen uit dit gebiedje, bewijzen weer de kracht van de appellation Castillon.

Puygueraud 2015
Verrassend: fris, lenig en sappig, licht kalkig, stenig zelfs, en voelt zacht. Erg lekker, en een Côtes de Francs om wat jonger te drinken. Wordt gemaakt door Nicolas Thienpont die dit jaar ook hoge ogen heeft gegooid met Larcis Ducasse, Pavie Macquin en Beauséjour Duffau-Lagarrosse. Alledrie wijnen die in de lijst met 2015 toppers staan.

d'Aiguilhe 2015
Eveneens een wijn met veel frisheid, deze kleine doordeweekse 2015 van Stephan von Neipperg. Knap gemaakt, zacht in de mond, fijne textuur. Niet eindeloos in de kelder leggen, dat is zonde.

Montlandrie 2015
Kleintje? Montlandrie staat in het lijvige rapport van Tim Atkin MW met een 93/100 rating gewoon tussen de grotere jongens, deze Castillon van Denis Durantou (van l'Eglise Clinet, ik noemde hem al bij de Saintem). Atkin schrijft: "There’s only 5% Cabernet Sauvignon in Denis Durantou’s wine, but it’s remarkable what it brings to the blend. Violet-perfumed, with plum, cassis and blackcurrant leaf complemented by stylish oak and a chalky, minerally freshness. Drink: 2020-30". Enige wat ik daaraan kan toevoegen is dat de wijn best stoer, direct, pittig en ongepimpt overkomt. Ook een om niet te missen.

POMEROL 2015

Mazeyres 2015
We kwamen net Fonroque al tegen, en ook Mazeyres is van Alain Moueix. Dus biodynamisch. En Pomerol. En betaalbaar. En lekker. Wat een combinatie, klinkt als een must-buy. Is het ook. Tenzij je alleen van streng-klassiek-links houdt en niet van merlot. Want Mazeyres is bij uitstek soepel met een hele hoop rood fruit, en het geheel komt als altijd wat zoetig over. Maar de balans is goed in deze wijn, en de structuur eveneens, die ook wat licht kalkig is. Soothing value-for-money.

Fugue de Nénin 2015
Er zijn twee tweede wijnen die me dit jaar nóg meer dan andere goede tweede wijnen zijn bijgebleven, en dat zijn La Parde de Haut-Bailly en Fugue de Nénin. Misschien omdat ze ook zo op zichzelf staan. De hartelijke ontvangst op Nénin heeft geen invloed gehad op het volgende oordeel: "Vol overtuigend en pittig, prikkelend rood fruit. Gaaf! Tanninen mooi. Heel toegankelijk maar zeker niet M.O.R. (een muziekterm die middle of the road betekent). Vrij klassiek en precies en zonder enige aanstellerij, en met een glasrol voor het fruit."

LALANDE DE POMEROL 2015

Les Cruzelles 2015
Van het rijtje kleinere Durantou's - zie hiervoor al Saintem en Montlandrie, en dan is er ook nog La Chenade, ook goed, ook Lalande - is Les Cruzelles misschien wel de meest affe. Er is ook altijd wat minder van beschikbaar dan van de andere Durantou's. Cruzelles is een complete wijn, met serieus fundament, tegelijk zacht van textuur. Iets hout, passend, en in bescheidenheid. Het karakter van het fruit is droger, minder zoet dan in de kleinere cuvées zoals Saintem. Hint sesam in de afdronk. Schoon en ingetogen. Inmiddels meer dan de helft van de allocatie verkocht, dus if you snooze, you loose.

La Fleur de Boüard 2015
Dit zou niet mijn eerste keus zijn maar de wijn zit werkelijk goed in elkaar en is in zekere zin plezierig. Meer commerciële stijl met meer gemarkeerd hout. Donkere tonen van braam en gebrande koffie. Beetje typetje van het lage decolleté, maar die mogen er ook zijn.

Dorstig geworden? Dan is het nog even wat geduld hebben want deze primeur-wijnen zijn nog lang niet in Nederland. Het complete Bordeaux 2015 aanbod staat online. Bel of mail voor aanvullend advies, dat geven we graag - we zijn niet voor niets een week gaan proeven in Bordeaux.

Tuesday, May 31, 2016

Bordeaux 2015: de value-for-money picks deel 1

Na de posting over de "beste" Bordeaux 2015's ongeacht prijs en beschikbaarheid, gaat deze posting over het meeste waar voor je geld. En dan bedoel ik niet het meeste waard voor veel geld, daar gaat die vorige posting dus over, maar het meeste waard voor onder de ongeveer 40 euro maximaal. Maar vooral over toppers zo tussen de 20 en 30 euro.

Het leuke van Bordeaux 2015 is dat je - ook - voor weinig geld echt heel gave wijnen kunt vinden. Op beide oevers van de Gironde casu quo de Dordogne. Eerste rijtje zijn de wijnen ter linker zijde van de Gironde, op de westoever: Médoc en Graves. We gaan van noord naar zuid. In deel 2 van deze posting komen de rechter-oever wijnen.

SAINT-ESTÈPHE 2015

Phélan-Ségur 2015
In de noordelijke Médoc is rond de oogst wat regen gevallen, en de regen was daarom onderwerp van gesprek. Proef je Phélan-Ségur dan heb je niet het gevoel dat die regen roet in het eten heeft kunnen gooien. De wijn heeft mooi vol fruit en de tanninen zijn rijp. Samen met de goede zuren komt deze wijn aangenaam en evenwichtig over. Over het nabijgelegen Sociando-Mallet was ik wat minder enthousiast dit jaar.

Capbern 2015
Voorheen Capbern-Gasqueton. Maar Mme Gasqueton is dood, het château is in nieuwe handen, dus kon de naam korter. Gemaakt door het team van Calon-Ségur (geen favoriet dit jaar) en eigenlijk als altijd erg aangenaam. Zoetsappig fruit, heerlijk sappig. Geoogst van wijngaarden gelegen tussen Meyney en... Phélan-Ségur. Behalve toegankelijk heeft de wijn een volwassen basis en kan heus wat jaartjes ouderen.

Tronquoy-Lalande 2015
Dit is de Capbern van Montrose. Mond vol bramen. Paars, soepel, verleidelijk. Tintelende textuur van energiek fruit, fijne rijpe tanninnen. Iets kalkig in de finale. Overtuigende wijn.

La Dame de Montrose 2015
Altijd een kleine Montrose met recht, ook dit jaar. Komt in vergelijking met de voorgaande meer ingetogen over. Droger. Heel mineraal, mooie structuur. Meer terroir- dan druit-driven. Fris-stenige afdronk. Mooi!

Ormes de Pez 2015
Nog een geslaagde wijn uit het hoge noorden. Gedomineerd door uitbundig bijna zoetig rood fruit, heel vol en zalvend in de mond. Niet van het meest complexe soort, maar geeft een hoop plezier, Prikkelende zuren zorgen voor voldoende ruggengraat.

PAUILLAC 2015

Pibran 2015
Ben geen grote fan van grote broer Pichon Baron, maar deze wijn is zeker geslaagd te noemen. Misschien wat commerciële stijl, opvallend zoet en rond, maar ook een serieuze (niet harde) structuur. Dik-sappig rood fruit. Geen eerste keus maar wel vermeldenswaardig.

Réserve de la Comtesse 2015
Aan de overkant van de weg, de tweede wijn van de mooie Pichon Comtesse. Dit drink ik nog liever, deze vrouwelijkste van alles Pauillacs. Boterzachte wijn, zeer fijn fruit, mooie frisheid. Uitermate aangenaam.

Lacoste Borie 2015
Tweede wijn van grote favoriet Grand-Puy-Lacoste van François-Xavier Borie. Waar de grand vin nog wel iets strengs kan hebben is Lacoste Borie een ronduit vrolijke neef. Hier zal - bijna - iedereen gewoon blij van worden. Super benaderbaar en moderne 'edges' van chocolade en flink gebrande koffie. Paars sap.

Haut-Batailley 2015
Ook deze wijn wordt gemaakt door het team van Grand-Puy-Lacoste, door liefhebbers aangeduid als GPL. Ook dit is goed en evenwichtig met veel rijp paars fruit, gedegen van structuur, en niet hard. Geheel komt klassiek over, geen toeters en bellen. Wel mooi fris, en diep, spannend. Haut-Batailley heeft voor een betaalbare Pauillac altijd veel te bieden. Kan best wel even de kelder in.

SAINT-JULIEN 2015

Gloria 2015
Het nieuwe proeflokaal van Gloria en Saint-Pierre staat als een puist op hun nieuwe ook al niet zo mooie gebouw, je kijkt leuk over alles uit maar het is er ook te warm. Kinderziekte. En maakte dat Gloria en Saint-Pierre wat lastiger te proeven waren. Toch werd mij duidelijk dat vooral Gloria erg goed is gelukt in dit mooie jaar (Saint-Pierre heeft naar mijn smaak iets te veel hout gezien). Later Gloria nog eens nageproefd in koelere setting en mijn conclusie bleef overeind. Erg mooi rond en rijp sap, wat zuivelig, met een prikkelende licht-korrelige textuur. Mooi.

Le Petit Lion 2015
Proeven bij Léoville-las-Cases is altijd fijn, men neemt de tijd en inhoudelijke vragen worden uitgebreid beantwoord. En er is veel goeds te proeven. Dit jaar geen Pomerols meer, wat het proeven overzichtelijker maakt. Potensac plus tweede wijn vond ik nogal hard en hoekig dit jaar, maar de rest mag er zeker zijn. De nieuwe La Petite Marquise misschien nog niet helemaal in topvorm, maar Clos du Marquis wel, en "LLC" eveneens. Le Petit Lion viel op, dit is een zeer complete St-Julien met zeer aantrekkelijk stevig bramen- en zwart fruit. Vol en iets zoetig, fris ook, en lang.

MARGAUX 2015

Du Tertre 2015
Alsof ik warme broodjes verkoop. Ja het is heel goed, zeker voor z'n geld hoewel de wijn langzaam duurder wordt. Heel knap gemaakt dit, complete Bordeaux-belevenis, hij heeft het allemaal, maar de wijn is ook al uitverkocht.

Siran 2015
Voor een Margaux zeer betaalbaar. Heeft erg goede pers gehad en dat is in de verkoop te merken. De wijn was mijns inziens best in orde, mooi rijp, maar echt onrustig werd ik er niet van. Voor weinig geld heb je wel een 'serieuze' Margaux die ook best wel even de kelder in kan. Geen afrader ook.

Monbrison 2015
Gelegen tussen de twee succes-nummers Giscours en Du Tertre (die ook beide uitverkocht zijn), deze 'kleinere' Margaux met z'n gave label. Altijd in een klassiek jasje, maar ook speels en levendig, met een klein groenig randje. Het stoort niet, maar typeert wel de wijn. Sappig en aangenaam geheel.

Clos du Jaugueyron 2015
Misschien net te duur voor dit lijstje, maar dat is niet erg. Deze biodynamische topper noem ik graag even. Grote aanrader dit jaar, wat een ongelofelijk fijne wijn, wat een super fruit, dit is echt zo'n typische natuurlijke schoonheid. Veel is er niet van, het is ook meteen de meest kleinschalige wijn op deze lijst. En een grote persoonlijke favoriet.

MOULIS 2015

Poujeaux 2015
Vlag uit voor Poujeaux. Grote-mensen wijn met donker-zoet fruit. Vol en met diepte, heel verleidelijk maar zonder opsmuk. Staat.

Chasse Spleen 2015
Ook geslaagd in 2015. Wat ranker en ook wat eleganter dan buurman Poujeaux. Iets meer zuren, iets meer ingetogen. Komt dat woord klassiek weer voorbij. Mooie wijn. We proefden hier ook De Camensac, zit in de lift maar wat mij betreft wat houterig nog.

Mauvesin Barton 2015
Mélanie Barton-Sartorius, dochter van de Bartons van Léoville en Langoa, maakt sinds 2011 de Mauvesin. Haar intelligentie en ambitie staan aan de basis van een wijn die ieder jaar beter lijkt te worden. Ook Mauvesin 2015 is weer erg fijn, super sappig en met mooie zuren. Textuur zacht, karakter klassiek. Fruit paars en verleidelijk, hint van gebrande koffiebonen. Zeer complete wijn voor een ongelofelijk vriendelijke prijs. Dit zou nog harder moeten verkopen dan het al doet.

PESSAC-LÉOGNAN rouge 2015

Petit Haut Lafitte 2015
Grote tweede wijn, komt best strak en intens over. Hartig en wat stoer. Goed ruig sap. Notitie komt goed over maar is wel erg schetsmatig, en kort. Weet niet of men hier iets aan heeft, maar de wijn is goed.

La Parde de Haut-Bailly 2015
Haut Bailly was voor mij een van dé wijnen van 2015, absoluut spectaculair, en de tweede wijn, La Parde, komt al een heel eind in de buurt van perfectie. Ik noteerde: "Klassiek, sappig, droog, natuurlijk. Dit is super mooi. Heel harmonieus. Delicaat. Transparant, uitnodigend. Veel frisheid. Dikke 'P' voor deze wijn, top. Minerale finale." Ja dit is een grote aanrader, zeker omdat de prijs niet onvriendelijk zal zijn.

Binnenkort deel 2 over de betaalbare aanraders van de rechter oever. Voor wie geneigd is iets van deze wijnen in huis te halen, dat kan, zie ons Bordeaux 2015 aanbod, wordt dagelijks bijgewerkt.

Friday, April 29, 2016

Bordeaux 2015: de beste wijnen

Op de valreep voordat ik morgenochtend de trein naar Frankrijk neem publiceer ik hieronder mijn persoonlijke lijstje met 2015 toppers. Geheel subjectief en aanvechtbaar, maar dat is ieder lijstje. De echte value-for-money primeurs staan hier niet bij, die komen in een volgende posting.

Kleine toelichting: in dit lijstje alleen de 'grotere' crus, alleen rode en geen tweede wijnen. Die komen allemaal later aan bod. Zoals te verwachten dit jaar, veel hoge rapportcijfers. Binnen 1 cijfer staan de wijnen gewoon alfabetisch.

20
Château Margaux

19½
Cheval Blanc
Haut-Brion
Vieux Château Certan

19+
Ausone
l’Eglise-Clinet
Haut-Bailly
Lafite Rothschild
Lafleur
Latour
Palmer
Rauzan-Ségla
Trotanoy

19
La Conseillante
Domaine de Chevalier rouge
Léoville-las-Cases
La Mission Haut-Brion
Montrose
Mouton Rothschild
Pontet-Canet

18½+
Alter Ego de Palmer
Beauséjour Duffau-Lagarrosse
Branaire Ducru
Canon
Clos du Jaugueyron Margaux
Clos Fourtet
Le Dôme
l’Evangile
La Fleur Pétrus
Grand Puy Lacoste
d’Issan
Léoville Barton

18½
Les Astéries
Brane Cantenac
Ducru Beaucaillou
Giscours
Hosanna
Léoville Poyferré
Lynch Bages
Nénin
Pavie Macquin
Smith-Haut-Lafitte rouge
Troplong Mondot

18+
Beau-Séjour Bécot
Les Carmes Haut-Brion
Le Carré
Clos du Marquis
La Fleur Morange
Gazin
Haut Batailley
Langoa Barton
Larcis Ducasse
Pape Clément rouge
Pichon Longueville Comtesse
Phélan Ségur
Du Tertre

18
Calon Ségur
Clinet
Durfort Vivens
La Dominique
Figeac
Quintus

Het merendeel van deze wijnen zal na release op onze speciale Bordeaux 2015 pagina te vinden zijn. Wordt vervolgd.

Sunday, April 24, 2016

Bordeaux 2015, lekker droog.

Als verwachtingen hooggespannen zijn kan het alleen maar tegenvallen. Maar in het geval van Bordeaux 2015 viel dat nogal mee. De oogst van 2015 is een zeer goede oogst die schitterende wijnen heeft opgeleverd. Dat is de kortst mogelijke conclusie na een week lang vele piepjonge 2015’s proeven.

Denis Durantou met zijn dochter Constance
Château l'Eglise-Clinet, Pomerol.

Voor de numerologen onder ons is het handig te onthouden (en misschien dat het ook wel complot-denken oproept), het rijtje grote wijnjaren deze eeuw: 2000, 2005, 2010, 2015. Lekker kort door de bocht, zo ontbreekt 2009 natuurlijk, maar goed, aan de borreltafel kan hiermee gescoord worden. Anderen wijzen op de magie van oogstjaren eindigend op 5, ook leuk, maar nog lastiger vol te houden.

Thierry Valette met de zeer levendige,
speelse Clos Puy Arnaud 2015.

Op onze strooptochten langs de châteaux op linker- en rechteroever troffen we veel blije gezichten. Het is dan zaak om tóch wat zure vragen te stellen. Dat moet je overigens niet doen als je met de marketeer van het château aan het proeven bent, want die zit daar niet op te wachten. Maar als je proeft met de wijnmaker kan het wel. En de regel is simpel: hoe beter de wijn, hoe kritischer en eerlijker de wijnmaker. Die kan het zich veroorloven.

Zeer droog groeiseizoen
Het groeiseizoen was erg goed, zeker aan het begin. De lente was warm en droog met een probleemloze bloei en aansluitend een goede en gelijkmatige vruchtzetting. De basis was gelegd. Daarna volgde een warme en vooral zeer droge zomer waarin zich gestaag kleine, geconcentreerde druiven ontwikkelden, met een stevige, dikke schil.

Ontvangst in stijl op Château Nénin, Pomerol.

Naarmate de zomer voortduurde sloeg de angst toe dat het misschien wel iets té droog zou zijn: de wegblijvende regen begon tegen het einde van juli tot waterstress te leiden. Door gebrek aan water blokkeren de processen in de plant – door het stilvallen van de fotosynthese stokt ook de verdere ontwikkeling van de druiven.

Waterstress kan onder meer tot onrijpe en daarmee te harde tannines leiden; voor de wijnmaker een punt van aandacht tijdens de vinificatie – verderop meer hierover. Diepgravende oude stokken hebben het minst snel last van waterstress. En ook de stokken op ‘koudere gronden’ (klei, rechter oever) zijn in het voordeel.

Maar gelukkig bleek de angst grotendeels onnodig, de weergoden waren 2015 opnieuw goed gestemd: eind juli en begin augustus regende het. Met bakken kwam het water uit de lucht. De processen in plant en druif kwamen snel weer op gang en zorgden voor een vlotte en gelijkmatige véraison, het verkleuren van de druiven.

Nicolas de Bailliencourt vertelt over zijn Gazin 2015.

Augustus was minder warm, met af en toe een bui, en vooral de koelere nachten hebben ervoor gezorgd dat de verder rijpende druiven voldoende frisheid behielden, iets wat goed te proeven was in de meeste van de jonge wijnen.

Het resultaat van deze hemelse zomer: een wijngaard rijk gevuld met hoogwaardig fruit. De maand juni is het meest bepalend voor de grootte van de druiven: het droge warme weer betekende zoals gezegd kleinere druiven. De opbouw van fenolische stoffen die de basis voor de tannines vormen vindt vooral in juli plaats, en met het aanhoudende mooie weer die maand is ook dat proces goed verlopen.

Regen in noordelijke Médoc
Aan het einde van het seizoen, begin september, werd het opnieuw even spannend: er was, met de oogst in zicht, regen op komst. Plaatselijk zo bleek. Het natst werd het in de noordelijke Médoc, vooral in de zogenaamde Bas-Médoc, ten noorden nog van Saint-Estèphe. En hoe zuidelijker je komt in de Médoc, hoe minder je erover hoorde. In Margaux was het al vrijwel geen issue meer, en in de Graves al helemaal niet. Ook op de rechter oever heeft regen rond de oogst geen rol gespeeld.

François Despagne geeft college over biologisch wijnmaken.
Een wijnmaker om te bezoeken. Château Grand Corbin Despagne.

Waar het regende zogen dorstige planten zich vol water, waardoor in de druif dilution optrad, verdunning, verwatering. Als opgezwollen druiven dan ook nog barsten is het einde zoek, dan slaat de rot toe en moet er direct geoogst worden om erger te voorkomen. Dit scenario heeft zich gelukkig niet voltrokken.

Want dankzij de kwaliteit – lees: stevigheid – van de druiven bracht het water geen schade toe: de druiven barstten niet. In de noordelijke Médoc heeft de regen daarom alleen het moment van oogsten wat beïnvloed: in enkele dagen onttrekt de plant het water ‘terug’ van de druiven, waarna deze weer in vorm zijn en er geoogst kan worden. En uiteraard verdampt een hoop van het water in een paar dagen.

Château Lafleur 2015 en Pensées de Lafleur 2015, Pomerol.

Ook is het zo dat beter gelegen en beter beheerde wijngaarden beter af zijn: denk aan goede drainage, maar ook aan de mate van natuurlijkheid van de wijngaard. Een wijngaard met gras en diep gravende wortels heeft meteen al twee voordelen: het gras absorbeert en drinkt het water, en het resterende water komt minder snel bij de dieper gelegen wortels. In een kale wijngaard met oppervlakkige wortels zuigen de planten zich meteen vol water… met alle gevolgen van dien.

Enfin, overal in Bordeaux is uiteindelijk onder vrij tot zeer ideale omstandigheden geoogst. En daar sta je dan met je zure vragen. Was er dan echt niets om over te mopperen? Nou, misschien toch.

Tanninen en zuren
Met het proeven van de vele primeurs viel van alles op: bijvoorbeeld dat vrijwel alle wijnen à point zijn, los van stijlverschillen. Echt groene of serieus overrijpe (jammy) wijnen kom je niet tegen. En het viel op dat 2015, ik zei het al, vaak een mooie frisheid heeft. En dat het fruit zo uitbundig en aantrekkelijk is. Maar ook, en daar komt ie: dat in enkele gevallen de tannines behoorlijk dominant zijn. Waarom is dat?

Het zit ’m in de zelfbeheersing van de wijnmaker. Don’t push your luck. Bij een mooi jaar als 2015 is het voor sommigen – blijkbaar – te verleidelijk om toch nèt wat later te oogsten, en om bij de vinificatie toch iets meer concentratie en structuur na te streven. Wellicht om dit jaar die monumentale wijn te maken die de concurrentie doet verbleken? Geen goed plan.

Olivier Bernard en Rémi Edange zetten de 2015's klaar
bij Domaine de Chevalier, Pessac-Léognan. Gaaf.

Bordeaux 2015 is rijk, met veel suikers en dus veel alcohol. Een eigenschap van alcohol is dat het tijdens de vergisting tannines aan de druif onttrekt. Als je dan ‘te hard aan de wijn werkt’ – dat is: de inweking te veel stimuleert door bijvoorbeeld te enthousiast rémontages toe te passen – onttrek je te veel tannines aan de druiven. En niet alleen aan de druiven: tannines worden door de alcohol ook onttrokken aan nieuw hout. De vaak gehoorde logica om juist bij een rijk jaar als 2015 meer nieuw hout te gebruiken, omdat zo’n rijke wijn het zou kunnen hebben, pakt in feite averechts uit: de alcohol zuigt de tannines uit het nieuwe hout. Het resultaat is bepaald geen feest.

Juist daar vind je de verschillen. Ik zoek naar de beheersing, de elegantie, de transparantie. Natuurlijk horen de tannines in deze baby-wijnen aanwezig zijn, maar ze moeten wel goed zijn, rijp zijn, en zeker niet pijnlijk drogen in de mond.

Blandine de Brier Manoncourt, Château Figeac.

Ook over de zuren valt nog iets te zeggen. Zoals opgemerkt hebben de meeste 2015’s een mooie frisheid, maar diegenen die de oogst uitstelden – wat wellicht leek te kunnen met deze topdruiven in hun stevige schil – zagen de zuurgraad van hun druiven rap dalen. Een wijn boet dan in aan frisheid, en kan minder evenwichtig en energiek overkomen.

Bordeaux 2015 groot jaar
Maar laat duidelijk zijn: uiteindelijk zijn dit werkelijk kanttekeningen in de marge. Het grote verhaal is een mooi verhaal over een super seizoen, en schitterende wijnen. We hebben zoveel moois geproefd dat het lastig is de lijst met aanraders binnen de perken te houden.

Vieux Château Certan, Pomerol. Kom maar door.

Het jaar 2015 was ook het jaar van Paul Pontallier, directeur van Château Margaux die een week voor de start van de primeur-week overleed, veel te jong. Zijn laatste wapenfeit: de briljante, zeer verfijnde Margaux 2015. Pontallier heeft aan deze wijn nog volop kunnen meewerken. Ook de zeldzame witte Margaux is heel bijzonder. Sowieso is Margaux een appellation met veel schitterende wijnen dit jaar.

Zuidelijker, in de Graves, heeft de oogst onder zeer goede omstandigheden plaatsgevonden en zijn er werkelijk grootse wijnen gemaakt. Hetzelfde geldt voor Saint-Emilion en Pomerol. Maar ook in de noordelijke Médoc, waar de regen het einde van het seizoen enigszins bemoeilijkte, zijn erg goede wijnen gemaakt. De resultaten zijn hier alleen wat wisselender.

Nicolas Thienpont presenteert zijn 2015's.

Over prijzen gaan we het nog hebben. Maar gesteld dat de Bordelais wijze besluiten nemen dan is Bordeaux 2015 een zeer aantrekkelijk jaar om te kopen. Hierna zullen nog wat postings verschijnen met de grootste aanraders, met korte proefnotities.

Tuesday, May 12, 2015

Bordeaux 2014 - The Wonder Year

Het is 12 mei 2015, de proefweek in Bordeaux is al weer een dikke maand geleden en nog steeds is er geen verslag op dit blog. Wat zal ik zeggen: dit blog, ooit zo levendig, is toch eigenlijk al geruime tijd overleden? Het is niet vol te houden, zo'n blog. Wat ik ook kan zeggen: drukte. Slecht verhaal. En ook: er staat al zo enorm veel op internet over Bordeaux 2014, moet ik daar nou echt wat aan toevoegen?

Misschien niet. En beperk ik mij tot mijn jaarlijkse bijdrage aan Winelife. Eind mei (2015) komt ie uit met het verslag. Dat ik een kleine maand geleden schreef dus het zal al wel wat verouderd zijn. Hoewel, de beschrijving van het groeiseizoen en de lijst met aanraders, die blijven actueel.

Enfin, bij deze verwijs ik u dus graag naar het uitgebreide artikel in Winelife, en verder natuurlijk naar Bordoverview en naar het uitgebreide aanbod - met aanraders - op de speciale Bordeaux 2014 pagina. Daar moet u het maar even mee doen.

Het goede nieuws: dat scheelt u ook weer tijd. En mij ook.

Monday, January 5, 2015

Napa Valley wines… and earthquake!

Dwayne Perreault — Notwithstanding its influence on the world wine market, Napa Valley is quite small, stretching less than 50 kilometers from cooler Carneros in the south to the much warmer Castiloga in the north. Yet there is astonishing variety here: nearly 150 different soil types stretch along this corridor, which is never more than eight kilometers wide.

I had a few appointments to meet some quality producers, where I was able to taste a wide variety of wines. On August 18th, I had lunch with Bruce Cakebread, President of Cakebread Cellars. The business began in 1973, when brother Jack, owner of Cakebread’s Garage in Oakland, purchased a neighbouring ranch in Rutherford and planted vines. Bruce joined on as winemaker from 1979-2002, when he was promoted to President and now oversees all operations.


Bruce Cakebread, President of Cakebread Cellars

The Cakebreads are known to be a culinary family; they regularly hold wine dinners in three different venues on their property. So we sat down in their Pecan Patio for a lovely four course lunch accompanied by seven different wines.

First was the Napa Valley Sauvignon Blanc 2009, dry with very little fruit, nice mouth feel and medium high acidity. I was surprised that a five year old Sauvignon was holding so well, so we opened a 2013. It was fresher with more citrus notes, but less complex. The 2009 has actually aged better than many Sancerres, though whether Sancerre should be aged is another topic in itself.

The Napa Valley Chardonnay 2009 is a lovely wine, with white fruits and a sultry pepper, opulent with a thick texture and oaky overtones which linger in the long aftertaste.

It’s not Napa, but the Annahala Ranch Pinot Noir 2012 from the Anderson Valley had nicely balanced light red fruits, very Burgundy-like and accompanied our roasted Wild King salmon superbly. Bruce noticed my Burgundy reference and opened a bottle of the Two Creeks Pinot Noir 2012, also from Anderson Valley, to show the difference between the two. This was richer and darker with a bit more tannic grip; I think it would be perfect for game birds.

Finally, the Howell Mountain Dancing Bear Ranch 2007. The flagship wine is predominantly Cabernet Sauvignon, with a bit of Merlot and Cabernet Franc. A very well structured wine, now in its prime, very dark and rich with strong but fully integrated tannins, extremely good.

So convivial was our lunch with Bruce that we suddenly realized we were running late for our second visit, with Trefethen Vineyards. Bruce had his staff call his neighbour, just 10 kms or so away in Oak Knoll, to let him know we were on our way.


The historic Eshcol winery at Trefethen Vineyards was structurally damaged by the earthquake

Eugene Trefethen bought the abandoned Eshcol winery in 1968, and the family replanted the vineyards and refurbished the 19th century old wooden, gravity-flow winery, which reminded me a bit of Château Lynch-Bages. His son John produced Trefethen’s first commercial wine in 1973, and the Trefethen 1976 Chardonnay was named ‘Best Chardonnay in the World’ at the Gault Millau World Wine Olympics just six years later.

We first tasted the Riesling 2013. Oak Knoll is cool enough to produce white wines of character, and this Riesling is dry, mineral and crisp with hints of lime. The Harmony Chardonnay 2012 is lighter and one would say fresher than Cakebread’s, less expressive perhaps but a fine culinary wine for fish dishes.

As for the reds, the Cabernet Sauvignon Reserve 2007 has an extremely dark and rich attack with a leaner aftertaste. The tannins are not overly strong and tend to be noticed in the back of the mouth. The Dragon’s Tooth 2011 is an interesting wine, mostly Malbec with a bit of Petit Verdot and Cabernet Sauvignon. It’s very full and dark, somewhat tarter and greener than the Cabernet Sauvignon, though some bottle aging will no doubt smoothen the edges.

We did not sample the flagship wine, the HaLo Cabernet Sauvignon, but the Late Harvest Riesling was a nice way to end our tasting. An unctuous wine with extreme fruit: lime, peach, pear and apricot.

Back in San Francisco six days later, the earthquake hit. Since it happened at 3:20 a.m., I slept right through it. My girlfriend however woke up, and said not only was the bed shaking, she could hear the timbers of the house creaking as the foundation was rattled.


Vintners Collective in Napa after the earthquake

I returned to Napa just two days later. It was astonishing to see the destruction. Entire facades had crumbled and huge cracks had rendered buildings unsafe. Over a million dollars worth of vintage bottles had fallen from the shelves of wine shops and libraries and broken, the wine simply circling down the drain. Many wineries had stacked full barrels collapse and fall upon each other. Unfortunately, several estates including Trefethen’s historic Eshcol winery, were structurally damaged. The price tag for all this destruction is over $400 million.

My last visit was with a younger and smaller business. Keplinger Wines was set up in 2006 by husband and wife DJ Warner and Helen Keplinger. Helen had been making wines in Priorat the previous two years, and came to California looking for good Grenache. Rhône grape varieties are still not common in Napa, so they source their grapes from excellent high elevation sites in Amador County at the Sierra Foothills.

I was very impressed with their Lithic 2012, a Grenache-Mourvèdre-Syrah blend. The wine is both rustic yet refined, with concentrated dark fruits and a silky aftertaste. Equally impressive was the Diamond Bar 2012, 100% Syrah from 25-30 year old vines. It’s the very first vintage and they only produced 90 cases. Hopefully there will be more, as it is a truly upright, powerful wine.

Wednesday, June 11, 2014

Tasting for Handboek voor de moderne wijnliefhebber

Dwayne PERREAULT — Together, wine writers Harold Hamersma and Nicolaas Klei have sold more than one million books in the Netherlands. On May 9th, they launched a new book they have co-authored: Handboek voor de moderne wijnliefhebber (Handbook for the modern wine lover) is now on the shelves.


Nicolaas Klei and Harold Hamersma, photo by Vinorious.com

The event took place at Brasserie van Baerle in Amsterdam, where sommelière Patricia Verschelling combined a flight of seven wines chosen from the cellar by Hamersma and Klei, with culinary creations by the kitchen. Here are some of the highlites:

Our first wine was a Petit Chablis 2012 from Domaine Lavantureux, successfully combined with a scallop in an oyster beurre blanc sauce. I might say that this was a big Petit Chablis, very expressive with a mineral character, I expect very good wine for the money.

The second wine was an amazing Weissburgunder 2012 from Weingut Paulinshof, Mosel. This was paired splendidly with a tartlet of scallops and polenta, zucchini, candied lemon and curry. I found in this case the food gave the wine an extra dimension, perceived as a lemon rind in the mouth, sharp and pleasant.

The Bandol ‘Révolution’ 2009 from Domaine de la Tour de Bon was a very nice combination for a leg of lamb with a caviar of eggplant and anchovies, and the Madeira Verdelho, 10 years old from Barbeito, accompanied the Capriolo and Stichelton cheeses perfectly. I have previously posted on the wines of Barbeito.

Finally, the Muscat de Beaumes de Venise 2010 from Domaine des Bernardins was a true champion, the best specimen of its kind I have tasted. Super rich with unctuous cherry, apricot and peach flavours, yet not in any way cloying. a lighter Muscat. It went very well with a Tarte aux Cérises.

Friday, May 9, 2014

Bordeaux 2013 aanraders deel 4

Onlangs sprak ik een klant die een hoop groenigheid vreesde in de 2013 Bordeaux's. Ik heb hem verteld dat die vrees ongegrond is, voor het merendeel van de wijnen althans, en zeker voor dat deel wat ik tot de aanraders reken. Blijft de vraag waarom het dit jaar wel meevalt met onrijpe tonen.

In de volgende WINELIFE Magazine die uitkomt staat ons Bordeaux 2013 verslag. Laat ik daaruit één alinea aanhalen: "Het wat vroeger plukken heeft tot een aantrekkelijk neven-effect geleid: veel wijnen hebben een mooie frisheid. De oplettende lezer vraagt zich nu af of de druiven wel rijp waren. Het antwoord luidt: ja, in de meeste gevallen wel. En dat was weer een neven-effect van het feit dat de druiven veelal klein waren, met een dunnere schil. En die waren wat sneller rijp dan gebruikelijk."

Vandaar. Weinig groene tonen dus in de 2013's - wel die aantrekkelijke frisheid. In deze laatste posting pak ik het hele gebied ten zuiden van Bordeaux samen: Graves, in casu Pessac-Léognan, en Sauternes.

PESSAC-LÉOGNAN ROUGE

De aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. Domaine de Chevalier rouge 2013
Dat ik gisteren in Restaurant Lastage met Olivier Bernard zijn rode Chevalier 2011 heb gedronken heeft er niets mee te maken dat ik de rode 2013 nu als een van de aanraders naar voren schuif. Ik doe dat omdat de wijn opnieuw, zoals ieder jaar eigenlijk, op mijn lijstje staat. Dit is een echte 2013 geworden, in de goede zin. De wijn is rank met pit en aantrekkelijk fris en wat zoetig fruit, en in de afdronk voeren weer levendige zuren de boventoon. Klinkt goed, en dat is het ook. De rode Chevalier is voor mij altijd een wijn met een mooie gelaagdheid, met transparantie, precisie. Maar dat klinkt eigenlijk al veel te technisch, het is vooral altijd overtuigend, met veel gezond fruit.

2. Les Carmes Haut-Brion 2013
Zeer vermeldenswaardig om z'n aantrekkelijke fruit, z'n licht-pittige sap, z'n natural beauty. Soepel en lenig, een wijn die zichzelf is en waaraan, zo komt het althans over, niet geduwd en getrokken is. Opvallend goede pers in Frankrijk, van Bettane & Desseauve: "Vin remarquable, complet, avec un velouté de texture qui lui donne un petit avantage sur la plupart de ses pairs, grande longueur, réussite majeure." - de wijn krijgt zelfs dezelfde rating als La Mission Haut-Brion.

3. Brown rouge 2013
Donker en verleidelijk, met een hint chocolade zelfs. Niet buitengewoon bijzonder, maar wel très bien fait, vriendelijk en ronduit all-round.

4. De Fieuzal rouge 2013
Sappig en vrij klassiek en met een mooie frisheid. Ook geen enorm opvallende verschijning, maar goed.

5. Pape Clément rouge 2013
Voor het tweede jaar op rij een aanrader. Vóór 2012 had ik niet zo veel met Pape Clément, die toen naar mijn smaak te veel met make-up was dichtgesmeerd, maar de laatste jaren is de wijn een stuk eleganter. Bij deze Pape Clément is z'n mooie fruit core dan ook bijkans zichtbaar, of beter gezegd voelbaar. Mooi fruit. En een ingetogen houttoon, passend ook bij Pape Clément.

6. Smith Haut Lafitte rouge 2013
Ook deze wijn bezit zo'n mooie kern van zoetig, verleidelijk fruit. De wijn is wel wat minder zacht, de textuur is heftiger en iets drogend ook aan het eind. Vrolijker word ik dan weer van de hartige mineraliteit in z'n afdronk. Deze minder soepele, meer gestructureerde wijn is duidelijk bedoeld voor de wat langere termijn.

7. Haut Bailly 2013
Stoere, masculiene 2013, stevig gebouwd, stevige tannines, tikje boers in de zin van verre van gelikt, pure ruige stijl, klassiek, recht voor z'n raap, eerlijk. Zonder meer voor de lange termijn. Speciale vermelding ook voor de tweede wijn La Parde de Haut-Bailly, een soort sappige, meer vriendelijke variant van de Grand Vin, zeer aantrekkelijk.

PESSAC-LÉOGNAN BLANC

Aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. Domaine de Chevalier blanc 2013
Voor mij het mooiste droog wit van 2013. Intense, gelaagde, transparante wijn met veel spanning. Mooie zuren, redelijk strak (in deze zeer jeugdige fase); zinderende, geweldige wijn! Als je één Blanc op de lijst zet, dan zou ik deze aanraden.

2. Carbonnieux blanc 2013
Zacht, licht, fris en liefelijk. Goed droog én tegelijk tamelijk tempting. Mooie balans, value for money. Ik sprak de wijnmaker gisteren die liet weten dat ze het prachtige etiket wat gaan 'opstrakken'. We houden ons hart vast.

3. Smith Haut Lafitte blanc 2013
Volstrekt andere stijl. Vol, rond en zacht en eigenlijk best sexy, en een beetje zoetig ook. Deze wijn wordt door menigeen zeer gewaardeerd, en terecht. Hoewel ik zelf voor nummer 1 zou kiezen. Of het liefst nog voor allebei (of voor alledrie).

SAUTERNES

Als rood het moeilijk heeft ruikt zoet wit z'n kansen. Denk aan 2007 en aan 2011. Heus terecht. En in 2013 ook wel, maar echt niet over de breedte. Een hoop Sauternes mist spanning en diepte, maar dat zal misschien meer aan de domeinen liggen dan aan het jaar. Want zo'n heftige aanval van schimmel in de nazomer, dat kan Sauternes natuurlijk juist heel goed gebruiken.

Aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. d'Yquem 2013
Close to perfection. Ongelofelijk mooi, super delicaat, uiterst evenwichtig. Perfectie als een stuk van Bach, plus verleiding van de piano van Chopin, wat moet ik hier nog meer over zeggen. Ik was zeer onder de indruk van deze wijn en er staan ook twee uitroeptekens in m'n schrift.

2. Guiraud 2013
Veel frisheid, heel natuurlijk, en komt net iets minder zoet over dan z'n soortgenoten. De wijn mist hier overigens niets, het geheel heeft enkel meer fraîcheur. Vrij delicate Sauternes en heel soepel bewegend, truly natural. Misschien wel de beste prijs-kwaliteit-verhouding.

3. Rieussec 2013
Vet-zoet en met pit, zelfs nog een iets scherp randje. Harmonieuze en uitgesproken wijn.

4. La Tour Blanche 2013
Mooie kruidige zoetheid met veel diepte. Verleidelijke wijn met goede balans van frisheid en licht tropische elementen.

5. Doisy-Daëne 2013
Ranke wijn, soepel en lening, veel frisheid. Zeer drinkbare Sauternes.

6. De Fargues 2013
De Fargues heeft het ook allemaal. Superieure Sauternes die ook weer heel ongeforceerd delicaat intens fris puur overkomt, om alle bijvoeglijke naamwoorden maar even op een hoop te gooien. Deze 6 Sauternes-notities voeg ik wat later toe, om precies te zijn op 13 mei, en gisteren, 12 mei, is De Fargues uitgekomen. Ik keek wel op van de prijs, die ligt erg hoog, en is ook enorm gestegen ten opzichte van voorgaande jaren.

Climens heb ik helaas niet geproefd. Maar die zou ik bijna (of eigenijk helemaal) durven aanraden op basis van ik van die wijn weet. En helemaal als je de vrij vriendelijke prijs meerekent. Coutet vond ik tenslotte ook plezierig, wel vrij licht.

Enfin, dit waren als laatste de aan te raden Sauternes. Ik zou zeggen: 2013 is in ieder geval een jaar om ook een kistje fijne Sauternes in te slaan.

Voor wie het trouwens nog niet wist, de Bordeaux 2013 primeurs zijn ook te koop.