Tuesday, May 12, 2015

Bordeaux 2014 - The Wonder Year

Het is 12 mei 2015, de proefweek in Bordeaux is al weer een dikke maand geleden en nog steeds is er geen verslag op dit blog. Wat zal ik zeggen: dit blog, ooit zo levendig, is toch eigenlijk al geruime tijd overleden? Het is niet vol te houden, zo'n blog. Wat ik ook kan zeggen: drukte. Slecht verhaal. En ook: er staat al zo enorm veel op internet over Bordeaux 2014, moet ik daar nou echt wat aan toevoegen?

Misschien niet. En beperk ik mij tot mijn jaarlijkse bijdrage aan Winelife. Eind mei (2015) komt ie uit met het verslag. Dat ik een kleine maand geleden schreef dus het zal al wel wat verouderd zijn. Hoewel, de beschrijving van het groeiseizoen en de lijst met aanraders, die blijven actueel.

Enfin, bij deze verwijs ik u dus graag naar het uitgebreide artikel in Winelife, en verder natuurlijk naar Bordoverview en naar het uitgebreide aanbod - met aanraders - op de speciale Bordeaux 2014 pagina. Daar moet u het maar even mee doen.

Het goede nieuws: dat scheelt u ook weer tijd. En mij ook.

Monday, January 5, 2015

Napa Valley wines… and earthquake!

Dwayne Perreault — Notwithstanding its influence on the world wine market, Napa Valley is quite small, stretching less than 50 kilometers from cooler Carneros in the south to the much warmer Castiloga in the north. Yet there is astonishing variety here: nearly 150 different soil types stretch along this corridor, which is never more than eight kilometers wide.

I had a few appointments to meet some quality producers, where I was able to taste a wide variety of wines. On August 18th, I had lunch with Bruce Cakebread, President of Cakebread Cellars. The business began in 1973, when brother Jack, owner of Cakebread’s Garage in Oakland, purchased a neighbouring ranch in Rutherford and planted vines. Bruce joined on as winemaker from 1979-2002, when he was promoted to President and now oversees all operations.

Bruce Cakebread, President of Cakebread Cellars

The Cakebreads are known to be a culinary family; they regularly hold wine dinners in three different venues on their property. So we sat down in their Pecan Patio for a lovely four course lunch accompanied by seven different wines.

First was the Napa Valley Sauvignon Blanc 2009, dry with very little fruit, nice mouth feel and medium high acidity. I was surprised that a five year old Sauvignon was holding so well, so we opened a 2013. It was fresher with more citrus notes, but less complex. The 2009 has actually aged better than many Sancerres, though whether Sancerre should be aged is another topic in itself.

The Napa Valley Chardonnay 2009 is a lovely wine, with white fruits and a sultry pepper, opulent with a thick texture and oaky overtones which linger in the long aftertaste.

It’s not Napa, but the Annahala Ranch Pinot Noir 2012 from the Anderson Valley had nicely balanced light red fruits, very Burgundy-like and accompanied our roasted Wild King salmon superbly. Bruce noticed my Burgundy reference and opened a bottle of the Two Creeks Pinot Noir 2012, also from Anderson Valley, to show the difference between the two. This was richer and darker with a bit more tannic grip; I think it would be perfect for game birds.

Finally, the Howell Mountain Dancing Bear Ranch 2007. The flagship wine is predominantly Cabernet Sauvignon, with a bit of Merlot and Cabernet Franc. A very well structured wine, now in its prime, very dark and rich with strong but fully integrated tannins, extremely good.

So convivial was our lunch with Bruce that we suddenly realized we were running late for our second visit, with Trefethen Vineyards. Bruce had his staff call his neighbour, just 10 kms or so away in Oak Knoll, to let him know we were on our way.

The historic Eshcol winery at Trefethen Vineyards was structurally damaged by the earthquake

Eugene Trefethen bought the abandoned Eshcol winery in 1968, and the family replanted the vineyards and refurbished the 19th century old wooden, gravity-flow winery, which reminded me a bit of Château Lynch-Bages. His son John produced Trefethen’s first commercial wine in 1973, and the Trefethen 1976 Chardonnay was named ‘Best Chardonnay in the World’ at the Gault Millau World Wine Olympics just six years later.

We first tasted the Riesling 2013. Oak Knoll is cool enough to produce white wines of character, and this Riesling is dry, mineral and crisp with hints of lime. The Harmony Chardonnay 2012 is lighter and one would say fresher than Cakebread’s, less expressive perhaps but a fine culinary wine for fish dishes.

As for the reds, the Cabernet Sauvignon Reserve 2007 has an extremely dark and rich attack with a leaner aftertaste. The tannins are not overly strong and tend to be noticed in the back of the mouth. The Dragon’s Tooth 2011 is an interesting wine, mostly Malbec with a bit of Petit Verdot and Cabernet Sauvignon. It’s very full and dark, somewhat tarter and greener than the Cabernet Sauvignon, though some bottle aging will no doubt smoothen the edges.

We did not sample the flagship wine, the HaLo Cabernet Sauvignon, but the Late Harvest Riesling was a nice way to end our tasting. An unctuous wine with extreme fruit: lime, peach, pear and apricot.

Back in San Francisco six days later, the earthquake hit. Since it happened at 3:20 a.m., I slept right through it. My girlfriend however woke up, and said not only was the bed shaking, she could hear the timbers of the house creaking as the foundation was rattled.

Vintners Collective in Napa after the earthquake

I returned to Napa just two days later. It was astonishing to see the destruction. Entire facades had crumbled and huge cracks had rendered buildings unsafe. Over a million dollars worth of vintage bottles had fallen from the shelves of wine shops and libraries and broken, the wine simply circling down the drain. Many wineries had stacked full barrels collapse and fall upon each other. Unfortunately, several estates including Trefethen’s historic Eshcol winery, were structurally damaged. The price tag for all this destruction is over $400 million.

My last visit was with a younger and smaller business. Keplinger Wines was set up in 2006 by husband and wife DJ Warner and Helen Keplinger. Helen had been making wines in Priorat the previous two years, and came to California looking for good Grenache. Rhône grape varieties are still not common in Napa, so they source their grapes from excellent high elevation sites in Amador County at the Sierra Foothills.

I was very impressed with their Lithic 2012, a Grenache-Mourvèdre-Syrah blend. The wine is both rustic yet refined, with concentrated dark fruits and a silky aftertaste. Equally impressive was the Diamond Bar 2012, 100% Syrah from 25-30 year old vines. It’s the very first vintage and they only produced 90 cases. Hopefully there will be more, as it is a truly upright, powerful wine.

Wednesday, June 11, 2014

Tasting for Handboek voor de moderne wijnliefhebber

Dwayne PERREAULT — Together, wine writers Harold Hamersma and Nicolaas Klei have sold more than one million books in the Netherlands. On May 9th, they launched a new book they have co-authored: Handboek voor de moderne wijnliefhebber (Handbook for the modern wine lover) is now on the shelves.

Nicolaas Klei and Harold Hamersma, photo by Vinorious.com

The event took place at Brasserie van Baerle in Amsterdam, where sommelière Patricia Verschelling combined a flight of seven wines chosen from the cellar by Hamersma and Klei, with culinary creations by the kitchen. Here are some of the highlites:

Our first wine was a Petit Chablis 2012 from Domaine Lavantureux, successfully combined with a scallop in an oyster beurre blanc sauce. I might say that this was a big Petit Chablis, very expressive with a mineral character, I expect very good wine for the money.

The second wine was an amazing Weissburgunder 2012 from Weingut Paulinshof, Mosel. This was paired splendidly with a tartlet of scallops and polenta, zucchini, candied lemon and curry. I found in this case the food gave the wine an extra dimension, perceived as a lemon rind in the mouth, sharp and pleasant.

The Bandol ‘Révolution’ 2009 from Domaine de la Tour de Bon was a very nice combination for a leg of lamb with a caviar of eggplant and anchovies, and the Madeira Verdelho, 10 years old from Barbeito, accompanied the Capriolo and Stichelton cheeses perfectly. I have previously posted on the wines of Barbeito.

Finally, the Muscat de Beaumes de Venise 2010 from Domaine des Bernardins was a true champion, the best specimen of its kind I have tasted. Super rich with unctuous cherry, apricot and peach flavours, yet not in any way cloying. a lighter Muscat. It went very well with a Tarte aux Cérises.

Friday, May 9, 2014

Bordeaux 2013 aanraders deel 4

Onlangs sprak ik een klant die een hoop groenigheid vreesde in de 2013 Bordeaux's. Ik heb hem verteld dat die vrees ongegrond is, voor het merendeel van de wijnen althans, en zeker voor dat deel wat ik tot de aanraders reken. Blijft de vraag waarom het dit jaar wel meevalt met onrijpe tonen.

In de volgende WINELIFE Magazine die uitkomt staat ons Bordeaux 2013 verslag. Laat ik daaruit één alinea aanhalen: "Het wat vroeger plukken heeft tot een aantrekkelijk neven-effect geleid: veel wijnen hebben een mooie frisheid. De oplettende lezer vraagt zich nu af of de druiven wel rijp waren. Het antwoord luidt: ja, in de meeste gevallen wel. En dat was weer een neven-effect van het feit dat de druiven veelal klein waren, met een dunnere schil. En die waren wat sneller rijp dan gebruikelijk."

Vandaar. Weinig groene tonen dus in de 2013's - wel die aantrekkelijke frisheid. In deze laatste posting pak ik het hele gebied ten zuiden van Bordeaux samen: Graves, in casu Pessac-Léognan, en Sauternes.


De aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. Domaine de Chevalier rouge 2013
Dat ik gisteren in Restaurant Lastage met Olivier Bernard zijn rode Chevalier 2011 heb gedronken heeft er niets mee te maken dat ik de rode 2013 nu als een van de aanraders naar voren schuif. Ik doe dat omdat de wijn opnieuw, zoals ieder jaar eigenlijk, op mijn lijstje staat. Dit is een echte 2013 geworden, in de goede zin. De wijn is rank met pit en aantrekkelijk fris en wat zoetig fruit, en in de afdronk voeren weer levendige zuren de boventoon. Klinkt goed, en dat is het ook. De rode Chevalier is voor mij altijd een wijn met een mooie gelaagdheid, met transparantie, precisie. Maar dat klinkt eigenlijk al veel te technisch, het is vooral altijd overtuigend, met veel gezond fruit.

2. Les Carmes Haut-Brion 2013
Zeer vermeldenswaardig om z'n aantrekkelijke fruit, z'n licht-pittige sap, z'n natural beauty. Soepel en lenig, een wijn die zichzelf is en waaraan, zo komt het althans over, niet geduwd en getrokken is. Opvallend goede pers in Frankrijk, van Bettane & Desseauve: "Vin remarquable, complet, avec un velouté de texture qui lui donne un petit avantage sur la plupart de ses pairs, grande longueur, réussite majeure." - de wijn krijgt zelfs dezelfde rating als La Mission Haut-Brion.

3. Brown rouge 2013
Donker en verleidelijk, met een hint chocolade zelfs. Niet buitengewoon bijzonder, maar wel très bien fait, vriendelijk en ronduit all-round.

4. De Fieuzal rouge 2013
Sappig en vrij klassiek en met een mooie frisheid. Ook geen enorm opvallende verschijning, maar goed.

5. Pape Clément rouge 2013
Voor het tweede jaar op rij een aanrader. Vóór 2012 had ik niet zo veel met Pape Clément, die toen naar mijn smaak te veel met make-up was dichtgesmeerd, maar de laatste jaren is de wijn een stuk eleganter. Bij deze Pape Clément is z'n mooie fruit core dan ook bijkans zichtbaar, of beter gezegd voelbaar. Mooi fruit. En een ingetogen houttoon, passend ook bij Pape Clément.

6. Smith Haut Lafitte rouge 2013
Ook deze wijn bezit zo'n mooie kern van zoetig, verleidelijk fruit. De wijn is wel wat minder zacht, de textuur is heftiger en iets drogend ook aan het eind. Vrolijker word ik dan weer van de hartige mineraliteit in z'n afdronk. Deze minder soepele, meer gestructureerde wijn is duidelijk bedoeld voor de wat langere termijn.

7. Haut Bailly 2013
Stoere, masculiene 2013, stevig gebouwd, stevige tannines, tikje boers in de zin van verre van gelikt, pure ruige stijl, klassiek, recht voor z'n raap, eerlijk. Zonder meer voor de lange termijn. Speciale vermelding ook voor de tweede wijn La Parde de Haut-Bailly, een soort sappige, meer vriendelijke variant van de Grand Vin, zeer aantrekkelijk.


Aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. Domaine de Chevalier blanc 2013
Voor mij het mooiste droog wit van 2013. Intense, gelaagde, transparante wijn met veel spanning. Mooie zuren, redelijk strak (in deze zeer jeugdige fase); zinderende, geweldige wijn! Als je één Blanc op de lijst zet, dan zou ik deze aanraden.

2. Carbonnieux blanc 2013
Zacht, licht, fris en liefelijk. Goed droog én tegelijk tamelijk tempting. Mooie balans, value for money. Ik sprak de wijnmaker gisteren die liet weten dat ze het prachtige etiket wat gaan 'opstrakken'. We houden ons hart vast.

3. Smith Haut Lafitte blanc 2013
Volstrekt andere stijl. Vol, rond en zacht en eigenlijk best sexy, en een beetje zoetig ook. Deze wijn wordt door menigeen zeer gewaardeerd, en terecht. Hoewel ik zelf voor nummer 1 zou kiezen. Of het liefst nog voor allebei (of voor alledrie).


Als rood het moeilijk heeft ruikt zoet wit z'n kansen. Denk aan 2007 en aan 2011. Heus terecht. En in 2013 ook wel, maar echt niet over de breedte. Een hoop Sauternes mist spanning en diepte, maar dat zal misschien meer aan de domeinen liggen dan aan het jaar. Want zo'n heftige aanval van schimmel in de nazomer, dat kan Sauternes natuurlijk juist heel goed gebruiken.

Aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. d'Yquem 2013
Close to perfection. Ongelofelijk mooi, super delicaat, uiterst evenwichtig. Perfectie als een stuk van Bach, plus verleiding van de piano van Chopin, wat moet ik hier nog meer over zeggen. Ik was zeer onder de indruk van deze wijn en er staan ook twee uitroeptekens in m'n schrift.

2. Guiraud 2013
Veel frisheid, heel natuurlijk, en komt net iets minder zoet over dan z'n soortgenoten. De wijn mist hier overigens niets, het geheel heeft enkel meer fraîcheur. Vrij delicate Sauternes en heel soepel bewegend, truly natural. Misschien wel de beste prijs-kwaliteit-verhouding.

3. Rieussec 2013
Vet-zoet en met pit, zelfs nog een iets scherp randje. Harmonieuze en uitgesproken wijn.

4. La Tour Blanche 2013
Mooie kruidige zoetheid met veel diepte. Verleidelijke wijn met goede balans van frisheid en licht tropische elementen.

5. Doisy-Daëne 2013
Ranke wijn, soepel en lening, veel frisheid. Zeer drinkbare Sauternes.

6. De Fargues 2013
De Fargues heeft het ook allemaal. Superieure Sauternes die ook weer heel ongeforceerd delicaat intens fris puur overkomt, om alle bijvoeglijke naamwoorden maar even op een hoop te gooien. Deze 6 Sauternes-notities voeg ik wat later toe, om precies te zijn op 13 mei, en gisteren, 12 mei, is De Fargues uitgekomen. Ik keek wel op van de prijs, die ligt erg hoog, en is ook enorm gestegen ten opzichte van voorgaande jaren.

Climens heb ik helaas niet geproefd. Maar die zou ik bijna (of eigenijk helemaal) durven aanraden op basis van ik van die wijn weet. En helemaal als je de vrij vriendelijke prijs meerekent. Coutet vond ik tenslotte ook plezierig, wel vrij licht.

Enfin, dit waren als laatste de aan te raden Sauternes. Ik zou zeggen: 2013 is in ieder geval een jaar om ook een kistje fijne Sauternes in te slaan.

Voor wie het trouwens nog niet wist, de Bordeaux 2013 primeurs zijn ook te koop.

Wednesday, May 7, 2014

Bordeaux 2013 aanraders deel 3

Het is voorbij, althans zo goed als: de nogal rustige Bordeaux 2013 campagne. Gisteren kwamen de laatste belangrijke wijnen uit, Ducru-Beaucaillou, Pichon Longueville Comtesse etc. en nu is het nog wat nadruppelen van wat onbelangrijke laatkomers. In deze 3e posting misschien wel de meest tot de verbeelding sprekende sub-regio van Bordeaux: Pomerol. En ook al hebben we het hier over 2013, toch zijn er al verschillende Pomerols uitverkocht.


Ook deze aanraders staan in willekeurige volgorde!

1. Vieux Château Certan 2013
In mijn notitie-boekje staan 2 uitroeptekens bij deze wijn. Frusterend ook, want Vieux Château Certan is lastig te krijgen. Zeker het jaar 2013 waarvan zo weinig is gemaakt. Er werd hier slechts 24 hectoliter per hectare geoogst, en onze kleine allocatie is dan ook al uitverkocht.

De 2013 is licht en levendig, met fijne zuren. Een elegante drinkwijn zonder ook maar een spoortje hardheid. Aanlokkelijk, mineralig, tender, zacht-kalkig, super balans en heel puur. Alexandre Thienpont zegt kernachtig: "silky, fruity and balanced", voor de komende 15 tot 20 jaar. Al ben je knap als je hier zo lang van af kunt blijven.

We vroegen Thienpont met welk jaar hij 2013 zou willen vergelijken. Dat was 1963, alleen heeft het château toen geen wijn kunnen maken. Met de techniek en vooral de kennis en inzichten van vandaag is die wijn wel gemaakt.

Omdat de "Grand Vin", Vieux Château Certan dus, altijd zo lastig te vinden is, en bovendien niet goedkoop is, is het goed om ook de 2e wijn van dit château onder de aandacht te brengen: La Gravette de Certan. Hiervan wordt nog minder gemaakt. Maar z'n obscuriteit heeft in dit geval ook een voordeel: er wordt minder naar gezocht. Veel mensen kennen het niet eens, ook omdat ze het nooit hebben gezien.

Toen ik Thienpont vertelde dat wij op dit moment met La Gravette 2010 werken reageerde de doorgaans ingetogen wijnmaker uitgelaten. De Gravette 2010! In zijn ogen "by far the best Gravette ever made" en beter dan menig jaargang van de Grand Vin en hij noemt een hele reeks jaren waarvan de Vieux Château Certan het niet haalt bij deze Gravette. Waaronder de 2013. Doet u uw voordeel hiermee, we hebben nog wel een paar kistjes Gravette 2010 staan.

2. La Pointe 2013
Verleidelijk fris-fruitige neus. Soepel, sappig en straightforward. Aangename Pomerol, redelijk licht. Well done heb ik er ook nog bijgeschreven. Dit is fijne Pomerol voor een heel vriendelijk bedrag.

3. Vray Croix de Gay 2013
Uitgesproken wijn, 4 hectare, van dezelfde eigenaar als Siaurac (Lalande-de-Pomerol). De Vray Croix de Gay is van een heel ander kaliber dan de vorige wijnen, dit is uitgesproken donker, vol, en rijp. Denk aan verleiders als zwarte koffie en pure chocolade. Gestructureerde wijn voor de langere termijn, met pittige edoch rijpe tannines.

4. Fugue de Nénin 2013
Heel direct puur paarsrood fruit, heel sappig en een beetje zoet. Natural en ongeforceerd. Light chalky texture. Gaat niemand zich een buil aan vallen, maar wel plezier aan beleven!

5. Beauregard 2013
Weer zo'n lekkere 2013! Al hebben ze veel moeten weggooien: hier is slechts 18 hl/ha geoogst, heel weinig dus. Dit is een typische, dus karakteristieke 2013: een echt lichte Pomerol. Veel frisheid, heel soepel en sappig. Fijne wijn, net als vorig jaar. Het domein oefent met agriculture biologique en de puurheid van deze wijn lijkt dat ook wel te verraden.

6. Gazin 2013
Gazin is andere koek. Stoer, stevig, goed geproportioneerd, een droog gespierde jongeling. Stenig sap op een goede structuur. Serieuze wijn voor de wat langere termijn.

7. La Conseillante 2013
Soms is La Conseillante geweldig, soms is de wijn 'gewoon goed'. En dat is ie dit jaar. Bij de eerste kennismaking - neus in glas - komt de wijn een tikje gelikt over. Wat cederhout, wat bramen, verleidelijk paars... en dat zet dan vriendelijk door en bouche. Hoewel, na een vrij zachte start komen ook kiezelige tannines en tintelende zuren door, heel goed. Al blijft de wijn vooral soepel, en zeker niet hard. Een echte drink-Pomerol, lekker prikkelend sap, met een goede frisheid ook. Ik denk dat dit breed gewaardeerd zal worden.

8. Mazeyres 2013
Mazeyres is geen wijn van hoge ratings, daarvoor valt ie net te weinig op. Dit is het mooie meisje van om de hoek. Niet meer, maar ook niet minder. Geen make-up, geen gedoe. Ranke wijn met veel soepel en iets zoet sap. In de league van eenvoudige wijnen kom ik veel tegen wat saai is, of geforceerd, onnatuurlijk, of uit evenwicht. Zo niet Mazeyres. Dit is wat het is, en het is puur en lekker.

9. Le Gay 2013
Als ik mijn proefnotitie lees dan lijkt ie eigenlijk best wel op die van Vray Croix de Gay hierboven. Met een uitroepteken ook, een aanrader dus. Er staat dat de wijn donker is, stevig ook maar soepel. Dat ie diepte heeft en ook best dik is, maar dat de fraîcheur goed is, en dat ik het een mooie wijn vind. Zusje La Violette heb ik helaas niet geproefd, daar is nog minder van maar dat is ook al uitverkocht. Van Le Gay is er nog een beetje.

10. La Fleur de Gay 2013
Niet dat ik voor deze wijn op de barricaden ga staan, maar ik noem 'm wel even. Vooral omdat ik wel blij werd van de bakken vol gezond zoetig fruit die in deze wijn zitten. Lekker.

11. L'Evangile 2013
Geweldige wijn! Een van de mooiste Pomerols die ik proefde. Het begint in de neus met prikkelend zoet-fris fruit, heel energiek. In de mond valt meteen de intensiteit van deze wijn op, dit heeft veel! Wat in deze fase overigens in strakke lagen en compact op elkaar zit, met forse maar mooie zuren. De tannines zijn er, goed rijp. Heel mineralige wijn met veel frisheid. Geweldig en harmonieus geheel met een lang bijkans stenig einde. Grote klassieker voor de langere termijn. Top!

12. l'Eglise Clinet 2013
Nu we toch bezig zijn, dit is nog zo'n topper. Met een heel ander karakter. Waar l'Evangile nobele trekken heeft is dit ruiger. Super levendig en ook zo'n wijn die van begin tot eind klopt. Zichzelf is. Krachtig sap, hartig, met een textuur waarin je wilt happen. Niet uit te spugen. Jammer dat ook hier weer zo weinig van is. Geldt ook voor de opwindende 2e wijn, La Petite Eglise (de logica om deze wijn alleen op magnum uit te brengen ontging mij dan ook een beetje, hoewel ik het wel een leuk idee vind). Voor wie iets met dezelfde esprit wil kopen zijn daar de zeer betaalbare Les Cruzelles (Lalande de Pomerol) en Montlandrie (Castillon). Maar pas op: het zal niet lang duren voordat ook deze wijnen uitverkocht zijn.

13. Trotanoy 2013
Spannende wijn, als altijd. Voor mij dit jaar net wat overtuigender dan Lafleur-Pétrus, die ik ook mooi vond. Qua stijl zitten we in de hoek van l'Evangile: mooie intensiteit, goed paars fruit, en daaronder serieus gestructureerd. Dit is een prachtig gezond geheel, met goede frisheid ook - een aanrader dus.

14. Petrus 2013
Le Pin kon dit jaar niet geproefd worden, Jacques Thienpont vond de wijn er nog niet klaar voor. Petrus was er wel klaar voor. De 2013 is vrij ingetogen, vergeleken met eerdere jaren. De wijn geurt heel natural en uitnodigend, het fruit is levendig paars-rood, proeft ook zo, waarna de tannines gaan prikkelen en tintelen, die vervolgens weer oplossen, zoals het hoort, en zoals het ook gebeurt als ze goed rijp zijn. Mooi evenwichtig en puur geheel, delicaat. Er volgt dan een lange afdronk die duidelijk gedomineerd wordt door fruit, rood fruit. Fris rood fruit, dat talmt, heel lang. Erg gaaf.

Thursday, May 1, 2014

Bordeaux 2013 aanraders deel 2

Een Riedel Bourgogne-glas met daarin gegoten de Beaune 1er cru Les Boucherottes 2011 van David Butterfield binnen handbereik. Met die fijne brandstof ga ik het tweede deel van mijn Bordeaux 2013 aanraders te schrijven. Over Saint-Emilion 2013, 10 aanraders. Bijna alle prijzen zijn uitgekomen de laatste 2 weken, dus daar zeg ik dan ook wel eens wat over, in het kader van de koopwaardigheid.


Deze aanraders staan weer in willekeurige volgorde!

1. Cheval Blanc 2013
Voor mij de mooiste premier cru "A" van de rechter oever. Grote klasse. Ook hier is maar de helft gemaakt van wat er normaal wordt gemaakt. Maar dat is nog altijd meer dan bij Quinault l'Enclos, de biologische proeftuin van Cheval Blanc en een van mijn favoriete betaalbare wijnen. De 8 hl/ha die men daar heeft kunnen oogsten was zodanig beschadigd door de hagel dat er helemaal geen Quinault l'Enclos van is gemaakt.

Terug naar Cheval Blanc, waar men een luttele 18 hl/ha heeft geoogst. Paars-bramige neus, waarna de wijn rank-fris binnenkomt, jong fruit. Met pittige zuren. Goed pittig, zonder hardheid. Strak, klassiek, intens, en rijp. Zo zie ik het graag. Alleen de prijs van deze wijn, die - samen met die van Ausone - weer overal bovenuit steekt. Lastig. Le Petit Cheval in dezelfde league, dus ook erg gaaf.

2. Angélus 2013
De 1er cru "A" met het minst uitgesproken terroir. Zegt men. En zie je misschien ook wel, ligt wat meer in de vlakte. Maar de wijn houdt zich dit jaar niet op de vlakte. Ik vind Angélus niet altijd een succes, maar dit jaar wel. Ik noteerde "goed in z'n soort" (moderne Bordeaux). Het begint met een zwufje hout en meteen daarna is daar die stevige, pittige, geconcentreerde en nogal expressieve wijn die ook nog eens goede zuren bezit en daardoor qua balans klopt. Het zit er bij deze wijn ook niet opgeplakt, nee het zit er allemaal diep in. Angélus is ook erg aan de prijs, sinds de promotie naar de "A" club, dat is dan jammer. De Lalande-de-Pomerol La Fleur de Boüard vond ik trouwens ook goed, uit dezelfde stal, zoals ook uit de naam blijkt.

3. Clos Badon Thunevin 2013
Ieder jaar gaan we op bezoek bij Thunevin, misschien ook wel omdat het zo'n gastvrij huis is met een lekkere lunch. Van de Thunevin-range vind ik eigenlijk ieder jaar de Clos Badon de leukste wijn. Geen hemelbestormer maar gewoon goed en lekker, zit fijn in elkaar en als je dit na 5 jaar opentrekt word je vast heel blij. Lekkere donkere wijn, veel bramen, frisheid ook, en best soepel.

4. Beau-Séjour Bécot 2013
Ondanks een wat moeizame discussie met de overigens enorm aardige wijnmaker over het onderwerp biologisch produceren weten ze hier steeds weer een zeer toegankelijke, best verleidelijke wijn te maken, met zoet-zuivelig-kalkig fruit en vriendelijk lachende zuren. Best wel licht, mooi in lijn met het karakter van 2013. Het is niet mega-spannend maar wel heel lekker.

5. Canon-la-Gaffelière 2013
Steekwoorden: rank, pit, paars, energiek, goed, stenig. Allemaal positieve zaken. Derenoncourt op z'n best, kom maar door. Tegenovergesteld van laf. Expressief juist, met veel frisheid. Gave wijn! Ik denk dan ook wel de link met Domaine de Chevalier te zien. Dat transparante van deze wijn.

6. Clos Fourtet 2013
En dit heeft dan weer wat meer sex appeal. Dit is het hazelnoot-mooie meisje van de klas. Die donkerte en dat jong-vlezige. Mooie prikkelende textuur, pittig sap, ook wat stenig maar in beheerste mate, mooie balans. Hier op de rechter oever werd in 2013 wat mij betreft beter werk verricht dan op de linker oever, waar dezelfde eigenaren in Moulis ook een bekend domein bezitten.

7. La Tour Figeac 2013
Oef dit komt ook heel soothing binnen! Zacht en breed en met chocolade erbij. Het fruit is heel uitbundig en rijp (komt dat omdat het biologisch is, dat het eerder en beter rijpt, zoals ook bij Pontet Canet?). Onderscheidende wijn, met name door z'n onbesuisde fruit, alsof het helemaal geen 2013 was.

8. Fonroque 2013
Nog een biologische Bordeaux. Dit zit aan de andere kant van het spectrum. Heel rank, lenig, fris. Heel droog, ingetogen en stenig, en pittig ook. Wat meer een lastpak, maar wel een lekkere dan. Lekker fel en energiek.

9. Grand Corbin Despagne 2013
En nog een die biologisch is. In een wat moderner jasje. Hout valt op in de neus, maar er is veel fruit en frisheid. Toegankelijk en soepel. Heel wat wijn voor z'n geld.

10. Fonplégade 2013
Weer bio. Zit eigenlijk een beetje in dezelfde hoek. Zoetig fruit met aangename frisheid. Best stevig maar niet hard. Ik heb niet zo veel opgeschreven bij deze wijn, maar er staat wel een uitroepteken bij. Vergeet niet dat de meeste geproefde wijnen helemaal niet in dit overzicht terechtkomen.

Deze 10 Saint-Emilions gaan live, op 1 mei 2014, en dan volgen nog Pomerol en Graves. Het is duidelijk: met 10 aanbevelingen is de Saint-Emilion-lijst niet heel lang. Maar wel heel overzichtelijk.

Wednesday, April 16, 2014

Bordeaux 2013 aanraders deel 1

Ja, ze zijn er: de Bordeaux 2013 aanraders! Het lijkt of we collectief zijn vergeten dat een van de mooiste eigenschappen van wijn de variatie is...

Terroir, Wijnmaker en Oogstjaar, zie daar de drie belangrijkste factoren die aan de basis staan van variatie. Alledrie betekenisvol. Door hele jaren als "slecht" af te doen, doen we de wijn, maar ook onszelf, tekort. Zeker voor een gebied als Bordeaux, waar voor de betere en beste wijnen geldt dat de twee overige factoren - Terroir en Wijnmaker - ook in de mindere jaren dik in orde zijn.

Sterker, dankzij de enorme kracht van de factor Wijnmaker zijn veel wijnen dit jaar verrassend te noemen. Lang niet allemaal, maar ik heb wijnen geproefd die me enorm verrasten, die me raakten en blij maakten.

Aan Alexandre Thienpont van Vieux Château Certan vroegen we met welk jaar hij 2013 zou willen vergelijken. 1963 zij hij, alleen heeft VCC toen geen wijn gemaakt. Met de techniek en vooral de kennis en inzichten van vandaag is die wijn wel gemaakt. Gelukkig is die Vieux Château Certan wel gemaakt zou ik zeggen, een geslaagde Pomerol van een intelligent wijnmaker met voldoende middelen om - bijvoorbeeld, en zoals nodig in 2013 - in rap tempo te oogsten.

Zoals ik ook in mijn vorige posting schreef: het probleem van 2013 is veel meer dan alleen kwaliteit. Het zijn ook de prijzen, en ook de zeer lage opbrengsten. Zelden is er zo weinig gemaakt in een jaar. Normaal zou dat de prijs doen stijgen, maar de markt verwacht een prijsdaling.

Velen zullen zeggen omdat het een slecht jaar is. Ik zeg liever dat we voor lichtere jaren, drinkjaren zogezegd, minder willen betalen dan voor monumentale jaren als 2010 die we straks nog met onze kleinkinderen kunnen drinken.

In deze posting de aanraders van de Médoc, per appellation, en dan in willekeurige volgorde. Let op dat er ook allerlei wijnen juist niet bij staan.


1. Brane Cantenac 2013
Verleidelijk fruit met wat zoetheid en vooral ook pit. Daaronder een goede basis van kalkachtige tannines. Aantrekkelijke en evenwichtige Margaux, eigenlijk heel verleidelijk. Regelmatig opnieuw geproefd deze wijn, en steeds weer enthousiast.

2. Du Terte 2013
Karakter en ras vallen op. Dit is niet in elkaar gezet, dit is Du Tertre, langzamerhand een steady overperformer van de appellatie. Het terroir verloochent zich niet! Minder easy dan de Brane, pittig sap, eigenlijk best een serieuze wijn met een goede structuur. Prijs van Du Tertre is heel acceptabel en bovendien weinig buil aan te vallen - goed voor plezier de komende 10 jaar. Ook Giscours kan genoemd worden, en zeker ook de Sirène de Giscours die heel geslaagd is dit jaar!

3. Palmer 2013
Vol-stevig, zacht én krachtig. Fijne tannines. Pittig en puur. Bramen, ceders. En kiezels en stenen. 10 hectare in 1 dag geoogst in een race tegen de rot! Alter Ego is de 'fruitvariant' van deze wijn, nu al lekker eigenlijk. Het vrezen is alleen voor de prijzen van deze wijnen...

4. Margaux 2013
Hoe verrassend. De top van Margaux, hangt tegen bio aan. Ook hier in no time (of is het nood time?) geoogst. Wat opvalt in Margaux is de verleidelijke elegantie. Enerzijds is de wijn intens, met mooie donkerte, rijpe bramen, sap met een rank-lenige structuur. Minder dik, maar wat een frisheid! En laat ik ook de Pavillon noemen, mede dankzij zeer strenge selectie goed geslaagd.

5. Rauzan-Ségla 2013
Tweede spectaculaire release op rij! Serieuze prijsdaling voor een wijn die kwalitatief zeer op niveau is! Prijs van de 2013 ligt zelfs ruim onder die van 2008 en dat is in de campagne nog niet eerder vertoond. Rauzan-Ségla is een stoere Margaux met heftig pittig fruit en vrij stevige basis - maar de wijn leeft! Net zoals de 2012 is de 2013 opnieuw een goede koop.

6. Clos du Jaugueyron 2013
In een jaar als 2013 wordt er door de meeste châteaux gechaptaliseerd: er wordt suiker aan de most toegevoegd om 'voldoende' alcohol in de uiteindelijke wijn te krijgen. Clos du Jaugueyron is een van de weinige domeinen waar ook dit jaar geen chaptalisatie is toegepast. En dat past bij de stijl van hun wijn, waarbij het gaat om puurheid, om natuurlijkheid. Op Clos du Jaugueyron wordt biodynamisch gewerkt, en hun wijnen komen inderdaad super natural over. En enorm levendig en energiek. Dat geldt voor zowel de Margaux als de Haut-Médoc. Bij beide wijnen valt lenigheid en frisheid op, dit is Bordeaux op zijn meest 'verteerbaar'. De Margaux is in deze fase nog wat meer gesloten, de Haut-Médoc spreekt al, verleidt al. Deze wijn heeft een zachte textuur, is sappig en mineralig, en heeft zoals gezegd een zeer aangename frisheid.


6. Léoville-las-Cases 2013
Spectaculaire wijn! In mijn top 3 van de beste wijnen van het jaar. Steeds als ik denk aan wat ik mooi vind aan 2013 komt deze wijn in m'n hoofd. En dit heeft toekomst! Dit is een van de 2013s die lang zullen meegaan. Ik schrijf over uit mijn boekje: Paars en breed. Zachtste LLC ooit geproefd. Dan rolt tapijt van structuur uit [whatever that may be]. Super. Prachtige brede kern. Zeer mineralig. Fruit blijft heel aanwezig. Super balans en puurheid. En zo stuitert dat nog even door.

7. Clos du Marquis 2013
Die andere wijn van hetzelfde domein. Van wijngaarden meer landinwaarts, bij Poyferré (geen favoriet van mij). De notitie lijkt wel wat op de voorgaande, alleen blijf ik wat meer beheerst. De Clos du Marquis is in alle opzichten mooi en evenwichtig, maar is ook echt wat lichter dan gebruikelijk. Zonder waarde-oordeel, dat is het jaar. Dit zie ik mezelf drinken in een restaurant, in 2020.

8. Léoville Barton 2013
Absolute valuer sûr, en altijd betaalbaar. Dit is zo'n adellijke klassieker, bescheiden in presentatie, groot in prestatie, waarvan je ieder jaar een kist zou willen hebben. Breed kalkig fruit, goede mineralige textuur, paars en donker. Stevige wijn, wat gesloten (uiteraard zou ik bijna zeggen). Evenwichtig en fris einde. Voor de middellange tot lange termijn. Goed.

9. Ducru-Beaucaillou 2013
Gepolijster dan de Léovilles, de Ducru-Beaucaillou. Maakt een zeer verzorgde indruk na de LLC. En ook of ie al meer 'klaar' is, om gedronken te worden. Zachtvolle textuur, aantrekkelijk vol sap. Mooi maar tegelijkertijd wat minder opwindend dan de LLC. De Croix de Beaucaillou vind ik ook geslaagd. Wat commerciëler qua stijl, wat je ook ziet aan de fles; verleidelijke wijn met levendig fruit.

10. Branaire Ducru 2013
Stapje omlaag in vergelijking met de vorige wijnen, maar toch een wijn die er voor mij uit sprong. Donker, iets oaky, veel ceder. Mooi gelaagde wijn (iets wat je minder tegenkomt in 2013).

11. Langoa-Barton 2013
Een lichtere Langoa, in lijn met het jaar. Duidelijk lichter ook dan broer Léoville. Expressief rood fruit, sappig en natural. Open, sprekende wijn met wederom een aantrekkelijke fraîcheur. Goed.


12. Latour 2013
Was dit de mooiste wijn van het jaar? Misschien wel, alleen is ie niet te koop. Pas over vele jaren. Deze wijn heeft het allemaal, het maximaal haalbare dit jaar. Het fundament dat ook de LLC heeft, maar on top enorm verleidelijk en bijkans uitbundig vol-paars fruit. Schitterend! Ook de Forts de Latour is erg mooi, hoe verrassend.

13. Pontet-Canet 2013
Hors catégorie. Misschien nog wel meer dan in andere jaren. Laat buurman Mouton wat mij betreft in de schaduw staan, en dus kan ik Pontet-Canet niet duur vinden. Opvallend rijp paars fruit, en vooral daarmee anders dan de meeste andere wijnen dit jaar. Biologisch rijpt beter, is de kort-door-de-bocht verklaring. Super sappig expressief bijna zoetig, en bijna romig fruit. Ik heb grote moeite met uitspugen. Onder het fruit een fijne structuur. Maar... de notitie blijft weer teruggrijpen op dat ongrijpbaar lekkere fruit. Doe maar een kistje!

14. d'Armailhac 2013
Lekkere wijn uit de Mouton-stal. Paar keer geproefd, beviel me steeds goed. Niet voor de lange termijn. Een van de vrolijkste Bordeaux's die ik heb geproefd.

15. Grand Puy Lacoste 2013
Zoals een Grand Puy Lascoste hoort te zijn: klassiek en wat gesloten. Maar ook stenig en fris. En gezond en puur, evenwichtig. Over 5 à 10 jaar is dit heel gaaf, let op mijn woorden.

16. Pichon Longueville Comtesse 2013
Met deze wijn maak je kennis 'mooi vanuit de basis', want die is goed, dat verraadt z'n klasse. En om die basis danst sappig aantrekkelijk fruit. M'n notitie is niet zo uitgebreid, maar ik heb goede herinneringen aan deze wijn. Opvallend detail: gemaakt van 100% cabernet sauvignon, en van slechts 13 hectoliter per hectare, en dat is helemaal niets.

17. Lafite Rothschild 2013
Wijn voor intellectuelen, en dat bedoel ik in positieve zin. Dit is zo duidelijk nog niet klaar, en hier hebben ze zo duidelijk niet hun best gedaan om een zo verleidelijk mogelijk sample te presenteren. Dit is ongegeneerd klassiek-strak, met hoge zuren, een lastpak eigenlijk, maar heel precies en in z'n soort klopt het. Je proeft hier een onaffe schets van iets moois wat in de toekomst gaat ontstaan. Als deze knop zich over 10, 15 jaar gaat openen zullen we nog wat meemaken. Nu weinig verleiding, maar dit is volstrekt authentiek.


18. Calon-Ségur 2013
Mijn favoriet dit jaar van deze appellation, op de voet gevolgd door Montrose. Mooi aan deze wijn is z'n transparante gelaagdheid, ja zo zou ik het willen noemen, heel prikkelend. Moderne klassieker met toch de nadruk op klassiek. Pittig paars fruit. Overtuigt.

19. Capbern-Gasqueton 2013
Dit blijft een ongelofelijke wijn voor z'n geld. Duidelijk afkomstig uit dezelfde stal. Expressief fris-kalkig fruit, wat zuivelig, sappig, goede zuren, natuurlijk en ongeforceerd geheel. Voor bijna geen geld. Ongewoon sterke prijs-kwaliteit verhouding.

20. Montrose 2013
In de vergelijking net wat 'massiever' dan de Calon-Ségur, maar ik mag deze wijn niet massief noemen, want dat is ie niet. Zit wel meer dicht, en is daarmee ook lastiger te doorgronden. Dit is wel de meest St-Estèphe-achtige St-Estèphe van de grote St-Estèphe's die ik heb geproefd. Veel potentie, dit is gebalde kracht, hier gaat nog veel uitkomen. Dit heeft voor mij meer eigenheid (en is ook ruiger, minder gepolijst) dan Cos d'Estournel, maar die is te duur en raad ik niet aan. La Dame de Montrose is ook zeer geslaagd!

De volgende postings gaan over de rechter oever en over de Graves. Dus wordt vervolgd. Het aanbod krijgt langzaamaan vorm op www.bordeaux-2013.nl.

Monday, April 7, 2014

Bordeaux 2013, a plea for a light (and affordable) claret

Time to dust off the blog.

I'm writing this with a glass of Giscours 2007. One of my last bottles of this difficult vintage. Plenty of famous years to choose from here, but I've clearly too often picked a 2007 already...

I'm a lover of light reds, and I love Bordeaux. Thus a 'classic' lean vintage like 2007 is something that makes me happy. When looking for a Bordeaux in a restaurant, I look for 2007 because it's truly a vintage to drink. With that attractive freshness. Exactly like this delicious Giscours.

Well, it's clear where I'm heading at: 2013! Another light Bordeaux vintage. And what a negative sentiment around this year!

Horse in a newly planted l'Evangile vineyard, Pomerol 4 April 2014

Of course, 2007 was too expensive, and it looks like 2013 might be going to be too expensive as well. To me the biggest issue with 2013 is not the quality, it is the price.

Something strange in the logic? No, a lighter vintage - even if you dig it - should simply be more affordable. Because these are drinking wines, just as a Chinon, a Villages Bourgogne or a supple Jura.

Early approachable drinking wines should also be financially approachable. For the grands vins de garde it is okay to pay a bit more, and we will drink those monumental wines with our children.

So, I really hope that the prices will be good! That they will come down significantly and match this lovely vintage.

I should be more precise: this difficult vintage in which we see a number of lovely wines. Unfortunately we have tasted many failures as well. That's the downside of a difficult vintage. At the same time: it make it much easier to pick out the good wines!

Relaxed tasting at Château Haut-Brion, 31 March 2014

This year our list with offers will be shorter than in the previous years, and we will use the coloured "P"s again (yellow, orange and red) to pick out the most interesting primeurs.

In this posting I will not dive into the details of the 2013 growing season, you can read about that everywhere on the internet. But I do want to share with you what was discussed at Château Margaux. Thibault Pontallier, son of Paul Pontallier, presented his Pavillons, and the grand vin.

Like all others he told about the sudden rot that attacked the berries towards the end of September, as a result of tropical (warm and humid) weather. There was no choice but to harvest fast, very fast, with a huge team of pickers.

Pontallier told about technical ripeness - the amount of built up sugars - and phenolic ripeness - the ripeness of skin and pips. Without the latter one can end up with a wine that has green, vegetal tones.

Early shoots at Latour, in conversion to biodynamics, 3 April 2014

What was harvested in 2013 was ripe in a phenolic sense. Thanks to a warm summer, but also thanks to the fragility of the fruit, the thinner skin - in its turn the result of the difficult start of this vintage during the flowering. Technically the grapes were less ripe than in a 'great vintage': the sugar levels weren't that high yet.

That's why most châteaux practiced chaptalisation. Adding sugar "to improve the balance of a wine". It is in fact quite a harmless method, especially when practiced in a reserved manner. At the same time: there are also winemakers that still didn't chaptalise in 2013.

Pontallier stressed the beautiful freshness of the 2013, to which I fully agreed. Mainly the result of early picking, he stated. Upon my suggestion to always pick a bit earlier he said that the team at Margaux had been discussing exactly that. Good news perhaps for future vintages...

In my next posting I will highlight our favourite wines - I already put these on Twitter last week. My favourites are always the elegant, unforced wines. From winemakers who followed the vintage characteristics.

Winemakers who tried to squeeze something 'grand' out of this delicate fruit simply missed the point. I suggest they look for another profession.

To be continued...

Tuesday, September 10, 2013

"Onbeschoft lekkere natuurwijn"

Aldus de introtekst van een artikel van Harold Hamersma over onze Jura's. Het enthousiasme waarmee Hamersma afgelopen zaterdag in de NRC over de Jura schrijft herkennen we. Dat hebben we namelijk zelf ook.

Want stel je voor: je bent Bourgogne-liefhebber, en je komt er dan achter dat op een afstand van slechts 80 kilometer ten oosten van de Bourgogne - op dezelfde breedtegraad - ook wijnen worden gemaakt van de Bourgogne-druiven pinot noir en chardonnay! Dat maakt nieuwsgierig.

Naar de Jura dus. Maar er is meer wat die nieuwsgierigheid opwekt. Namelijk dat de 'bio-beweging' in Frankrijk nergens sterker is dan in de Jura. En dat er - en dat is toch een soort bonus - nog meer druivensoorten voorkomen dan alleen pinot noir en chardonnay. Namelijk savagnin voor wit, en poulsard en trousseau voor rood.

Het NRC-artikel van Hamersma (pdf) gaat vooral over deze laatste twee druivensoorten. Waarvan door Pascal Clairet (Domaine de la Tournelle) en Raphaël Monnier (Ratapoil) inderdaad 'onbeschoft' lekkere lichtrode wijnen worden gemaakt.

Raphaël Monnier's Par Là is inmiddels uitverkocht, zo gaat dat met zo'n artikel. We hadden ook maar beperkt voorraad van deze wijn, want Ratapoil is een heel klein domein. Maar geen paniek, ook Pascal Clairet maakt een poulsard, de L'uva Arbosiana, die net iets lichter is dan de poulsard van Monnier. Ook van deze wijn is de voorraad klein (en neem van ons aan: ook deze L'uva is onbeschoft lekker, zie ook de lofrede van Christophe Rocour over deze wijn).

En diegenen die juist iets van Aardrijkskunde-leraar Raphaël Monnier willen drinken (op zich een goed plan): we hebben wel nog de Va Donc, een spannende, mineralige, open chardonnay. Geen nieuw hout, maar dat kom je sowieso weinig tegen in de Jura. De Va Donc is delicaat, zuiver en origineel, en drinkt enorm lekker.

Is de Jura duur? Nee hoor, de meeste Bourgognes zijn stukken duurder. En als je kijkt naar de kleinschaligheid, en naar de lage rendementen ten behoeve van de kwaliteit van de wijn, is de enige conclusie dat hier value for money wordt gemaakt. Weinigen die dit weten echter, en de wetenden doen daar hun voordeel mee.

Thursday, August 15, 2013

Sherry, the least understood wine?

Dwayne Perreault — Sherry has an image problem in the Netherlands. It's largely remembered as something grandma used to sip in the evening, or put in her trifle. Is it joining Madeira and Marsala, respectable fortified wines now largely denigrated to wines you cook with? Quality wines are meant to be drunk.

It wasn't always this way. Historically, sherry was a popular drink in Holland. I worked for a while at Wijnkelder Brouwersgracht, an original cellar dating from the 17th century. Up until the 1980s, it was a storage and tasting place for sherries. But today, the average bottle of sherry in the Netherlands costs €5-7 and is bought in the supermarket. These wines do not represent the artisanal nature, the quality and diversity of styles that distinguish true sherry.

I was in Jerez recently, and had the opportunity to visit three bodegas. I will not spend time here discussing how sherry is made. What I want to illustrate is the amazing range of styles of wines, and their culinary possibilities. During tastings, my hosts were fond of suggesting food combinations, and it is my belief that if sherry will enjoy a renaissance in the Netherlands, then restaurants must lead the way!

Bodegas Tradicion
I first visited Bodegas Tradicion. This relatively young house was formed in 1998 yet only produces aged sherries. This is facilitated by buying in wines from other producers, an established practice in the industry. Two sacas (the process of drawing off of wines from each barrel) are performed traditionally by hand per year, leading to an annual production of about 13,000 bottles, half intended for the domestic market.

In Jerez, aged sherries whose blend have a minimum average age of 20 years are designated VOS, or Very Old Sherry. Blends with a minimum average age of 30 years are designated VORS, or Very Old Rare Sherry.

— Our tasting began with the VORS Amontillado, with an actual blend averaging 45 years. Sweet dried figs and prunes in the nose but the taste is dry, nutty with slightly smokey notes. This goes well with salty foods – jamon iberico, sardines, just use your imagination.
— The VORS Oloroso has a more oxidised character, thicker and richer with some dark fruits. Recommended with meats, stews and pork roasts.
— The VORS Palo Cortado, bright gold in its glass, has a finer nose containing caramel and dried fruits. More refined, lighter in the mouth with outspoken, salty bitters. A good accompaniment for shellfish, foie gras, soups and gazpacho.
— The VOS Pedro Ximinez is lighter than most PX's, remarkable in that it has acidity with yet a soft texture and the typical dark raisins. Perfect with blue cheeses, reduction sauces, foie gras, beef dishes and yes, ice cream.

Bodegas Gonzalez Byass
Gonzalez Byass is famous the world over for Tio Pepe, the world's most commercially successful sherry. This is obviously a much bigger company, yet very much worth visiting, as nobody seems to understand better the importance of marketing sherry in this day and age. I might add that the wines were surprisingly good, and I was guided by the very knowledgeable Claire Henderson.

A visit to any sherry bodega is like travelling back in time. The smell of oxidised wines permeates through the old butts into the building. At Gonzalez Byass, parts of the old bodega are a museum.

— The Fino Tio Pepe has a pale gold colour, a brioche nose and is lively and light on the palate, dry with bitter almonds. Good with ham, white cheeses, seafood, paella and sushi.
— The AB Amontillado Seco starts off as Tio Pepe, then is put through the solera. Lots of hazelnuts (characteristic of Palomino) in the nose and mouth, light oxidation with just a hint of sweetness (3 gm/l). Goes well with artichokes or curries.
— The VORS Apostoles Palo Cortado – the only one in the world with PX (10%) – has the typical Amontillado characteristics, nutty but the PX gives it a hint of dates and figs. Silky in the mouth, good with foie gras and patés.

Bodegas Hidalgo la Gitana
The next day I drove to the nearby seaside town Sanlucar de Barrameda to visit Bodegas Hidalgo la Gitana, where I was met by Javier Hidalgo, who drew samples straight from the barrel with his venencia. Finos that have been aged in Sanlucar benefit from a slightly cooler climate and seabreeze which allows flor to be active all year, and are called Manzanilla, currently the most popular style of sherry in Spain and exclusively produced in Sanlucar.

— Hidalgo’s famous Manzanilla La Gitana is slightly salty yet fresh, with camomile and almond bitters. Many seafood matches, from cod to calamares to pulpo.
— The Manzanilla Pasada is a rare style, mostly exported to the UK and USA. More smokey in the nose, with a lot more hazelnut in the taste.
— The VORS Amontillado Viejo has a very rich caramel aroma and is delicious, fresher and lighter than others I've tried. A wonderful aperitif, if you ask me.
— Finally, the VORS Palo Cortado Viejo is sublime, smooth and actually fresh in the mouth, one of the most amazing sherries I have tasted. According to Javier Hidalgo, this bottle would cost about €55 in London, "but this is nothing. These wines have been oak aged for 15 or more years. Each old cask, empty, costs €1000. New casks are cheap."

He continued to illustrate the challenge sherry producers have always had to face, though he spoke while laughing: "Imagine you have a car factory and you produce 300 cars per year. But you can only sell 100 per year, and must wait 3 years before you can sell the other 200. What kind of business is that?"

It’s the kind of business that keeps sherry lovers smiling. But more people need to discover what Manuel Gonzalez Gordon called "the Noble Wine".

Friday, June 28, 2013

Bordeaux 2012: primeurs die niet uitverkocht zijn terwijl ze dat wel hadden moeten zijn

Het verhaal over Bordeaux 2012 begint eindelijk een beetje aan te komen. Langzaam, maar zeker. Zo lijkt het althans als ik kijk naar de gestaag toenemende belangstelling voor 2012.

Het probleem waarmee Bordeaux 2012 te kampen heeft, heeft eigenlijk weinig met de wijn te maken. Zoals ook in de nieuwste Perswijn te lezen is, de markt zit niet te wachten op goede verhalen. Veel mensen hebben - in crisistijd - hun portemonnee al geleegd voor 2009 en 2010. En dan dus nu even niet meer.

Hoeveel mensen heb ik niet horen zeggen dat ze 2012 "even overslaan"? Ja, dat is zonder meer de beste samenvatting over Bordeaux 2012, het jaar-om-even-over-te-slaan.

Bordeaux 2012 is door de bank genomen elegant met expressief fruit, geen jaar zoals het monumentale 2010 om heel lang in de kelder te leggen (hoewel, er zijn uitzonderingen). Of zo je wilt: Bordeaux 2010 is een symfonie van Mahler, Bordeaux 2012 een lied van Richard Strauss. En dan heb ik het - voor beide jaren - alleen over de beste wijnen. Anders kan zo'n vergelijking niet.

De campagne zelf verliep vrij vlot, maar er werd aanvankelijk weinig gehapt. De koper keek de kat uit de boom. Maar de kat kwam, en de koper kwam in actie. Zie hier - in alfabetische volgorde - de 8 best verkopende primeurs bij Bolomey Wijnimport:

1. Beauregard 2012, Pomerol
Pomerol doet het goed in 2012, en deze niet-onbekende 'middenklasser' heeft zichzelf duidelijk overtroffen dit jaar. Ik noteerde: "Hout, choco, paars fruit, zachte aanzet, donker, sap, pit, heel verleidelijk, iets kalkig, erg goed." Jane Anson was ook enthousiast: "Rich deep purplish colour, lovely nose, perfect combination of fruit and oak, very intense, very rich, extracted but not bitter. Like this an awful lot. 93/18. Highly recommended. Drink 2020-2038."

Robert Parker: "It appears to be an over-achievement for both the estate and the vintage, and therefore, qualifies as a sleeper of the vintage." Perswijn: "rijp en krachtig, breed en sappig, mooie zuren prachtige tannines, verleiding en sap" (4,5 van 5). Ten slotte Tim Atkin MW (92/100): "Rich, sumptuous and flavoursome, this is a very enjoyable wine from a château that seldom gets the praise it deserves. Plush and textured with lifted aromas of kirsch and fresh flowers, this displays ripe plum and blackberry fruit, sweet, tannin and good oak integration." (€31,90 op bordeaux-2012.nl)

2. Capbern Gasqueton 2012, St-Estèphe
Ideale wijn voor de koopjesjager, want de Capbern is eigenlijk gewoon te goedkoop voor wat ie vermag. Het is echt een kleine Calon-Ségur. Dit is een degelijke, betrouwbare Médoc wiens concurrenten makkelijk een tientje hoger zitten. Niet iedereen is onder de indruk van deze wijn, maar Perswijn noteert: "Lekker, elegant, frisheid, levendige zuren, rode kers, aardbei, sappig, aantrekkelijk." (€16,50 op bordeaux-2012.nl)

3. Clos du Jaugueyron 2012, Haut-Médoc
Dit is een weer een ander verhaal, want de kleinschalige biodynamische Clos du Jaugueyron wordt in Nederland alleen verkocht bij Bolomey Wijnimport. Een exclusiviteit waar we trots op zijn en we dus veel aandacht aan geven. We proefden deze Haut-Médoc in een flight van kleinschalige Haut-Médocs en de Jaugueyron sprong eruit, viel op door z'n lenigheid en frisheid, z'n puurheid. Een echte terroir-Médoc. En zeer aantrekkelijk geprijsd. (€16,95 op bordeaux-2012.nl)

4. Du Tertre 2012, Margaux
Value-for-money Margaux Grand Cru. Kwalitatief worden hier steeds weer flinke stappen gezet, zeker sinds technisch directeur Frédéric Ardouin, voormalig technisch directur van Latour, de lijnen uitzet. Soepel en delicaat verleidelijk! (€27,90 op bordeaux-2012.nl)

5. Mazeyres 2012, Pomerol
Minder bekend dan Fonroque, de biodynamische St-Emilion van Alain Moueix, maar minstens zo gaaf. Neal Martin over Mazeyres 2012 (rating 92-94): "Tasted twice with consistent notes, Alain Moueix has fashioned just a beautiful, floral, almost Margaux-like bouquet that I think will be special once in bottle. The palate is medium-bodied with fleshy ripe tannins, wonderful acidity and a satin-textured finish that boasts superb fruit concentration and elegance at this early stage. This is a great wine from an under-rated estate. Tasted April 2013." (uitverkocht, was €21,90, goed alternatief is de St-Emilion Fonroque, van dezelfde visionaire maker en dus ook biodynamisch, €23,50)

6. Montlandrie 2012, Castillon
Koopje! Montlandrie en Saintem (voorheen Saintayme) zijn beide van de hand van Denis Durantou, de maker van l'Eglise-Clinet (met een rating van 96-100 volgens Robert Parker de beste wijn van 2012). Neal Martin op Twitter (2 mei): "I would personally be hoovering up as many of Denis Durantou's 2012s as possible - outstanding value (as usual)." Tim Atkin (2 mei): "Bought some Les Cruzelles [andere wijn van Durantou, uitverkocht] this morning, one of the bargains of the vintage." Reactie hierop van Chris Kissack (de Winedoctor): "My preference would have been for Montlandrie, but agree they're all bargains." (€19,90 op bordeaux-2012.nl)

7. Pontet-Canet 2012, Pauillac
Meesterlijk van jaar tot jaar. Dit is biodynamisch evenwicht op het hoogste niveau. Krachtig zonder enige hardheid. Een wijn om lang te bewaren maar ook om jong te drinken. Ook dit jaar waren we onder de indruk van deze natural beauty. Onmisbare wijn. Steekt verschillende premier cru's naar de kroon. Achteloos bijna. (€83,50 op bordeaux-2012.nl)

8. Quinault l'Enclos 2012, St-Emilion
Nadat Cheval Blanc gestopt is met La Tour du Pin hebben ze zich duidelijk helemaal gestort op hun biologische proeftuin: Quinault l'Enclos. Julia Harding MW over de wijn op de site van Jancis Robinson: "Deep crimson. Lovely fruit sweetness, almost red fruited. Deliciously rich without weight. Very pure fruit and thick silky tannins. Very fresh too. Lively and juicy but not in the least simple. Very fine fresh ripeness. A step up in quality from 2011." (€27,50 op bordeaux-2012.nl)

Maar er zijn meer Bordeaux 2012's die - terecht - gewild zijn. Ook van de volgende wijnen werd goed ingekocht:

Alter Ego de Palmer 2012, Margaux
De Alter Ego doet kwalitatief eigenlijk niet veel onder voor z'n peperdure broer, maar is soepeler en kan eerder worden gedronken. Super-elegante, fijne Margaux. Zelfde league als de eveneens hard to resist Pavillon Rouge. (Alter Ego €51,90 op bordeaux-2012.nl)

Beau-Séjour Bécot 2012, St-Emilion
Robert Parker noemt deze 1er grand cru classé “spectacular” (92-95) en ook wij waren onder de indruk toen we deze wijn proefde. Dit is een heel toegankelijke, verleidelijke, niet-zware maar mooi gestructureerde rechter-oever wijn, een zachte wijn. Duidelijk merlot-profiel. (€42,50 op bordeaux-2012.nl)

Climens 2012, Sauternes
Hoewel 2012 geen Sauternes-jaar is, is dit de Sauternes die boven de rest uitsteekt. Normaal is deze wijn ook erg duur, maar de 2012 is met 41% in prijs gedaald en dat is uitzonderlijk. Aldus: de kopers kwamen. (€57,50 op bordeaux-2012.nl)

Domaine de Chevalier rouge 2012, Pessac-Léognan
Domaine de Chevalier valt altijd op door z'n levendigheid, z'n frisheid en z'n 'landelijke elegantie' (denk aan paarden enzo). En toch zijn dit wijnen die vrij lang kunnen worden opgelegd. Erg gaaf spul. En ook in 2012 gewild. En dat is niet verbazingwekkend gezien z'n zeer redelijke prijs. (€42,50 op bordeaux-2012.nl)

Fugue de Nénin 2012, Pomerol
Uit de stal van Delon (zie hieronder, bij Léoville-las-Cases), deze 2e wijn van Nénin. Value-for-money Pomerol. Verleidelijkheid in combinatie met een fijne fraîcheur, deze wijn is zeer dik in orde, en vooral erg lekker. (€23,50 op bordeaux-2012.nl)

Giscours 2012, Margaux
Hoewel Giscours misschien wat 'lastiger' was in 2012, in ieder geval als primeur, was er toch belangstelling voor deze klassieke Margaux. Giscours heeft ook - anders dan z'n evenknie Du Tertre - ruim tijd nodig om tot wasdom te komen. Wat bijdraagt aan de interesse: prima prijs dit jaar voor de Giscours. (€37,50 op bordeaux-2012.nl)

Léoville-las-Cases 2012, St-Julien
Misschien wel de meest aristocratische Bordeaux. Dit domein vaart z'n eigen koers, geheel authentiek, groots zonder enig overdrijven of effectbejag. Dit wil ik in m'n kelder hebben, dit wil ik met kerst op tafel zetten. Heeft wel tijd nodig, dit kunnen we drinken met onze kleinkinderen. Tim Atkin geeft de wijn 96 punten en schrijft: "“A wine that isn’t far from being great” is how Jean-Hubert Delon modestly describes his 2012, comparing it favourably to his 2010. It’s certainly one of the Left Bank successes of the vintage: precise, dense and almost chiseled in that classic Las Cases way. The wine is surprisingly rich for its alcohol level, with very serious Médocain tannins and a touch more plumpness than the 2011, thanks to the addition of a little more Merlot. A claret for grown ups." (€115,00 op bordeaux-2012.nl)

Lynch Bages 2012, Pauillac
Dit is ook een aristocraat, maar dan een iets hippere, met lichte nouveau riche trekjes. Maar wat is dit mooi dit jaar. Heel transparant, prachtig gelaagd, minder krachtig en heftig dan het soms kan zijn. Schitterende klassieker, voor de tweede kerstdag. (€83,50 op bordeaux-2012.nl)

Pape Clément 2012, Pessac-Léognan
Pape Clément, daar ben ik nooit fan van geweest. Terwijl veel mensen dat wel zijn. Ik heb er ooit eens bijna ruzie om gekregen in Bordeaux, met een studente oenologie. Dit jaar, met de 2012, beviel de wijn me, voor het eerst. Misschien is het het jaar, maar de wijn heeft meer elegantie en frisheid. Ja, dit is een wijn die ik kan aanraden. De fans hebben in ieder geval al toegehapt. (€69,90 op bordeaux-2012.nl)

La Pointe 2012, Pomerol
Klassiek Pomerol, in een goed Pomerol-jaar, en voor een vriendelijke prijs. En La Pointe is een wijn met trouwe volgers. Dus dat loopt dan wel, en terecht zou ik zeggen. (€27,90 op bordeaux-2012.nl)

Rauzan-Ségla 2012, Margaux
Na een paar miscalculaties (met veel te hoge prijzen uitgekomen) kwam Rauzan-Ségla nu vroeg uit met een zeer scherpe prijs. Vervolgens kwam Robert Parker met een zeer enthousiaste beoordeling. Die twee dingen samen zijn genoeg voor een verkoopsucces. We zitten inmiddels aan de 2e tranche. (1e tranche €49,90, 2e tranche €57,90 op bordeaux-2012.nl)

Eigenlijk zou deze posting ergens anders over gaan, namelijk over die Bordeaux primeurs die onterecht nog niet uitverkocht zijn. Nou, daar eindig ik mee. Er zijn namelijk wijnen die niet veel aandacht krijgen, en daar kan ik me dan over opwinden, omdat het niet klopt. Dit zijn ze:

1. Larcis Ducasse 2012, St-Emilion
Robert Parker is het duidelijkst: "Bravo! If you haven’t yet jumped on the Larcis Ducasse bandwagon, it’s time to do so. Even if the 2012 is not as potentially prodigious as the 2005 and 2010, it is a remarkable effort. Yields were kept to 23 hectoliters per hectare by the brilliant team of Nicolas Thienpont, Stephane Derenoncourt, David Suire and Julien Lavenu. [...] This team’s goal is undoubtedly to elevate Larcis Ducasse to the status of Ausone, Cheval Blanc, Pavie and Angelus. They are well on their way." En bedenk dan: de wijn is niet erg duur. Waarom vecht men niet om deze wijn, hoe zit dat? (€44,90 op bordeaux-2012.nl)

2. Malescot St-Exupéry 2012, Margaux
Malescot is wat men noemt een moderne Margaux. Maar dan wel een goede. Jancis Robinson noteert: "Very dense looking. Really interesting nose – draws you in. Cool finish. Pretty snazzy really. Nothing overdone. Great balance. Racy finish. Hint of foxgloves and masses of still unformed fruit. This should be interesting to follow." Zonder meer een overtuigende, spannende Margaux. (€42,50 op bordeaux-2012.nl)

3. Ormes de Pez 2012, St-Estèphe
St-Estèphe heeft sowieso niet heel veel aandacht gekregen dit jaar. Maar Ormes de Pez, het kleine wat boersere broertje van Lynch Bages, vond ik zeer de moeite waard dit jaar. Heb ik daar iets van gemerkt? Nee, er is nauwelijks vraag naar deze wijn. Niet terecht, want dit is serieus goed en is nog betaalbaar ook. (€24,50 op bordeaux-2012.nl)

4. Pichon Longueville Comtesse 2012, Pauillac
Laat ik het simpel stellen: de kwaliteit is opvallend te noemen, terwijl de prijs flink gedaald is. Maar waar blijven de kopers? Schiet niet op met deze wijn. Onze allocatie is klein, maar zelfs voor dat kleine beetje is nauwelijks belangstelling. Misschien te veel concurrentie van Pontet-Canet en Lynch Bages? (€79,90 op bordeaux-2012.nl)

5. Saintem 2012, St-Emilion
Iedereen gaat voor Durantou's Montlandrie. Wat is er mis met Saintem, is ie misschien te goedkoop? Lijkt me toch een erg leuk koopje. De wijn verkoopt wel, maar gezien de prijs had ik gedacht dat de telefoon roodgloeiend zou staan. (€14,95 op bordeaux-2012.nl)

6. Sanctus 2012, St-Emilion
Nog zo'n betaalbare St-Emilion. Deze begrijp ik wel: deze wijn is erg onbekend. Maar hij viel op, dit is lekker, en heel soepel. Een leuke wijn om te ontdekken dus, net zoals de eveneens in opkomst zijnde Villemaurine. (Sanctus €21,90 op bordeaux-2012.nl)

In haar rubriek "Don't quote me" schreef Jancis Robinson MW op 26 april: "In general 2012 is offering better value than any vintage since 2008." Ook al had ik haar niet mogen quoten, er schuilt veel waarheid in deze opmerking. Enfin, ons complete aanbod staat op de speciale Bordeaux 2012 pagina. Daar zijn alle bovenstaande wijnen te vinden, en nog een hele hoop andere Bordeaux 2012 primeurs.

Wil je nog veel meer wijnen met elkaar vergelijken, doe dat dan op Bordoverview.com en maak precies die selecties en sortering die je wil.

Monday, April 29, 2013

Bordeaux 2012 verslag deel 2

Na het inhoudelijke verslag is hier dan nu het tweede deel, de lijst met persoonlijke aanraders. Bepaald niet allemaal Parker-wijnen. Dus weer eens wat anders ook. Wie dit blog al langer volgt weet dat mijn voorkeur niet voor dikte is, maar voor lijn, zoals ik dat trouwens ook heb buiten de wijn.

Ik zoek wijnen met puurheid en leven, en biologische wijnen hebben al snel de voorkeur. Veel hout vind ik onprettig, en ik weet dat ik gevoeliger ben voor overrijpheid dan voor een plintje groen. Ook ben ik allergisch voor overextractie en hardheid in een wijn.

Dat betekent niet dat een primeur niet stevig mag zijn, met veel matière voor een lange toekomst ook, maar het moet wel natuurlijk zijn, en prettig in balans.

Zie hier mijn balans voor Bordeaux 2012. In drie prijscategorieën, en per gebied. De absolute favorieten hebben zelfs een sterretje gekregen.

Wijnen van 100 euro en meer...
Margaux: Margaux, Palmer, Pavillon Rouge
Saint-Julien: Léoville-Las-Cases
Pauillac: *Pontet-Canet, Latour, Forts de Latour
Saint-Emilion: *Cheval Blanc, Petit Cheval, Pavie, Ausone
Pomerol: *Le Pin, *Petrus, Vieux Château Certan, Trotanoy, La Conseillante, Hosanna

Wijnen tussen de 35 en de 100 euro
Margaux: *Alter Ego, Giscours, Brane-Cantenac, Malescot St-Exupéry
Saint-Julien: Léoville-Barton, Branaire-Ducru
Pauillac: *Lynch Bages, *Pichon Comtesse, Grand-Puy-Lacoste, Duhart Milon
Saint-Estèphe: Calon Ségur, Lafon-Rochet
Pessac-Léognan rouge: Domaine de Chevalier, Haut-Bailly, Smith Haut Lafitte, Pape Clément
Pessac-Léognan blanc: Domaine de Chevalier, Smith Haut Lafitte
Saint-Emilion: Larcis Ducasse, Canon, Canon-la-Gaffelière, Trottevieille, Le Carré, Beau-Séjour Bécot
Pomerol: Providence, Petit Village, Beauregard
Sauternes: *Tour Blanche, Doisy-Daëne, Doisy-Védrines

Wijnen tot zo'n 35 euro
Médoc & Haut-Médoc: Goulée, *Clos du Jaugueyron, Potensac, d’Agassac, Cantemerle, Sénéjac, Sociando Mallet, Belle-Vue
Moulis & Listrac: Poujeaux, Mauvesin Barton, Fourcas Borie
Margaux: Angludet, Du Tertre, Monbrison, Clos du Jaugueyron, Rauzan-Gassies, Marquis de Terme, Clos Margalaine
Pauillac: d’Armailhac
Saint-Julien: Langoa-Barton, Gloria, Lalande Borie
Saint-Estèphe: *Capbern Gasqueton, Ormes de Pez, De Pez
Pessac-Léognan rouge: Carbonnieux, Latour-Martillac, Fieuzal
Pessac-Léognan blanc: Carbonnieux, Latour-Martillac
Saint-Emilion: *Quinault l’Enclos, Fonroque, Teyssier, Clos Badon Thunevin, l’Arrosée, Grand Corbin-Despagne, Villemaurine, De Pressac, La Tour Figeac, Sanctus
Pomerol: *Mazeyres, Fugue de Nénin

Zie verder: het Bordeaux 2012 aanbod van Bolomey Wijnimport.

Sunday, April 21, 2013

Bordeaux 2012 verslag deel 1

Een grote Bordeaux drink je meestal niet als ie jong is. Eerst gaat de wijn een paar jaar de kelder in. Want datgene wat maakt dat de wijn jaren en soms decennia kan rijpen, dat maakt ’m in z’n jonge jaren juist zo moeilijk te benaderen: harde tannines, ferme zuren, brutaal ruig fruit.

Maar niet alle jonge Bordeaux’s zijn zo onbenaderbaar. Het heeft ook veel te maken met de stijl van de wijn. Een extreem voorbeeld: Le Pin, een van de iconische wijnen uit Pomerol. Deze wijn is zo verfijnd en delicaat dat ie jong al volstrekt onweerstaanbaar is. Andere wijnen zijn juist bedoeld om pas na jaren open te trekken, denk aan de drie Léoville’s uit Saint-Julien.

Ook het jaar is zeer bepalend: 2012 is zo’n jaar waarin verscheidene primeur-wijnen al bijna drinkbaar zijn. Het is een jaar met veel fruit, veelal rijp fruit met vaak ook een wat zoetig karakter. Maar 2012 is niet zoals z’n monumentale voorgangers 2009 en 2010. Het zit iets ingewikkelder.

Bordeaux 2012 is niet easy te noemen. Het weerbarstige weer leverde een grillig groeiseizoen op, een seizoen van uitersten. En als de uitgangspunten uitdagend zijn heb je al snel een ‘heterogeen’ jaar: de een weet iets moois te maken, en de ander slaagt daar minder in. Kunde en talent zijn bepalend – en een beetje geluk, dat ook.

De basis is altijd het weer. Daarom is het goed om het groeiseizoen nader te beschouwen. Hiervoor volg ik het uitstekende weerverslag van Gavin Quinney.

Het eind van de winter – februari en maart – waren droog en koud, en toen de stokken later dan normaal ontwaakten uit hun winterslaap kwam de regen in april met bakken uit de lucht vallen – april was een buitengewoon natte en koude maand voor Bordeaux. De start van het groeiseizoen was daarmee moeizaam en traag.

De maand mei was vriendelijk, wat de ontwikkeling van de wijnstokken ten gunste kwam. Ook omdat het de opmars van schimmels (door al die nattigheid in april) een halt toe kon roepen. Maar in juni tijdens de bloei volgde een nieuwe tegenslag: weer regen en kou. De gemankeerde bloei zorgde voor een onevenwichtige vruchtzetting.

Een bekend gegeven voor Bordeaux is: een goed jaar is een droog jaar. Wat dat betreft was er voor 2012 aanvankelijk niet veel hoop. Maar toen nam de zomer een goede wending: het werd drie lange maanden warm en droog. Juli, augustus en september, waarbij augustus zelfs extreem warm en droog was.

Na april was augustus dus de tweede volstrekt extreme maand in het groeiseizoen van de 2012’s, alleen dan helemaal aan het andere uiterste van het spectrum. Stokken die minder diep wortelen – jonge stokken – en planten die op droge grond staan – doorgaans de betere gronden – hadden het soms moeilijk. Als de ontwikkeling van de plant door gebrek aan water tot stilstand komt, komt ook de fysiologische rijping van de druiven tot stilstand.

Onder invloed van de blakerende zon barst in het ongunstigste geval zelfs de druivenschil open, deze druiven worden onrijp gebakken. De gelukkige producent die besloten heeft niet te ontbladeren trekt dit jaar aan het langste eind: hij ziet zijn druiven door het groen beschermd tegen de ergste hitte.

En dan komen we bij de oogst, die na de trage start van het groeiseizoen laat was. Droog wit werd bij goed zomerweer geoogst in de eerste helft van september. Merlot werd eind september – begin oktober binnengehaald, ook bij goed weer.

De cabernets werden halverwege oktober binnengehaald, en de châteaux die vroeger plukten zijn dit jaar in het voordeel geweest: op 19 en 20 oktober heeft het enorm geregend, wat voor de later plukkende domeinen ongunstig is geweest. Zeker fruit dat al in meer of mindere mate beschadigd was geraakt door de hitte was kwetsbaar voor de regen.

Sauternes, waar laat wordt geplukt, is ook gebukt gegaan onder de regen, wat er voor heeft gezorgd dat 2012 voor Sauternes geen goed jaar is. Zo zal er geen Yquem 2012 en geen Rieussec 2012 komen. Guiraud 2012 wel, maar alleen na extreem strenge selectie (met als resultaat een bijna hilarisch lage opbrengst van 8 hl/ha).

De moeilijke bloeiperiode en de ongelijke vruchtzetting die daarvan het gevolg was (zie hierboven), resulteerde in een nogal ongelijkmatige rijping van het fruit. Waardoor in het algemeen selectie van groot belang is geweest: alleen het fruit dat à point rijp was diende te worden geselecteerd – de onrijpe en overrijpe druiven van dit ongelijkmatige jaar moesten er zo goed mogelijk uit worden gepikt.

De uitkomst: qua volume is de 2012 oogst klein. En de domeinen die een strengere selectie hebben toegepast hebben duidelijk de kwalitatief betere wijnen neergezet. De hard oprukkende optical sorting machines hebben dit jaar ook duidelijk hun steentje kunnen bijdragen aan de kwaliteit van de wijn. Maar omdat dit soort technieken peperduur zijn kan niet iedereen daarvan profiteren – de rijkere grands cru's zijn hier meestal in het voordeel.

Als we ons richten op de beste wijnen van 2012 kunnen we volgende stellen. De natte april-maand voorzag de wijngaard van voldoende water zodat de planten een warme en droge zomer aankonden, waarin het fruit goed kon rijpen. Daarop volgde een strenge selectie. In verschillende appellations hebben we zeer aantrekkelijke wijnen geproefd. Wijnen die vaak jong al gedronken zullen kunnen worden. Maar ook vaak met voldoende structuur om nog een behoorlijke tijd in de kelder te kunnen doorrijpen.

Met de dalende prijzen kan 2012 wel eens een heel koopwaardig jaar worden. In de volgende posting: de lijst met de favorieten van Bolomey Wijnimport. Voor de releases zie de speciale Bordeaux 2012 pagina.

Wednesday, January 30, 2013

Aurélien Verdet Bourgogne rouge "En Lutenière" 2011

Leuk zo'n blog waarvoor je helemaal geen tijd meer hebt. Vijf jaar lang is het goed gegaan, met een paar postings per maand, en nu gebeurt er weinig meer. Maar we houden vol. Er is immers genoeg te vertellen.

de rode basis-Bourgogne van Verdet komt uit de gemeente Vosne-Romanée, maar niet uit de appellation Vosne-Romanée - top-terroir voor een tout court

Zo hebben we nog helemaal geen verslag gedaan van onze reis naar de Jura. Details volgen, maar laten we nu maar verklappen (voor zover dat nog niet duidelijk was) dat de Jura de vijfde streek wordt waar Bolomey Wijnimport mee gaat werken. Ja inderdaad, het bedrijf bestaat vijf jaar, dus een mooi moment voor een vijfde streek.

Maar het is vooral een heel logische toevoeging. Sla de kaart van Frankrijk open en zie hoe van West naar Oost de Loire, de Bourgogne-Beaujolais en vervolgens de Jura in zekere zin op elkaar aansluiten. En proef dan de wijnen, dan wordt het helemaal duidelijk. Want oh oh, wat hebben we - bijvoorbeeld - een briljante Poulsards gedronken.

Het echte verslag volgt dus. Heus. Als het niet hier op het blog is, dan is het wel op de site. Want we zijn nu al weer druk met de voorbereidingen voor de Loire-reis, komende zaterdag gaan we op pad. Dus nu snel tussendoor even wat bloggen.

Afgelopen week stond in het teken van de Bourgogne rouge van Aurélien Verdet, zijn basiswijn, de "En Lutenière", genoemd naar de wijngaard. Vorige week kwam de nieuwe jaargang binnen, de 2011, en vrijdag ging de nieuwsbrief eruit.

Zelden heb ik een pallet wijn zo snel afgegraasd zien worden. Tsjop tsjop tsjop leeg. Dat gebeurde vorig jaar ook al met de 2010, maar dat dat weer zou gebeuren was een verrassing. Boer ook verrast, en volgende week staat hier weer een nieuw pallet.

de dag dat de nieuwsbrief eruit ging, 25 januari, doken deze tweets op

De vraagt dringt zich op: is dit terecht? Ik kan daar kort over zijn: ja. Want zo'n delicate wijn voor zo'n prijs, dat is zeldzaam. Zei de verkoper. Die het toch meent.

Voor alle details over deze wijn hoef ik niet in herhaling te vallen, nee, ik verwijs graag naar de nieuwsbrief.

Sunday, December 30, 2012

Laatste gedachten in 2012

We zijn er nog. Alle profetieën ten spijt, de wereld is er nog. En zo ook de klassiek-Franse terroirs, ze zijn voor ons behouden gebleven. De Bourgogne ligt er nog, en de Champagne. Fijn. En toch kunnen we ons zorgen maken.

nieuw in de selectie, de uiterst zeldzame Rosé Brut Nature van Georges Laval (biologisch sinds 1971)

Want als we de bewegingen van de continenten naar de toekomst doorvertalen, dan verdwijnt over zo'n 50 miljoen jaar de Middellandse Zee, als Afrika de oversteek naar Europa heeft voltooid. De zee zal plaatsmaken voor een enorm gebergte dat zich zal uitstrekken van het Iberisch schiereiland helemaal tot aan het Midden Oosten.

Of de mensheid dat allemaal nog meemaakt, ik denk het niet. En of de Bourgogne er dan nog is? En de Alpen, zullen die zijn verworden tot een nieuwe Jura (en is de Jura zelf weg-geërodeerd)? En is de Bordeaux misschien wel op ijzige hoogten komen te liggen?

Enfin, zo ver is het nog niet. Wel bereiken we in 2013 een andere mijlpaal: Bolomey Wijnimport bestaat 5 jaar. En dat vieren we met de toevoeging van een vijfde gebied aan de portfolio. Dus Bordeaux, Bourgogne, Champagne en Loire wordt in het vervolg Bordeaux, Bourgogne, Champagne, Loire, en dan nog iets.

Wat dat 'nog iets' dan is, is nog even een verrassing. Het ligt in ieder geval in Frankrijk. En Jan van Roekel en ik gaan er begin januari heen, dus u hoort er vast snel over.

10 december 2012: aankomst van de Champagnes

Het jaar 2012 hebben wij anti-cyclisch doorgebracht, we vonden het beter om ons niet te laten afleiden door de crisis. Zo hebben we ook dit jaar weer een sloot gave Champagne aangevoerd, en zie daar: het meeste is inmiddels op.

Dank aan u allen voor uw enthousiasme in 2012! Jan - inmiddels full-time aan Bolomey Wijnimport verbonden - en ikzelf zullen in 2013 weer hard ons best doen om u het komend jaar opnieuw van puur-authentiek-verrassend Frans te voorzien.

Afrika is nog niet in zicht vanaf de Côte d'Azur, dus het kan nog.