Tuesday, September 10, 2013

"Onbeschoft lekkere natuurwijn"

Aldus de introtekst van een artikel van Harold Hamersma over onze Jura's. Het enthousiasme waarmee Hamersma afgelopen zaterdag in de NRC over de Jura schrijft herkennen we. Dat hebben we namelijk zelf ook.

Want stel je voor: je bent Bourgogne-liefhebber, en je komt er dan achter dat op een afstand van slechts 80 kilometer ten oosten van de Bourgogne - op dezelfde breedtegraad - ook wijnen worden gemaakt van de Bourgogne-druiven pinot noir en chardonnay! Dat maakt nieuwsgierig.



Naar de Jura dus. Maar er is meer wat die nieuwsgierigheid opwekt. Namelijk dat de 'bio-beweging' in Frankrijk nergens sterker is dan in de Jura. En dat er - en dat is toch een soort bonus - nog meer druivensoorten voorkomen dan alleen pinot noir en chardonnay. Namelijk savagnin voor wit, en poulsard en trousseau voor rood.

Het NRC-artikel van Hamersma (pdf) gaat vooral over deze laatste twee druivensoorten. Waarvan door Pascal Clairet (Domaine de la Tournelle) en Raphaël Monnier (Ratapoil) inderdaad 'onbeschoft' lekkere lichtrode wijnen worden gemaakt.

Raphaël Monnier's Par Là is inmiddels uitverkocht, zo gaat dat met zo'n artikel. We hadden ook maar beperkt voorraad van deze wijn, want Ratapoil is een heel klein domein. Maar geen paniek, ook Pascal Clairet maakt een poulsard, de L'uva Arbosiana, die net iets lichter is dan de poulsard van Monnier. Ook van deze wijn is de voorraad klein (en neem van ons aan: ook deze L'uva is onbeschoft lekker, zie ook de lofrede van Christophe Rocour over deze wijn).

En diegenen die juist iets van Aardrijkskunde-leraar Raphaël Monnier willen drinken (op zich een goed plan): we hebben wel nog de Va Donc, een spannende, mineralige, open chardonnay. Geen nieuw hout, maar dat kom je sowieso weinig tegen in de Jura. De Va Donc is delicaat, zuiver en origineel, en drinkt enorm lekker.

Is de Jura duur? Nee hoor, de meeste Bourgognes zijn stukken duurder. En als je kijkt naar de kleinschaligheid, en naar de lage rendementen ten behoeve van de kwaliteit van de wijn, is de enige conclusie dat hier value for money wordt gemaakt. Weinigen die dit weten echter, en de wetenden doen daar hun voordeel mee.

Thursday, August 15, 2013

Sherry, the least understood wine?

Dwayne Perreault — Sherry has an image problem in the Netherlands. It's largely remembered as something grandma used to sip in the evening, or put in her trifle. Is it joining Madeira and Marsala, respectable fortified wines now largely denigrated to wines you cook with? Quality wines are meant to be drunk.

It wasn't always this way. Historically, sherry was a popular drink in Holland. I worked for a while at Wijnkelder Brouwersgracht, an original cellar dating from the 17th century. Up until the 1980s, it was a storage and tasting place for sherries. But today, the average bottle of sherry in the Netherlands costs €5-7 and is bought in the supermarket. These wines do not represent the artisanal nature, the quality and diversity of styles that distinguish true sherry.

I was in Jerez recently, and had the opportunity to visit three bodegas. I will not spend time here discussing how sherry is made. What I want to illustrate is the amazing range of styles of wines, and their culinary possibilities. During tastings, my hosts were fond of suggesting food combinations, and it is my belief that if sherry will enjoy a renaissance in the Netherlands, then restaurants must lead the way!

Bodegas Tradicion
I first visited Bodegas Tradicion. This relatively young house was formed in 1998 yet only produces aged sherries. This is facilitated by buying in wines from other producers, an established practice in the industry. Two sacas (the process of drawing off of wines from each barrel) are performed traditionally by hand per year, leading to an annual production of about 13,000 bottles, half intended for the domestic market.


In Jerez, aged sherries whose blend have a minimum average age of 20 years are designated VOS, or Very Old Sherry. Blends with a minimum average age of 30 years are designated VORS, or Very Old Rare Sherry.

— Our tasting began with the VORS Amontillado, with an actual blend averaging 45 years. Sweet dried figs and prunes in the nose but the taste is dry, nutty with slightly smokey notes. This goes well with salty foods – jamon iberico, sardines, just use your imagination.
— The VORS Oloroso has a more oxidised character, thicker and richer with some dark fruits. Recommended with meats, stews and pork roasts.
— The VORS Palo Cortado, bright gold in its glass, has a finer nose containing caramel and dried fruits. More refined, lighter in the mouth with outspoken, salty bitters. A good accompaniment for shellfish, foie gras, soups and gazpacho.
— The VOS Pedro Ximinez is lighter than most PX's, remarkable in that it has acidity with yet a soft texture and the typical dark raisins. Perfect with blue cheeses, reduction sauces, foie gras, beef dishes and yes, ice cream.

Bodegas Gonzalez Byass
Gonzalez Byass is famous the world over for Tio Pepe, the world's most commercially successful sherry. This is obviously a much bigger company, yet very much worth visiting, as nobody seems to understand better the importance of marketing sherry in this day and age. I might add that the wines were surprisingly good, and I was guided by the very knowledgeable Claire Henderson.


A visit to any sherry bodega is like travelling back in time. The smell of oxidised wines permeates through the old butts into the building. At Gonzalez Byass, parts of the old bodega are a museum.

— The Fino Tio Pepe has a pale gold colour, a brioche nose and is lively and light on the palate, dry with bitter almonds. Good with ham, white cheeses, seafood, paella and sushi.
— The AB Amontillado Seco starts off as Tio Pepe, then is put through the solera. Lots of hazelnuts (characteristic of Palomino) in the nose and mouth, light oxidation with just a hint of sweetness (3 gm/l). Goes well with artichokes or curries.
— The VORS Apostoles Palo Cortado – the only one in the world with PX (10%) – has the typical Amontillado characteristics, nutty but the PX gives it a hint of dates and figs. Silky in the mouth, good with foie gras and patés.

Bodegas Hidalgo la Gitana
The next day I drove to the nearby seaside town Sanlucar de Barrameda to visit Bodegas Hidalgo la Gitana, where I was met by Javier Hidalgo, who drew samples straight from the barrel with his venencia. Finos that have been aged in Sanlucar benefit from a slightly cooler climate and seabreeze which allows flor to be active all year, and are called Manzanilla, currently the most popular style of sherry in Spain and exclusively produced in Sanlucar.


— Hidalgo’s famous Manzanilla La Gitana is slightly salty yet fresh, with camomile and almond bitters. Many seafood matches, from cod to calamares to pulpo.
— The Manzanilla Pasada is a rare style, mostly exported to the UK and USA. More smokey in the nose, with a lot more hazelnut in the taste.
— The VORS Amontillado Viejo has a very rich caramel aroma and is delicious, fresher and lighter than others I've tried. A wonderful aperitif, if you ask me.
— Finally, the VORS Palo Cortado Viejo is sublime, smooth and actually fresh in the mouth, one of the most amazing sherries I have tasted. According to Javier Hidalgo, this bottle would cost about €55 in London, "but this is nothing. These wines have been oak aged for 15 or more years. Each old cask, empty, costs €1000. New casks are cheap."

He continued to illustrate the challenge sherry producers have always had to face, though he spoke while laughing: "Imagine you have a car factory and you produce 300 cars per year. But you can only sell 100 per year, and must wait 3 years before you can sell the other 200. What kind of business is that?"

It’s the kind of business that keeps sherry lovers smiling. But more people need to discover what Manuel Gonzalez Gordon called "the Noble Wine".

Friday, June 28, 2013

Bordeaux 2012: primeurs die niet uitverkocht zijn terwijl ze dat wel hadden moeten zijn

Het verhaal over Bordeaux 2012 begint eindelijk een beetje aan te komen. Langzaam, maar zeker. Zo lijkt het althans als ik kijk naar de gestaag toenemende belangstelling voor 2012.

Het probleem waarmee Bordeaux 2012 te kampen heeft, heeft eigenlijk weinig met de wijn te maken. Zoals ook in de nieuwste Perswijn te lezen is, de markt zit niet te wachten op goede verhalen. Veel mensen hebben - in crisistijd - hun portemonnee al geleegd voor 2009 en 2010. En dan dus nu even niet meer.

Hoeveel mensen heb ik niet horen zeggen dat ze 2012 "even overslaan"? Ja, dat is zonder meer de beste samenvatting over Bordeaux 2012, het jaar-om-even-over-te-slaan.

Bordeaux 2012 is door de bank genomen elegant met expressief fruit, geen jaar zoals het monumentale 2010 om heel lang in de kelder te leggen (hoewel, er zijn uitzonderingen). Of zo je wilt: Bordeaux 2010 is een symfonie van Mahler, Bordeaux 2012 een lied van Richard Strauss. En dan heb ik het - voor beide jaren - alleen over de beste wijnen. Anders kan zo'n vergelijking niet.

De campagne zelf verliep vrij vlot, maar er werd aanvankelijk weinig gehapt. De koper keek de kat uit de boom. Maar de kat kwam, en de koper kwam in actie. Zie hier - in alfabetische volgorde - de 8 best verkopende primeurs bij Bolomey Wijnimport:

1. Beauregard 2012, Pomerol
Pomerol doet het goed in 2012, en deze niet-onbekende 'middenklasser' heeft zichzelf duidelijk overtroffen dit jaar. Ik noteerde: "Hout, choco, paars fruit, zachte aanzet, donker, sap, pit, heel verleidelijk, iets kalkig, erg goed." Jane Anson was ook enthousiast: "Rich deep purplish colour, lovely nose, perfect combination of fruit and oak, very intense, very rich, extracted but not bitter. Like this an awful lot. 93/18. Highly recommended. Drink 2020-2038."

Robert Parker: "It appears to be an over-achievement for both the estate and the vintage, and therefore, qualifies as a sleeper of the vintage." Perswijn: "rijp en krachtig, breed en sappig, mooie zuren prachtige tannines, verleiding en sap" (4,5 van 5). Ten slotte Tim Atkin MW (92/100): "Rich, sumptuous and flavoursome, this is a very enjoyable wine from a château that seldom gets the praise it deserves. Plush and textured with lifted aromas of kirsch and fresh flowers, this displays ripe plum and blackberry fruit, sweet, tannin and good oak integration." (€31,90 op bordeaux-2012.nl)

2. Capbern Gasqueton 2012, St-Estèphe
Ideale wijn voor de koopjesjager, want de Capbern is eigenlijk gewoon te goedkoop voor wat ie vermag. Het is echt een kleine Calon-Ségur. Dit is een degelijke, betrouwbare Médoc wiens concurrenten makkelijk een tientje hoger zitten. Niet iedereen is onder de indruk van deze wijn, maar Perswijn noteert: "Lekker, elegant, frisheid, levendige zuren, rode kers, aardbei, sappig, aantrekkelijk." (€16,50 op bordeaux-2012.nl)

3. Clos du Jaugueyron 2012, Haut-Médoc
Dit is een weer een ander verhaal, want de kleinschalige biodynamische Clos du Jaugueyron wordt in Nederland alleen verkocht bij Bolomey Wijnimport. Een exclusiviteit waar we trots op zijn en we dus veel aandacht aan geven. We proefden deze Haut-Médoc in een flight van kleinschalige Haut-Médocs en de Jaugueyron sprong eruit, viel op door z'n lenigheid en frisheid, z'n puurheid. Een echte terroir-Médoc. En zeer aantrekkelijk geprijsd. (€16,95 op bordeaux-2012.nl)

4. Du Tertre 2012, Margaux
Value-for-money Margaux Grand Cru. Kwalitatief worden hier steeds weer flinke stappen gezet, zeker sinds technisch directeur Frédéric Ardouin, voormalig technisch directur van Latour, de lijnen uitzet. Soepel en delicaat verleidelijk! (€27,90 op bordeaux-2012.nl)

5. Mazeyres 2012, Pomerol
Minder bekend dan Fonroque, de biodynamische St-Emilion van Alain Moueix, maar minstens zo gaaf. Neal Martin over Mazeyres 2012 (rating 92-94): "Tasted twice with consistent notes, Alain Moueix has fashioned just a beautiful, floral, almost Margaux-like bouquet that I think will be special once in bottle. The palate is medium-bodied with fleshy ripe tannins, wonderful acidity and a satin-textured finish that boasts superb fruit concentration and elegance at this early stage. This is a great wine from an under-rated estate. Tasted April 2013." (uitverkocht, was €21,90, goed alternatief is de St-Emilion Fonroque, van dezelfde visionaire maker en dus ook biodynamisch, €23,50)

6. Montlandrie 2012, Castillon
Koopje! Montlandrie en Saintem (voorheen Saintayme) zijn beide van de hand van Denis Durantou, de maker van l'Eglise-Clinet (met een rating van 96-100 volgens Robert Parker de beste wijn van 2012). Neal Martin op Twitter (2 mei): "I would personally be hoovering up as many of Denis Durantou's 2012s as possible - outstanding value (as usual)." Tim Atkin (2 mei): "Bought some Les Cruzelles [andere wijn van Durantou, uitverkocht] this morning, one of the bargains of the vintage." Reactie hierop van Chris Kissack (de Winedoctor): "My preference would have been for Montlandrie, but agree they're all bargains." (€19,90 op bordeaux-2012.nl)

7. Pontet-Canet 2012, Pauillac
Meesterlijk van jaar tot jaar. Dit is biodynamisch evenwicht op het hoogste niveau. Krachtig zonder enige hardheid. Een wijn om lang te bewaren maar ook om jong te drinken. Ook dit jaar waren we onder de indruk van deze natural beauty. Onmisbare wijn. Steekt verschillende premier cru's naar de kroon. Achteloos bijna. (€83,50 op bordeaux-2012.nl)

8. Quinault l'Enclos 2012, St-Emilion
Nadat Cheval Blanc gestopt is met La Tour du Pin hebben ze zich duidelijk helemaal gestort op hun biologische proeftuin: Quinault l'Enclos. Julia Harding MW over de wijn op de site van Jancis Robinson: "Deep crimson. Lovely fruit sweetness, almost red fruited. Deliciously rich without weight. Very pure fruit and thick silky tannins. Very fresh too. Lively and juicy but not in the least simple. Very fine fresh ripeness. A step up in quality from 2011." (€27,50 op bordeaux-2012.nl)


Maar er zijn meer Bordeaux 2012's die - terecht - gewild zijn. Ook van de volgende wijnen werd goed ingekocht:

Alter Ego de Palmer 2012, Margaux
De Alter Ego doet kwalitatief eigenlijk niet veel onder voor z'n peperdure broer, maar is soepeler en kan eerder worden gedronken. Super-elegante, fijne Margaux. Zelfde league als de eveneens hard to resist Pavillon Rouge. (Alter Ego €51,90 op bordeaux-2012.nl)

Beau-Séjour Bécot 2012, St-Emilion
Robert Parker noemt deze 1er grand cru classé “spectacular” (92-95) en ook wij waren onder de indruk toen we deze wijn proefde. Dit is een heel toegankelijke, verleidelijke, niet-zware maar mooi gestructureerde rechter-oever wijn, een zachte wijn. Duidelijk merlot-profiel. (€42,50 op bordeaux-2012.nl)

Climens 2012, Sauternes
Hoewel 2012 geen Sauternes-jaar is, is dit de Sauternes die boven de rest uitsteekt. Normaal is deze wijn ook erg duur, maar de 2012 is met 41% in prijs gedaald en dat is uitzonderlijk. Aldus: de kopers kwamen. (€57,50 op bordeaux-2012.nl)

Domaine de Chevalier rouge 2012, Pessac-Léognan
Domaine de Chevalier valt altijd op door z'n levendigheid, z'n frisheid en z'n 'landelijke elegantie' (denk aan paarden enzo). En toch zijn dit wijnen die vrij lang kunnen worden opgelegd. Erg gaaf spul. En ook in 2012 gewild. En dat is niet verbazingwekkend gezien z'n zeer redelijke prijs. (€42,50 op bordeaux-2012.nl)

Fugue de Nénin 2012, Pomerol
Uit de stal van Delon (zie hieronder, bij Léoville-las-Cases), deze 2e wijn van Nénin. Value-for-money Pomerol. Verleidelijkheid in combinatie met een fijne fraîcheur, deze wijn is zeer dik in orde, en vooral erg lekker. (€23,50 op bordeaux-2012.nl)

Giscours 2012, Margaux
Hoewel Giscours misschien wat 'lastiger' was in 2012, in ieder geval als primeur, was er toch belangstelling voor deze klassieke Margaux. Giscours heeft ook - anders dan z'n evenknie Du Tertre - ruim tijd nodig om tot wasdom te komen. Wat bijdraagt aan de interesse: prima prijs dit jaar voor de Giscours. (€37,50 op bordeaux-2012.nl)

Léoville-las-Cases 2012, St-Julien
Misschien wel de meest aristocratische Bordeaux. Dit domein vaart z'n eigen koers, geheel authentiek, groots zonder enig overdrijven of effectbejag. Dit wil ik in m'n kelder hebben, dit wil ik met kerst op tafel zetten. Heeft wel tijd nodig, dit kunnen we drinken met onze kleinkinderen. Tim Atkin geeft de wijn 96 punten en schrijft: "“A wine that isn’t far from being great” is how Jean-Hubert Delon modestly describes his 2012, comparing it favourably to his 2010. It’s certainly one of the Left Bank successes of the vintage: precise, dense and almost chiseled in that classic Las Cases way. The wine is surprisingly rich for its alcohol level, with very serious Médocain tannins and a touch more plumpness than the 2011, thanks to the addition of a little more Merlot. A claret for grown ups." (€115,00 op bordeaux-2012.nl)

Lynch Bages 2012, Pauillac
Dit is ook een aristocraat, maar dan een iets hippere, met lichte nouveau riche trekjes. Maar wat is dit mooi dit jaar. Heel transparant, prachtig gelaagd, minder krachtig en heftig dan het soms kan zijn. Schitterende klassieker, voor de tweede kerstdag. (€83,50 op bordeaux-2012.nl)

Pape Clément 2012, Pessac-Léognan
Pape Clément, daar ben ik nooit fan van geweest. Terwijl veel mensen dat wel zijn. Ik heb er ooit eens bijna ruzie om gekregen in Bordeaux, met een studente oenologie. Dit jaar, met de 2012, beviel de wijn me, voor het eerst. Misschien is het het jaar, maar de wijn heeft meer elegantie en frisheid. Ja, dit is een wijn die ik kan aanraden. De fans hebben in ieder geval al toegehapt. (€69,90 op bordeaux-2012.nl)

La Pointe 2012, Pomerol
Klassiek Pomerol, in een goed Pomerol-jaar, en voor een vriendelijke prijs. En La Pointe is een wijn met trouwe volgers. Dus dat loopt dan wel, en terecht zou ik zeggen. (€27,90 op bordeaux-2012.nl)

Rauzan-Ségla 2012, Margaux
Na een paar miscalculaties (met veel te hoge prijzen uitgekomen) kwam Rauzan-Ségla nu vroeg uit met een zeer scherpe prijs. Vervolgens kwam Robert Parker met een zeer enthousiaste beoordeling. Die twee dingen samen zijn genoeg voor een verkoopsucces. We zitten inmiddels aan de 2e tranche. (1e tranche €49,90, 2e tranche €57,90 op bordeaux-2012.nl)


Eigenlijk zou deze posting ergens anders over gaan, namelijk over die Bordeaux primeurs die onterecht nog niet uitverkocht zijn. Nou, daar eindig ik mee. Er zijn namelijk wijnen die niet veel aandacht krijgen, en daar kan ik me dan over opwinden, omdat het niet klopt. Dit zijn ze:

1. Larcis Ducasse 2012, St-Emilion
Robert Parker is het duidelijkst: "Bravo! If you haven’t yet jumped on the Larcis Ducasse bandwagon, it’s time to do so. Even if the 2012 is not as potentially prodigious as the 2005 and 2010, it is a remarkable effort. Yields were kept to 23 hectoliters per hectare by the brilliant team of Nicolas Thienpont, Stephane Derenoncourt, David Suire and Julien Lavenu. [...] This team’s goal is undoubtedly to elevate Larcis Ducasse to the status of Ausone, Cheval Blanc, Pavie and Angelus. They are well on their way." En bedenk dan: de wijn is niet erg duur. Waarom vecht men niet om deze wijn, hoe zit dat? (€44,90 op bordeaux-2012.nl)

2. Malescot St-Exupéry 2012, Margaux
Malescot is wat men noemt een moderne Margaux. Maar dan wel een goede. Jancis Robinson noteert: "Very dense looking. Really interesting nose – draws you in. Cool finish. Pretty snazzy really. Nothing overdone. Great balance. Racy finish. Hint of foxgloves and masses of still unformed fruit. This should be interesting to follow." Zonder meer een overtuigende, spannende Margaux. (€42,50 op bordeaux-2012.nl)

3. Ormes de Pez 2012, St-Estèphe
St-Estèphe heeft sowieso niet heel veel aandacht gekregen dit jaar. Maar Ormes de Pez, het kleine wat boersere broertje van Lynch Bages, vond ik zeer de moeite waard dit jaar. Heb ik daar iets van gemerkt? Nee, er is nauwelijks vraag naar deze wijn. Niet terecht, want dit is serieus goed en is nog betaalbaar ook. (€24,50 op bordeaux-2012.nl)

4. Pichon Longueville Comtesse 2012, Pauillac
Laat ik het simpel stellen: de kwaliteit is opvallend te noemen, terwijl de prijs flink gedaald is. Maar waar blijven de kopers? Schiet niet op met deze wijn. Onze allocatie is klein, maar zelfs voor dat kleine beetje is nauwelijks belangstelling. Misschien te veel concurrentie van Pontet-Canet en Lynch Bages? (€79,90 op bordeaux-2012.nl)

5. Saintem 2012, St-Emilion
Iedereen gaat voor Durantou's Montlandrie. Wat is er mis met Saintem, is ie misschien te goedkoop? Lijkt me toch een erg leuk koopje. De wijn verkoopt wel, maar gezien de prijs had ik gedacht dat de telefoon roodgloeiend zou staan. (€14,95 op bordeaux-2012.nl)

6. Sanctus 2012, St-Emilion
Nog zo'n betaalbare St-Emilion. Deze begrijp ik wel: deze wijn is erg onbekend. Maar hij viel op, dit is lekker, en heel soepel. Een leuke wijn om te ontdekken dus, net zoals de eveneens in opkomst zijnde Villemaurine. (Sanctus €21,90 op bordeaux-2012.nl)

In haar rubriek "Don't quote me" schreef Jancis Robinson MW op 26 april: "In general 2012 is offering better value than any vintage since 2008." Ook al had ik haar niet mogen quoten, er schuilt veel waarheid in deze opmerking. Enfin, ons complete aanbod staat op de speciale Bordeaux 2012 pagina. Daar zijn alle bovenstaande wijnen te vinden, en nog een hele hoop andere Bordeaux 2012 primeurs.

Wil je nog veel meer wijnen met elkaar vergelijken, doe dat dan op Bordoverview.com en maak precies die selecties en sortering die je wil.

Monday, April 29, 2013

Bordeaux 2012 verslag deel 2

Na het inhoudelijke verslag is hier dan nu het tweede deel, de lijst met persoonlijke aanraders. Bepaald niet allemaal Parker-wijnen. Dus weer eens wat anders ook. Wie dit blog al langer volgt weet dat mijn voorkeur niet voor dikte is, maar voor lijn, zoals ik dat trouwens ook heb buiten de wijn.

Ik zoek wijnen met puurheid en leven, en biologische wijnen hebben al snel de voorkeur. Veel hout vind ik onprettig, en ik weet dat ik gevoeliger ben voor overrijpheid dan voor een plintje groen. Ook ben ik allergisch voor overextractie en hardheid in een wijn.

Dat betekent niet dat een primeur niet stevig mag zijn, met veel matière voor een lange toekomst ook, maar het moet wel natuurlijk zijn, en prettig in balans.

Zie hier mijn balans voor Bordeaux 2012. In drie prijscategorieën, en per gebied. De absolute favorieten hebben zelfs een sterretje gekregen.

Wijnen van 100 euro en meer...
Margaux: Margaux, Palmer, Pavillon Rouge
Saint-Julien: Léoville-Las-Cases
Pauillac: *Pontet-Canet, Latour, Forts de Latour
Saint-Emilion: *Cheval Blanc, Petit Cheval, Pavie, Ausone
Pomerol: *Le Pin, *Petrus, Vieux Château Certan, Trotanoy, La Conseillante, Hosanna

Wijnen tussen de 35 en de 100 euro
Margaux: *Alter Ego, Giscours, Brane-Cantenac, Malescot St-Exupéry
Saint-Julien: Léoville-Barton, Branaire-Ducru
Pauillac: *Lynch Bages, *Pichon Comtesse, Grand-Puy-Lacoste, Duhart Milon
Saint-Estèphe: Calon Ségur, Lafon-Rochet
Pessac-Léognan rouge: Domaine de Chevalier, Haut-Bailly, Smith Haut Lafitte, Pape Clément
Pessac-Léognan blanc: Domaine de Chevalier, Smith Haut Lafitte
Saint-Emilion: Larcis Ducasse, Canon, Canon-la-Gaffelière, Trottevieille, Le Carré, Beau-Séjour Bécot
Pomerol: Providence, Petit Village, Beauregard
Sauternes: *Tour Blanche, Doisy-Daëne, Doisy-Védrines

Wijnen tot zo'n 35 euro
Médoc & Haut-Médoc: Goulée, *Clos du Jaugueyron, Potensac, d’Agassac, Cantemerle, Sénéjac, Sociando Mallet, Belle-Vue
Moulis & Listrac: Poujeaux, Mauvesin Barton, Fourcas Borie
Margaux: Angludet, Du Tertre, Monbrison, Clos du Jaugueyron, Rauzan-Gassies, Marquis de Terme, Clos Margalaine
Pauillac: d’Armailhac
Saint-Julien: Langoa-Barton, Gloria, Lalande Borie
Saint-Estèphe: *Capbern Gasqueton, Ormes de Pez, De Pez
Pessac-Léognan rouge: Carbonnieux, Latour-Martillac, Fieuzal
Pessac-Léognan blanc: Carbonnieux, Latour-Martillac
Saint-Emilion: *Quinault l’Enclos, Fonroque, Teyssier, Clos Badon Thunevin, l’Arrosée, Grand Corbin-Despagne, Villemaurine, De Pressac, La Tour Figeac, Sanctus
Pomerol: *Mazeyres, Fugue de Nénin

Zie verder: het Bordeaux 2012 aanbod van Bolomey Wijnimport.

Sunday, April 21, 2013

Bordeaux 2012 verslag deel 1

Een grote Bordeaux drink je meestal niet als ie jong is. Eerst gaat de wijn een paar jaar de kelder in. Want datgene wat maakt dat de wijn jaren en soms decennia kan rijpen, dat maakt ’m in z’n jonge jaren juist zo moeilijk te benaderen: harde tannines, ferme zuren, brutaal ruig fruit.

Maar niet alle jonge Bordeaux’s zijn zo onbenaderbaar. Het heeft ook veel te maken met de stijl van de wijn. Een extreem voorbeeld: Le Pin, een van de iconische wijnen uit Pomerol. Deze wijn is zo verfijnd en delicaat dat ie jong al volstrekt onweerstaanbaar is. Andere wijnen zijn juist bedoeld om pas na jaren open te trekken, denk aan de drie Léoville’s uit Saint-Julien.

Ook het jaar is zeer bepalend: 2012 is zo’n jaar waarin verscheidene primeur-wijnen al bijna drinkbaar zijn. Het is een jaar met veel fruit, veelal rijp fruit met vaak ook een wat zoetig karakter. Maar 2012 is niet zoals z’n monumentale voorgangers 2009 en 2010. Het zit iets ingewikkelder.

Bordeaux 2012 is niet easy te noemen. Het weerbarstige weer leverde een grillig groeiseizoen op, een seizoen van uitersten. En als de uitgangspunten uitdagend zijn heb je al snel een ‘heterogeen’ jaar: de een weet iets moois te maken, en de ander slaagt daar minder in. Kunde en talent zijn bepalend – en een beetje geluk, dat ook.

De basis is altijd het weer. Daarom is het goed om het groeiseizoen nader te beschouwen. Hiervoor volg ik het uitstekende weerverslag van Gavin Quinney.

Het eind van de winter – februari en maart – waren droog en koud, en toen de stokken later dan normaal ontwaakten uit hun winterslaap kwam de regen in april met bakken uit de lucht vallen – april was een buitengewoon natte en koude maand voor Bordeaux. De start van het groeiseizoen was daarmee moeizaam en traag.

De maand mei was vriendelijk, wat de ontwikkeling van de wijnstokken ten gunste kwam. Ook omdat het de opmars van schimmels (door al die nattigheid in april) een halt toe kon roepen. Maar in juni tijdens de bloei volgde een nieuwe tegenslag: weer regen en kou. De gemankeerde bloei zorgde voor een onevenwichtige vruchtzetting.

Een bekend gegeven voor Bordeaux is: een goed jaar is een droog jaar. Wat dat betreft was er voor 2012 aanvankelijk niet veel hoop. Maar toen nam de zomer een goede wending: het werd drie lange maanden warm en droog. Juli, augustus en september, waarbij augustus zelfs extreem warm en droog was.

Na april was augustus dus de tweede volstrekt extreme maand in het groeiseizoen van de 2012’s, alleen dan helemaal aan het andere uiterste van het spectrum. Stokken die minder diep wortelen – jonge stokken – en planten die op droge grond staan – doorgaans de betere gronden – hadden het soms moeilijk. Als de ontwikkeling van de plant door gebrek aan water tot stilstand komt, komt ook de fysiologische rijping van de druiven tot stilstand.

Onder invloed van de blakerende zon barst in het ongunstigste geval zelfs de druivenschil open, deze druiven worden onrijp gebakken. De gelukkige producent die besloten heeft niet te ontbladeren trekt dit jaar aan het langste eind: hij ziet zijn druiven door het groen beschermd tegen de ergste hitte.

En dan komen we bij de oogst, die na de trage start van het groeiseizoen laat was. Droog wit werd bij goed zomerweer geoogst in de eerste helft van september. Merlot werd eind september – begin oktober binnengehaald, ook bij goed weer.

De cabernets werden halverwege oktober binnengehaald, en de châteaux die vroeger plukten zijn dit jaar in het voordeel geweest: op 19 en 20 oktober heeft het enorm geregend, wat voor de later plukkende domeinen ongunstig is geweest. Zeker fruit dat al in meer of mindere mate beschadigd was geraakt door de hitte was kwetsbaar voor de regen.

Sauternes, waar laat wordt geplukt, is ook gebukt gegaan onder de regen, wat er voor heeft gezorgd dat 2012 voor Sauternes geen goed jaar is. Zo zal er geen Yquem 2012 en geen Rieussec 2012 komen. Guiraud 2012 wel, maar alleen na extreem strenge selectie (met als resultaat een bijna hilarisch lage opbrengst van 8 hl/ha).

De moeilijke bloeiperiode en de ongelijke vruchtzetting die daarvan het gevolg was (zie hierboven), resulteerde in een nogal ongelijkmatige rijping van het fruit. Waardoor in het algemeen selectie van groot belang is geweest: alleen het fruit dat à point rijp was diende te worden geselecteerd – de onrijpe en overrijpe druiven van dit ongelijkmatige jaar moesten er zo goed mogelijk uit worden gepikt.

De uitkomst: qua volume is de 2012 oogst klein. En de domeinen die een strengere selectie hebben toegepast hebben duidelijk de kwalitatief betere wijnen neergezet. De hard oprukkende optical sorting machines hebben dit jaar ook duidelijk hun steentje kunnen bijdragen aan de kwaliteit van de wijn. Maar omdat dit soort technieken peperduur zijn kan niet iedereen daarvan profiteren – de rijkere grands cru's zijn hier meestal in het voordeel.

Als we ons richten op de beste wijnen van 2012 kunnen we volgende stellen. De natte april-maand voorzag de wijngaard van voldoende water zodat de planten een warme en droge zomer aankonden, waarin het fruit goed kon rijpen. Daarop volgde een strenge selectie. In verschillende appellations hebben we zeer aantrekkelijke wijnen geproefd. Wijnen die vaak jong al gedronken zullen kunnen worden. Maar ook vaak met voldoende structuur om nog een behoorlijke tijd in de kelder te kunnen doorrijpen.

Met de dalende prijzen kan 2012 wel eens een heel koopwaardig jaar worden. In de volgende posting: de lijst met de favorieten van Bolomey Wijnimport. Voor de releases zie de speciale Bordeaux 2012 pagina.

Wednesday, January 30, 2013

Aurélien Verdet Bourgogne rouge "En Lutenière" 2011

Leuk zo'n blog waarvoor je helemaal geen tijd meer hebt. Vijf jaar lang is het goed gegaan, met een paar postings per maand, en nu gebeurt er weinig meer. Maar we houden vol. Er is immers genoeg te vertellen.


de rode basis-Bourgogne van Verdet komt uit de gemeente Vosne-Romanée, maar niet uit de appellation Vosne-Romanée - top-terroir voor een tout court

Zo hebben we nog helemaal geen verslag gedaan van onze reis naar de Jura. Details volgen, maar laten we nu maar verklappen (voor zover dat nog niet duidelijk was) dat de Jura de vijfde streek wordt waar Bolomey Wijnimport mee gaat werken. Ja inderdaad, het bedrijf bestaat vijf jaar, dus een mooi moment voor een vijfde streek.

Maar het is vooral een heel logische toevoeging. Sla de kaart van Frankrijk open en zie hoe van West naar Oost de Loire, de Bourgogne-Beaujolais en vervolgens de Jura in zekere zin op elkaar aansluiten. En proef dan de wijnen, dan wordt het helemaal duidelijk. Want oh oh, wat hebben we - bijvoorbeeld - een briljante Poulsards gedronken.

Het echte verslag volgt dus. Heus. Als het niet hier op het blog is, dan is het wel op de site. Want we zijn nu al weer druk met de voorbereidingen voor de Loire-reis, komende zaterdag gaan we op pad. Dus nu snel tussendoor even wat bloggen.

Afgelopen week stond in het teken van de Bourgogne rouge van Aurélien Verdet, zijn basiswijn, de "En Lutenière", genoemd naar de wijngaard. Vorige week kwam de nieuwe jaargang binnen, de 2011, en vrijdag ging de nieuwsbrief eruit.

Zelden heb ik een pallet wijn zo snel afgegraasd zien worden. Tsjop tsjop tsjop leeg. Dat gebeurde vorig jaar ook al met de 2010, maar dat dat weer zou gebeuren was een verrassing. Boer ook verrast, en volgende week staat hier weer een nieuw pallet.


de dag dat de nieuwsbrief eruit ging, 25 januari, doken deze tweets op

De vraagt dringt zich op: is dit terecht? Ik kan daar kort over zijn: ja. Want zo'n delicate wijn voor zo'n prijs, dat is zeldzaam. Zei de verkoper. Die het toch meent.

Voor alle details over deze wijn hoef ik niet in herhaling te vallen, nee, ik verwijs graag naar de nieuwsbrief.