Wednesday, April 16, 2014

Bordeaux 2013 aanraders deel 1

Ja, ze zijn er: de Bordeaux 2013 aanraders! Het lijkt of we collectief zijn vergeten dat een van de mooiste eigenschappen van wijn de variatie is...

Terroir, Wijnmaker en Oogstjaar, zie daar de drie belangrijkste factoren die aan de basis staan van variatie. Alledrie betekenisvol. Door hele jaren als "slecht" af te doen, doen we de wijn, maar ook onszelf, tekort. Zeker voor een gebied als Bordeaux, waar voor de betere en beste wijnen geldt dat de twee overige factoren - Terroir en Wijnmaker - ook in de mindere jaren dik in orde zijn.

Sterker, dankzij de enorme kracht van de factor Wijnmaker zijn veel wijnen dit jaar verrassend te noemen. Lang niet allemaal, maar ik heb wijnen geproefd die me enorm verrasten, die me raakten en blij maakten.

Aan Alexandre Thienpont van Vieux Château Certan vroegen we met welk jaar hij 2013 zou willen vergelijken. 1963 zij hij, alleen heeft VCC toen geen wijn gemaakt. Met de techniek en vooral de kennis en inzichten van vandaag is die wijn wel gemaakt. Gelukkig is die Vieux Château Certan wel gemaakt zou ik zeggen, een geslaagde Pomerol van een intelligent wijnmaker met voldoende middelen om - bijvoorbeeld, en zoals nodig in 2013 - in rap tempo te oogsten.

Zoals ik ook in mijn vorige posting schreef: het probleem van 2013 is veel meer dan alleen kwaliteit. Het zijn ook de prijzen, en ook de zeer lage opbrengsten. Zelden is er zo weinig gemaakt in een jaar. Normaal zou dat de prijs doen stijgen, maar de markt verwacht een prijsdaling.

Velen zullen zeggen omdat het een slecht jaar is. Ik zeg liever dat we voor lichtere jaren, drinkjaren zogezegd, minder willen betalen dan voor monumentale jaren als 2010 die we straks nog met onze kleinkinderen kunnen drinken.

In deze posting de aanraders van de Médoc, per appellation, en dan in willekeurige volgorde. Let op dat er ook allerlei wijnen juist niet bij staan.

MARGAUX

1. Brane Cantenac 2013
Verleidelijk fruit met wat zoetheid en vooral ook pit. Daaronder een goede basis van kalkachtige tannines. Aantrekkelijke en evenwichtige Margaux, eigenlijk heel verleidelijk. Regelmatig opnieuw geproefd deze wijn, en steeds weer enthousiast.

2. Du Terte 2013
Karakter en ras vallen op. Dit is niet in elkaar gezet, dit is Du Tertre, langzamerhand een steady overperformer van de appellatie. Het terroir verloochent zich niet! Minder easy dan de Brane, pittig sap, eigenlijk best een serieuze wijn met een goede structuur. Prijs van Du Tertre is heel acceptabel en bovendien weinig buil aan te vallen - goed voor plezier de komende 10 jaar. Ook Giscours kan genoemd worden, en zeker ook de Sirène de Giscours die heel geslaagd is dit jaar!

3. Palmer 2013
Vol-stevig, zacht én krachtig. Fijne tannines. Pittig en puur. Bramen, ceders. En kiezels en stenen. 10 hectare in 1 dag geoogst in een race tegen de rot! Alter Ego is de 'fruitvariant' van deze wijn, nu al lekker eigenlijk. Het vrezen is alleen voor de prijzen van deze wijnen...

4. Margaux 2013
Hoe verrassend. De top van Margaux, hangt tegen bio aan. Ook hier in no time (of is het nood time?) geoogst. Wat opvalt in Margaux is de verleidelijke elegantie. Enerzijds is de wijn intens, met mooie donkerte, rijpe bramen, sap met een rank-lenige structuur. Minder dik, maar wat een frisheid! En laat ik ook de Pavillon noemen, mede dankzij zeer strenge selectie goed geslaagd.

5. Rauzan-Ségla 2013
Tweede spectaculaire release op rij! Serieuze prijsdaling voor een wijn die kwalitatief zeer op niveau is! Prijs van de 2013 ligt zelfs ruim onder die van 2008 en dat is in de campagne nog niet eerder vertoond. Rauzan-Ségla is een stoere Margaux met heftig pittig fruit en vrij stevige basis - maar de wijn leeft! Net zoals de 2012 is de 2013 opnieuw een goede koop.

6. Clos du Jaugueyron 2013
In een jaar als 2013 wordt er door de meeste châteaux gechaptaliseerd: er wordt suiker aan de most toegevoegd om 'voldoende' alcohol in de uiteindelijke wijn te krijgen. Clos du Jaugueyron is een van de weinige domeinen waar ook dit jaar geen chaptalisatie is toegepast. En dat past bij de stijl van hun wijn, waarbij het gaat om puurheid, om natuurlijkheid. Op Clos du Jaugueyron wordt biodynamisch gewerkt, en hun wijnen komen inderdaad super natural over. En enorm levendig en energiek. Dat geldt voor zowel de Margaux als de Haut-Médoc. Bij beide wijnen valt lenigheid en frisheid op, dit is Bordeaux op zijn meest 'verteerbaar'. De Margaux is in deze fase nog wat meer gesloten, de Haut-Médoc spreekt al, verleidt al. Deze wijn heeft een zachte textuur, is sappig en mineralig, en heeft zoals gezegd een zeer aangename frisheid.

SAINT-JULIEN

6. Léoville-las-Cases 2013
Spectaculaire wijn! In mijn top 3 van de beste wijnen van het jaar. Steeds als ik denk aan wat ik mooi vind aan 2013 komt deze wijn in m'n hoofd. En dit heeft toekomst! Dit is een van de 2013s die lang zullen meegaan. Ik schrijf over uit mijn boekje: Paars en breed. Zachtste LLC ooit geproefd. Dan rolt tapijt van structuur uit [whatever that may be]. Super. Prachtige brede kern. Zeer mineralig. Fruit blijft heel aanwezig. Super balans en puurheid. En zo stuitert dat nog even door.

7. Clos du Marquis 2013
Die andere wijn van hetzelfde domein. Van wijngaarden meer landinwaarts, bij Poyferré (geen favoriet van mij). De notitie lijkt wel wat op de voorgaande, alleen blijf ik wat meer beheerst. De Clos du Marquis is in alle opzichten mooi en evenwichtig, maar is ook echt wat lichter dan gebruikelijk. Zonder waarde-oordeel, dat is het jaar. Dit zie ik mezelf drinken in een restaurant, in 2020.

8. Léoville Barton 2013
Absolute valuer sûr, en altijd betaalbaar. Dit is zo'n adellijke klassieker, bescheiden in presentatie, groot in prestatie, waarvan je ieder jaar een kist zou willen hebben. Breed kalkig fruit, goede mineralige textuur, paars en donker. Stevige wijn, wat gesloten (uiteraard zou ik bijna zeggen). Evenwichtig en fris einde. Voor de middellange tot lange termijn. Goed.

9. Ducru-Beaucaillou 2013
Gepolijster dan de Léovilles, de Ducru-Beaucaillou. Maakt een zeer verzorgde indruk na de LLC. En ook of ie al meer 'klaar' is, om gedronken te worden. Zachtvolle textuur, aantrekkelijk vol sap. Mooi maar tegelijkertijd wat minder opwindend dan de LLC. De Croix de Beaucaillou vind ik ook geslaagd. Wat commerciëler qua stijl, wat je ook ziet aan de fles; verleidelijke wijn met levendig fruit.

10. Branaire Ducru 2013
Stapje omlaag in vergelijking met de vorige wijnen, maar toch een wijn die er voor mij uit sprong. Donker, iets oaky, veel ceder. Mooi gelaagde wijn (iets wat je minder tegenkomt in 2013).

11. Langoa-Barton 2013
Een lichtere Langoa, in lijn met het jaar. Duidelijk lichter ook dan broer Léoville. Expressief rood fruit, sappig en natural. Open, sprekende wijn met wederom een aantrekkelijke fraîcheur. Goed.

PAUILLAC

12. Latour 2013
Was dit de mooiste wijn van het jaar? Misschien wel, alleen is ie niet te koop. Pas over vele jaren. Deze wijn heeft het allemaal, het maximaal haalbare dit jaar. Het fundament dat ook de LLC heeft, maar on top enorm verleidelijk en bijkans uitbundig vol-paars fruit. Schitterend! Ook de Forts de Latour is erg mooi, hoe verrassend.

13. Pontet-Canet 2013
Hors catégorie. Misschien nog wel meer dan in andere jaren. Laat buurman Mouton wat mij betreft in de schaduw staan, en dus kan ik Pontet-Canet niet duur vinden. Opvallend rijp paars fruit, en vooral daarmee anders dan de meeste andere wijnen dit jaar. Biologisch rijpt beter, is de kort-door-de-bocht verklaring. Super sappig expressief bijna zoetig, en bijna romig fruit. Ik heb grote moeite met uitspugen. Onder het fruit een fijne structuur. Maar... de notitie blijft weer teruggrijpen op dat ongrijpbaar lekkere fruit. Doe maar een kistje!

14. d'Armailhac 2013
Lekkere wijn uit de Mouton-stal. Paar keer geproefd, beviel me steeds goed. Niet voor de lange termijn. Een van de vrolijkste Bordeaux's die ik heb geproefd.

15. Grand Puy Lacoste 2013
Zoals een Grand Puy Lascoste hoort te zijn: klassiek en wat gesloten. Maar ook stenig en fris. En gezond en puur, evenwichtig. Over 5 à 10 jaar is dit heel gaaf, let op mijn woorden.

16. Pichon Longueville Comtesse 2013
Met deze wijn maak je kennis 'mooi vanuit de basis', want die is goed, dat verraadt z'n klasse. En om die basis danst sappig aantrekkelijk fruit. M'n notitie is niet zo uitgebreid, maar ik heb goede herinneringen aan deze wijn. Opvallend detail: gemaakt van 100% cabernet sauvignon, en van slechts 13 hectoliter per hectare, en dat is helemaal niets.

17. Lafite Rothschild 2013
Wijn voor intellectuelen, en dat bedoel ik in positieve zin. Dit is zo duidelijk nog niet klaar, en hier hebben ze zo duidelijk niet hun best gedaan om een zo verleidelijk mogelijk sample te presenteren. Dit is ongegeneerd klassiek-strak, met hoge zuren, een lastpak eigenlijk, maar heel precies en in z'n soort klopt het. Je proeft hier een onaffe schets van iets moois wat in de toekomst gaat ontstaan. Als deze knop zich over 10, 15 jaar gaat openen zullen we nog wat meemaken. Nu weinig verleiding, maar dit is volstrekt authentiek.

SAINT-ESTÈPHE

18. Calon-Ségur 2013
Mijn favoriet dit jaar van deze appellation, op de voet gevolgd door Montrose. Mooi aan deze wijn is z'n transparante gelaagdheid, ja zo zou ik het willen noemen, heel prikkelend. Moderne klassieker met toch de nadruk op klassiek. Pittig paars fruit. Overtuigt.

19. Capbern-Gasqueton 2013
Dit blijft een ongelofelijke wijn voor z'n geld. Duidelijk afkomstig uit dezelfde stal. Expressief fris-kalkig fruit, wat zuivelig, sappig, goede zuren, natuurlijk en ongeforceerd geheel. Voor bijna geen geld. Ongewoon sterke prijs-kwaliteit verhouding.

20. Montrose 2013
In de vergelijking net wat 'massiever' dan de Calon-Ségur, maar ik mag deze wijn niet massief noemen, want dat is ie niet. Zit wel meer dicht, en is daarmee ook lastiger te doorgronden. Dit is wel de meest St-Estèphe-achtige St-Estèphe van de grote St-Estèphe's die ik heb geproefd. Veel potentie, dit is gebalde kracht, hier gaat nog veel uitkomen. Dit heeft voor mij meer eigenheid (en is ook ruiger, minder gepolijst) dan Cos d'Estournel, maar die is te duur en raad ik niet aan. La Dame de Montrose is ook zeer geslaagd!

De volgende postings gaan over de rechter oever en over de Graves. Dus wordt vervolgd. Het aanbod krijgt langzaamaan vorm op www.bordeaux-2013.nl.

Monday, April 7, 2014

Bordeaux 2013, a plea for a light (and affordable) claret

Time to dust off the blog.

I'm writing this with a glass of Giscours 2007. One of my last bottles of this difficult vintage. Plenty of famous years to choose from here, but I've clearly too often picked a 2007 already...

I'm a lover of light reds, and I love Bordeaux. Thus a 'classic' lean vintage like 2007 is something that makes me happy. When looking for a Bordeaux in a restaurant, I look for 2007 because it's truly a vintage to drink. With that attractive freshness. Exactly like this delicious Giscours.

Well, it's clear where I'm heading at: 2013! Another light Bordeaux vintage. And what a negative sentiment around this year!


Horse in a newly planted l'Evangile vineyard, Pomerol 4 April 2014

Of course, 2007 was too expensive, and it looks like 2013 might be going to be too expensive as well. To me the biggest issue with 2013 is not the quality, it is the price.

Something strange in the logic? No, a lighter vintage - even if you dig it - should simply be more affordable. Because these are drinking wines, just as a Chinon, a Villages Bourgogne or a supple Jura.

Early approachable drinking wines should also be financially approachable. For the grands vins de garde it is okay to pay a bit more, and we will drink those monumental wines with our children.

So, I really hope that the prices will be good! That they will come down significantly and match this lovely vintage.

I should be more precise: this difficult vintage in which we see a number of lovely wines. Unfortunately we have tasted many failures as well. That's the downside of a difficult vintage. At the same time: it make it much easier to pick out the good wines!


Relaxed tasting at Château Haut-Brion, 31 March 2014

This year our list with offers will be shorter than in the previous years, and we will use the coloured "P"s again (yellow, orange and red) to pick out the most interesting primeurs.

In this posting I will not dive into the details of the 2013 growing season, you can read about that everywhere on the internet. But I do want to share with you what was discussed at Château Margaux. Thibault Pontallier, son of Paul Pontallier, presented his Pavillons, and the grand vin.

Like all others he told about the sudden rot that attacked the berries towards the end of September, as a result of tropical (warm and humid) weather. There was no choice but to harvest fast, very fast, with a huge team of pickers.

Pontallier told about technical ripeness - the amount of built up sugars - and phenolic ripeness - the ripeness of skin and pips. Without the latter one can end up with a wine that has green, vegetal tones.


Early shoots at Latour, in conversion to biodynamics, 3 April 2014

What was harvested in 2013 was ripe in a phenolic sense. Thanks to a warm summer, but also thanks to the fragility of the fruit, the thinner skin - in its turn the result of the difficult start of this vintage during the flowering. Technically the grapes were less ripe than in a 'great vintage': the sugar levels weren't that high yet.

That's why most châteaux practiced chaptalisation. Adding sugar "to improve the balance of a wine". It is in fact quite a harmless method, especially when practiced in a reserved manner. At the same time: there are also winemakers that still didn't chaptalise in 2013.

Pontallier stressed the beautiful freshness of the 2013, to which I fully agreed. Mainly the result of early picking, he stated. Upon my suggestion to always pick a bit earlier he said that the team at Margaux had been discussing exactly that. Good news perhaps for future vintages...

In my next posting I will highlight our favourite wines - I already put these on Twitter last week. My favourites are always the elegant, unforced wines. From winemakers who followed the vintage characteristics.

Winemakers who tried to squeeze something 'grand' out of this delicate fruit simply missed the point. I suggest they look for another profession.

To be continued...