Friday, May 9, 2014

Bordeaux 2013 aanraders deel 4

Onlangs sprak ik een klant die een hoop groenigheid vreesde in de 2013 Bordeaux's. Ik heb hem verteld dat die vrees ongegrond is, voor het merendeel van de wijnen althans, en zeker voor dat deel wat ik tot de aanraders reken. Blijft de vraag waarom het dit jaar wel meevalt met onrijpe tonen.

In de volgende WINELIFE Magazine die uitkomt staat ons Bordeaux 2013 verslag. Laat ik daaruit één alinea aanhalen: "Het wat vroeger plukken heeft tot een aantrekkelijk neven-effect geleid: veel wijnen hebben een mooie frisheid. De oplettende lezer vraagt zich nu af of de druiven wel rijp waren. Het antwoord luidt: ja, in de meeste gevallen wel. En dat was weer een neven-effect van het feit dat de druiven veelal klein waren, met een dunnere schil. En die waren wat sneller rijp dan gebruikelijk."

Vandaar. Weinig groene tonen dus in de 2013's - wel die aantrekkelijke frisheid. In deze laatste posting pak ik het hele gebied ten zuiden van Bordeaux samen: Graves, in casu Pessac-Léognan, en Sauternes.

PESSAC-LÉOGNAN ROUGE

De aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. Domaine de Chevalier rouge 2013
Dat ik gisteren in Restaurant Lastage met Olivier Bernard zijn rode Chevalier 2011 heb gedronken heeft er niets mee te maken dat ik de rode 2013 nu als een van de aanraders naar voren schuif. Ik doe dat omdat de wijn opnieuw, zoals ieder jaar eigenlijk, op mijn lijstje staat. Dit is een echte 2013 geworden, in de goede zin. De wijn is rank met pit en aantrekkelijk fris en wat zoetig fruit, en in de afdronk voeren weer levendige zuren de boventoon. Klinkt goed, en dat is het ook. De rode Chevalier is voor mij altijd een wijn met een mooie gelaagdheid, met transparantie, precisie. Maar dat klinkt eigenlijk al veel te technisch, het is vooral altijd overtuigend, met veel gezond fruit.

2. Les Carmes Haut-Brion 2013
Zeer vermeldenswaardig om z'n aantrekkelijke fruit, z'n licht-pittige sap, z'n natural beauty. Soepel en lenig, een wijn die zichzelf is en waaraan, zo komt het althans over, niet geduwd en getrokken is. Opvallend goede pers in Frankrijk, van Bettane & Desseauve: "Vin remarquable, complet, avec un velouté de texture qui lui donne un petit avantage sur la plupart de ses pairs, grande longueur, réussite majeure." - de wijn krijgt zelfs dezelfde rating als La Mission Haut-Brion.

3. Brown rouge 2013
Donker en verleidelijk, met een hint chocolade zelfs. Niet buitengewoon bijzonder, maar wel très bien fait, vriendelijk en ronduit all-round.

4. De Fieuzal rouge 2013
Sappig en vrij klassiek en met een mooie frisheid. Ook geen enorm opvallende verschijning, maar goed.

5. Pape Clément rouge 2013
Voor het tweede jaar op rij een aanrader. Vóór 2012 had ik niet zo veel met Pape Clément, die toen naar mijn smaak te veel met make-up was dichtgesmeerd, maar de laatste jaren is de wijn een stuk eleganter. Bij deze Pape Clément is z'n mooie fruit core dan ook bijkans zichtbaar, of beter gezegd voelbaar. Mooi fruit. En een ingetogen houttoon, passend ook bij Pape Clément.

6. Smith Haut Lafitte rouge 2013
Ook deze wijn bezit zo'n mooie kern van zoetig, verleidelijk fruit. De wijn is wel wat minder zacht, de textuur is heftiger en iets drogend ook aan het eind. Vrolijker word ik dan weer van de hartige mineraliteit in z'n afdronk. Deze minder soepele, meer gestructureerde wijn is duidelijk bedoeld voor de wat langere termijn.

7. Haut Bailly 2013
Stoere, masculiene 2013, stevig gebouwd, stevige tannines, tikje boers in de zin van verre van gelikt, pure ruige stijl, klassiek, recht voor z'n raap, eerlijk. Zonder meer voor de lange termijn. Speciale vermelding ook voor de tweede wijn La Parde de Haut-Bailly, een soort sappige, meer vriendelijke variant van de Grand Vin, zeer aantrekkelijk.

PESSAC-LÉOGNAN BLANC

Aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. Domaine de Chevalier blanc 2013
Voor mij het mooiste droog wit van 2013. Intense, gelaagde, transparante wijn met veel spanning. Mooie zuren, redelijk strak (in deze zeer jeugdige fase); zinderende, geweldige wijn! Als je één Blanc op de lijst zet, dan zou ik deze aanraden.

2. Carbonnieux blanc 2013
Zacht, licht, fris en liefelijk. Goed droog én tegelijk tamelijk tempting. Mooie balans, value for money. Ik sprak de wijnmaker gisteren die liet weten dat ze het prachtige etiket wat gaan 'opstrakken'. We houden ons hart vast.

3. Smith Haut Lafitte blanc 2013
Volstrekt andere stijl. Vol, rond en zacht en eigenlijk best sexy, en een beetje zoetig ook. Deze wijn wordt door menigeen zeer gewaardeerd, en terecht. Hoewel ik zelf voor nummer 1 zou kiezen. Of het liefst nog voor allebei (of voor alledrie).

SAUTERNES

Als rood het moeilijk heeft ruikt zoet wit z'n kansen. Denk aan 2007 en aan 2011. Heus terecht. En in 2013 ook wel, maar echt niet over de breedte. Een hoop Sauternes mist spanning en diepte, maar dat zal misschien meer aan de domeinen liggen dan aan het jaar. Want zo'n heftige aanval van schimmel in de nazomer, dat kan Sauternes natuurlijk juist heel goed gebruiken.

Aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. d'Yquem 2013
Close to perfection. Ongelofelijk mooi, super delicaat, uiterst evenwichtig. Perfectie als een stuk van Bach, plus verleiding van de piano van Chopin, wat moet ik hier nog meer over zeggen. Ik was zeer onder de indruk van deze wijn en er staan ook twee uitroeptekens in m'n schrift.

2. Guiraud 2013
Veel frisheid, heel natuurlijk, en komt net iets minder zoet over dan z'n soortgenoten. De wijn mist hier overigens niets, het geheel heeft enkel meer fraîcheur. Vrij delicate Sauternes en heel soepel bewegend, truly natural. Misschien wel de beste prijs-kwaliteit-verhouding.

3. Rieussec 2013
Vet-zoet en met pit, zelfs nog een iets scherp randje. Harmonieuze en uitgesproken wijn.

4. La Tour Blanche 2013
Mooie kruidige zoetheid met veel diepte. Verleidelijke wijn met goede balans van frisheid en licht tropische elementen.

5. Doisy-Daëne 2013
Ranke wijn, soepel en lening, veel frisheid. Zeer drinkbare Sauternes.

6. De Fargues 2013
De Fargues heeft het ook allemaal. Superieure Sauternes die ook weer heel ongeforceerd delicaat intens fris puur overkomt, om alle bijvoeglijke naamwoorden maar even op een hoop te gooien. Deze 6 Sauternes-notities voeg ik wat later toe, om precies te zijn op 13 mei, en gisteren, 12 mei, is De Fargues uitgekomen. Ik keek wel op van de prijs, die ligt erg hoog, en is ook enorm gestegen ten opzichte van voorgaande jaren.

Climens heb ik helaas niet geproefd. Maar die zou ik bijna (of eigenijk helemaal) durven aanraden op basis van ik van die wijn weet. En helemaal als je de vrij vriendelijke prijs meerekent. Coutet vond ik tenslotte ook plezierig, wel vrij licht.

Enfin, dit waren als laatste de aan te raden Sauternes. Ik zou zeggen: 2013 is in ieder geval een jaar om ook een kistje fijne Sauternes in te slaan.

Voor wie het trouwens nog niet wist, de Bordeaux 2013 primeurs zijn ook te koop.

Wednesday, May 7, 2014

Bordeaux 2013 aanraders deel 3

Het is voorbij, althans zo goed als: de nogal rustige Bordeaux 2013 campagne. Gisteren kwamen de laatste belangrijke wijnen uit, Ducru-Beaucaillou, Pichon Longueville Comtesse etc. en nu is het nog wat nadruppelen van wat onbelangrijke laatkomers. In deze 3e posting misschien wel de meest tot de verbeelding sprekende sub-regio van Bordeaux: Pomerol. En ook al hebben we het hier over 2013, toch zijn er al verschillende Pomerols uitverkocht.

POMEROL

Ook deze aanraders staan in willekeurige volgorde!

1. Vieux Château Certan 2013
In mijn notitie-boekje staan 2 uitroeptekens bij deze wijn. Frusterend ook, want Vieux Château Certan is lastig te krijgen. Zeker het jaar 2013 waarvan zo weinig is gemaakt. Er werd hier slechts 24 hectoliter per hectare geoogst, en onze kleine allocatie is dan ook al uitverkocht.

De 2013 is licht en levendig, met fijne zuren. Een elegante drinkwijn zonder ook maar een spoortje hardheid. Aanlokkelijk, mineralig, tender, zacht-kalkig, super balans en heel puur. Alexandre Thienpont zegt kernachtig: "silky, fruity and balanced", voor de komende 15 tot 20 jaar. Al ben je knap als je hier zo lang van af kunt blijven.

We vroegen Thienpont met welk jaar hij 2013 zou willen vergelijken. Dat was 1963, alleen heeft het château toen geen wijn kunnen maken. Met de techniek en vooral de kennis en inzichten van vandaag is die wijn wel gemaakt.

Omdat de "Grand Vin", Vieux Château Certan dus, altijd zo lastig te vinden is, en bovendien niet goedkoop is, is het goed om ook de 2e wijn van dit château onder de aandacht te brengen: La Gravette de Certan. Hiervan wordt nog minder gemaakt. Maar z'n obscuriteit heeft in dit geval ook een voordeel: er wordt minder naar gezocht. Veel mensen kennen het niet eens, ook omdat ze het nooit hebben gezien.

Toen ik Thienpont vertelde dat wij op dit moment met La Gravette 2010 werken reageerde de doorgaans ingetogen wijnmaker uitgelaten. De Gravette 2010! In zijn ogen "by far the best Gravette ever made" en beter dan menig jaargang van de Grand Vin en hij noemt een hele reeks jaren waarvan de Vieux Château Certan het niet haalt bij deze Gravette. Waaronder de 2013. Doet u uw voordeel hiermee, we hebben nog wel een paar kistjes Gravette 2010 staan.

2. La Pointe 2013
Verleidelijk fris-fruitige neus. Soepel, sappig en straightforward. Aangename Pomerol, redelijk licht. Well done heb ik er ook nog bijgeschreven. Dit is fijne Pomerol voor een heel vriendelijk bedrag.

3. Vray Croix de Gay 2013
Uitgesproken wijn, 4 hectare, van dezelfde eigenaar als Siaurac (Lalande-de-Pomerol). De Vray Croix de Gay is van een heel ander kaliber dan de vorige wijnen, dit is uitgesproken donker, vol, en rijp. Denk aan verleiders als zwarte koffie en pure chocolade. Gestructureerde wijn voor de langere termijn, met pittige edoch rijpe tannines.

4. Fugue de Nénin 2013
Heel direct puur paarsrood fruit, heel sappig en een beetje zoet. Natural en ongeforceerd. Light chalky texture. Gaat niemand zich een buil aan vallen, maar wel plezier aan beleven!

5. Beauregard 2013
Weer zo'n lekkere 2013! Al hebben ze veel moeten weggooien: hier is slechts 18 hl/ha geoogst, heel weinig dus. Dit is een typische, dus karakteristieke 2013: een echt lichte Pomerol. Veel frisheid, heel soepel en sappig. Fijne wijn, net als vorig jaar. Het domein oefent met agriculture biologique en de puurheid van deze wijn lijkt dat ook wel te verraden.

6. Gazin 2013
Gazin is andere koek. Stoer, stevig, goed geproportioneerd, een droog gespierde jongeling. Stenig sap op een goede structuur. Serieuze wijn voor de wat langere termijn.

7. La Conseillante 2013
Soms is La Conseillante geweldig, soms is de wijn 'gewoon goed'. En dat is ie dit jaar. Bij de eerste kennismaking - neus in glas - komt de wijn een tikje gelikt over. Wat cederhout, wat bramen, verleidelijk paars... en dat zet dan vriendelijk door en bouche. Hoewel, na een vrij zachte start komen ook kiezelige tannines en tintelende zuren door, heel goed. Al blijft de wijn vooral soepel, en zeker niet hard. Een echte drink-Pomerol, lekker prikkelend sap, met een goede frisheid ook. Ik denk dat dit breed gewaardeerd zal worden.

8. Mazeyres 2013
Mazeyres is geen wijn van hoge ratings, daarvoor valt ie net te weinig op. Dit is het mooie meisje van om de hoek. Niet meer, maar ook niet minder. Geen make-up, geen gedoe. Ranke wijn met veel soepel en iets zoet sap. In de league van eenvoudige wijnen kom ik veel tegen wat saai is, of geforceerd, onnatuurlijk, of uit evenwicht. Zo niet Mazeyres. Dit is wat het is, en het is puur en lekker.

9. Le Gay 2013
Als ik mijn proefnotitie lees dan lijkt ie eigenlijk best wel op die van Vray Croix de Gay hierboven. Met een uitroepteken ook, een aanrader dus. Er staat dat de wijn donker is, stevig ook maar soepel. Dat ie diepte heeft en ook best dik is, maar dat de fraîcheur goed is, en dat ik het een mooie wijn vind. Zusje La Violette heb ik helaas niet geproefd, daar is nog minder van maar dat is ook al uitverkocht. Van Le Gay is er nog een beetje.

10. La Fleur de Gay 2013
Niet dat ik voor deze wijn op de barricaden ga staan, maar ik noem 'm wel even. Vooral omdat ik wel blij werd van de bakken vol gezond zoetig fruit die in deze wijn zitten. Lekker.

11. L'Evangile 2013
Geweldige wijn! Een van de mooiste Pomerols die ik proefde. Het begint in de neus met prikkelend zoet-fris fruit, heel energiek. In de mond valt meteen de intensiteit van deze wijn op, dit heeft veel! Wat in deze fase overigens in strakke lagen en compact op elkaar zit, met forse maar mooie zuren. De tannines zijn er, goed rijp. Heel mineralige wijn met veel frisheid. Geweldig en harmonieus geheel met een lang bijkans stenig einde. Grote klassieker voor de langere termijn. Top!

12. l'Eglise Clinet 2013
Nu we toch bezig zijn, dit is nog zo'n topper. Met een heel ander karakter. Waar l'Evangile nobele trekken heeft is dit ruiger. Super levendig en ook zo'n wijn die van begin tot eind klopt. Zichzelf is. Krachtig sap, hartig, met een textuur waarin je wilt happen. Niet uit te spugen. Jammer dat ook hier weer zo weinig van is. Geldt ook voor de opwindende 2e wijn, La Petite Eglise (de logica om deze wijn alleen op magnum uit te brengen ontging mij dan ook een beetje, hoewel ik het wel een leuk idee vind). Voor wie iets met dezelfde esprit wil kopen zijn daar de zeer betaalbare Les Cruzelles (Lalande de Pomerol) en Montlandrie (Castillon). Maar pas op: het zal niet lang duren voordat ook deze wijnen uitverkocht zijn.

13. Trotanoy 2013
Spannende wijn, als altijd. Voor mij dit jaar net wat overtuigender dan Lafleur-Pétrus, die ik ook mooi vond. Qua stijl zitten we in de hoek van l'Evangile: mooie intensiteit, goed paars fruit, en daaronder serieus gestructureerd. Dit is een prachtig gezond geheel, met goede frisheid ook - een aanrader dus.

14. Petrus 2013
Le Pin kon dit jaar niet geproefd worden, Jacques Thienpont vond de wijn er nog niet klaar voor. Petrus was er wel klaar voor. De 2013 is vrij ingetogen, vergeleken met eerdere jaren. De wijn geurt heel natural en uitnodigend, het fruit is levendig paars-rood, proeft ook zo, waarna de tannines gaan prikkelen en tintelen, die vervolgens weer oplossen, zoals het hoort, en zoals het ook gebeurt als ze goed rijp zijn. Mooi evenwichtig en puur geheel, delicaat. Er volgt dan een lange afdronk die duidelijk gedomineerd wordt door fruit, rood fruit. Fris rood fruit, dat talmt, heel lang. Erg gaaf.

Thursday, May 1, 2014

Bordeaux 2013 aanraders deel 2

Een Riedel Bourgogne-glas met daarin gegoten de Beaune 1er cru Les Boucherottes 2011 van David Butterfield binnen handbereik. Met die fijne brandstof ga ik het tweede deel van mijn Bordeaux 2013 aanraders te schrijven. Over Saint-Emilion 2013, 10 aanraders. Bijna alle prijzen zijn uitgekomen de laatste 2 weken, dus daar zeg ik dan ook wel eens wat over, in het kader van de koopwaardigheid.

SAINT-EMILION

Deze aanraders staan weer in willekeurige volgorde!

1. Cheval Blanc 2013
Voor mij de mooiste premier cru "A" van de rechter oever. Grote klasse. Ook hier is maar de helft gemaakt van wat er normaal wordt gemaakt. Maar dat is nog altijd meer dan bij Quinault l'Enclos, de biologische proeftuin van Cheval Blanc en een van mijn favoriete betaalbare wijnen. De 8 hl/ha die men daar heeft kunnen oogsten was zodanig beschadigd door de hagel dat er helemaal geen Quinault l'Enclos van is gemaakt.

Terug naar Cheval Blanc, waar men een luttele 18 hl/ha heeft geoogst. Paars-bramige neus, waarna de wijn rank-fris binnenkomt, jong fruit. Met pittige zuren. Goed pittig, zonder hardheid. Strak, klassiek, intens, en rijp. Zo zie ik het graag. Alleen de prijs van deze wijn, die - samen met die van Ausone - weer overal bovenuit steekt. Lastig. Le Petit Cheval in dezelfde league, dus ook erg gaaf.

2. Angélus 2013
De 1er cru "A" met het minst uitgesproken terroir. Zegt men. En zie je misschien ook wel, ligt wat meer in de vlakte. Maar de wijn houdt zich dit jaar niet op de vlakte. Ik vind Angélus niet altijd een succes, maar dit jaar wel. Ik noteerde "goed in z'n soort" (moderne Bordeaux). Het begint met een zwufje hout en meteen daarna is daar die stevige, pittige, geconcentreerde en nogal expressieve wijn die ook nog eens goede zuren bezit en daardoor qua balans klopt. Het zit er bij deze wijn ook niet opgeplakt, nee het zit er allemaal diep in. Angélus is ook erg aan de prijs, sinds de promotie naar de "A" club, dat is dan jammer. De Lalande-de-Pomerol La Fleur de Boüard vond ik trouwens ook goed, uit dezelfde stal, zoals ook uit de naam blijkt.

3. Clos Badon Thunevin 2013
Ieder jaar gaan we op bezoek bij Thunevin, misschien ook wel omdat het zo'n gastvrij huis is met een lekkere lunch. Van de Thunevin-range vind ik eigenlijk ieder jaar de Clos Badon de leukste wijn. Geen hemelbestormer maar gewoon goed en lekker, zit fijn in elkaar en als je dit na 5 jaar opentrekt word je vast heel blij. Lekkere donkere wijn, veel bramen, frisheid ook, en best soepel.

4. Beau-Séjour Bécot 2013
Ondanks een wat moeizame discussie met de overigens enorm aardige wijnmaker over het onderwerp biologisch produceren weten ze hier steeds weer een zeer toegankelijke, best verleidelijke wijn te maken, met zoet-zuivelig-kalkig fruit en vriendelijk lachende zuren. Best wel licht, mooi in lijn met het karakter van 2013. Het is niet mega-spannend maar wel heel lekker.

5. Canon-la-Gaffelière 2013
Steekwoorden: rank, pit, paars, energiek, goed, stenig. Allemaal positieve zaken. Derenoncourt op z'n best, kom maar door. Tegenovergesteld van laf. Expressief juist, met veel frisheid. Gave wijn! Ik denk dan ook wel de link met Domaine de Chevalier te zien. Dat transparante van deze wijn.

6. Clos Fourtet 2013
En dit heeft dan weer wat meer sex appeal. Dit is het hazelnoot-mooie meisje van de klas. Die donkerte en dat jong-vlezige. Mooie prikkelende textuur, pittig sap, ook wat stenig maar in beheerste mate, mooie balans. Hier op de rechter oever werd in 2013 wat mij betreft beter werk verricht dan op de linker oever, waar dezelfde eigenaren in Moulis ook een bekend domein bezitten.

7. La Tour Figeac 2013
Oef dit komt ook heel soothing binnen! Zacht en breed en met chocolade erbij. Het fruit is heel uitbundig en rijp (komt dat omdat het biologisch is, dat het eerder en beter rijpt, zoals ook bij Pontet Canet?). Onderscheidende wijn, met name door z'n onbesuisde fruit, alsof het helemaal geen 2013 was.

8. Fonroque 2013
Nog een biologische Bordeaux. Dit zit aan de andere kant van het spectrum. Heel rank, lenig, fris. Heel droog, ingetogen en stenig, en pittig ook. Wat meer een lastpak, maar wel een lekkere dan. Lekker fel en energiek.

9. Grand Corbin Despagne 2013
En nog een die biologisch is. In een wat moderner jasje. Hout valt op in de neus, maar er is veel fruit en frisheid. Toegankelijk en soepel. Heel wat wijn voor z'n geld.

10. Fonplégade 2013
Weer bio. Zit eigenlijk een beetje in dezelfde hoek. Zoetig fruit met aangename frisheid. Best stevig maar niet hard. Ik heb niet zo veel opgeschreven bij deze wijn, maar er staat wel een uitroepteken bij. Vergeet niet dat de meeste geproefde wijnen helemaal niet in dit overzicht terechtkomen.

Deze 10 Saint-Emilions gaan live, op 1 mei 2014, en dan volgen nog Pomerol en Graves. Het is duidelijk: met 10 aanbevelingen is de Saint-Emilion-lijst niet heel lang. Maar wel heel overzichtelijk.