Monday, June 6, 2016

Bordeaux 2015: de value-for-money picks deel 2

Begin juni, en de campagne is vol op stoom. En dat is zacht uitgedrukt. Soms lijkt het of we warme broodjes verkopen, of dat we het weggeven. De belangstelling voor de wijnen, althans voor een deel van de wijnen, is groot. In deze posting zet ik de value-for-money picks van de rechter oever op een rij. De gekte betreft met name de duurdere wijnen. Leuk, maar bedenk dat er in de categorie 'betaalbaar' geweldige wijnen te vinden zijn dit jaar. Er zit overigens geen betekenisvolle volgorde in onderstaande opsomming.

Zie een eerdere posting voor de (duurdere) top van Bordeaux 2015.

SAINT-ÉMILION 2015

De Fonbel 2015
Bij Alain Vauthier van Château Ausone staat ieder jaar een lineup klaar van andere wijnen die hij en zijn team maken. Altijd een mooie opmaat naar de Chapelle d'Ausone en natuurlijk de Grand Vin, die je dan meteen in perspectief kunt plaatsen. De eenvoudige Vauthiers zijn doorgaans prima maar niet opvallend. Maar De Fonbel sprong er dit jaar tussenuit. Vooral door z'n uitbundige fris-paarse fruit.

Côte de Baleau 2015
Uit de stal van een andere topper, te weten Clos Fourtet. De ándere 'kleine' wijn die ze maken is Les Grandes Murailles, van de wijngaard naast de oude kerkmuur, aan de rand van St-Emilion bij de rotonde. Dit perceel heeft men recent bemachtigd, de conditie van de wijngaard is nog niet zoals ie moet zijn, en dat geldt ook voor de wijn. Côte de Baleau daarentegen is goed. Bergen vitaal en vrij krachtig merlot fruit. De tanninen zijn nog een tikje onbesuisd, dus even kelderrust is verstandig.

Fonroque 2015
Daar staat ie weer, zoals bijna ieder jaar. En dat is omdat deze klassieke St-Emilion van bio-goeroe Alain Moueix goed is. Ook hier valt het verleidelijke donkerpaarse fruit op. De wijn is levendig, prikkelend en compleet, alsook goed gestructureerd. Aanrader!

Quinault l'Enclos 2015
Twee keer geproefd. Hoop wijn, staat werkelijk bol van het rode fruit. Zuren gematigd. Uitbundig sap met een lichte kalkige, minerale toets - wat Quinault vaak heeft, maar nu is het wat minder, het fruit is overheersend op dit moment. Dit is een grote-mensen-Quinault, goed, maar niet mijn favoriet. Het rank-fris-jeugdige dat de wijn vaak heeft vind ik altijd erg fijn. Voor wie het nog niet wist, de wijn is bio-af, en dat is natuurlijk jammer. 2012 was de laatste biologisch gemaakte Quinault. In 2013 is het helemaal misgegaan met de oogst, en heeft men afscheid genomen van het biologisch werken. Begrijpelijk maar jammer, en eigenlijk een stap terug.

Grand Corbin Despagne 2015
Plezierige, klassieke neus. Rijp, en de geur die doet denken aan kersen die op een taart staan. Ook hier wat minder uitgesproken zuren. Het geheel komt heel puur en evenwichtig over. Blijft ver van effectbejag of andere aanstellerij. Past ook niet bij wijnmaker François Despagne die ons ongevraagd uitbundig college geeft over - vooral - biologisch wijnmaken. Maar we houden hem met onze vragen ook wel aan de praat, deze wijnintellectueel. Een believer. Absoluut een domein om te bezoeken voor iedereen die vragen stelt bij biologisch wijnmaken.

Saintem 2015
Instapper van Denis Durantou, maar wat voor een! Vol zoet rood sap met mooie zuren aan de basis en een solide structuur. Best stevig en zeker pittig. Kersen. Sterke wijn voor heel weinig geld. Deze wijn wordt gemaakt door Denis Durantou, die naam heeft gemaakt - en dat nog steeds doet - met zijn grote en gezochte (en dure) Pomerol l'Eglise-Clinet.

CASTILLON & FRANCS 2015

Clos Puy Arnaud 2015
De bokaal voor meest vrolijk-stemmende, levendige Bordeaux 2015 gaat dit jaar naar Thierry Valette voor zijn super aantrekkelijke Clos Puy Arnaud 2015. En mocht u denken dat dit dan meteen na levering op moet dan heeft u het mis. De wijn heeft ook een serieuze kant, een goede structuur, wat je onder meer ervaart in de lange finale. Valette kan wijn maken. Deze, en een paar andere wijnen uit dit gebiedje, bewijzen weer de kracht van de appellation Castillon.

Puygueraud 2015
Verrassend: fris, lenig en sappig, licht kalkig, stenig zelfs, en voelt zacht. Erg lekker, en een Côtes de Francs om wat jonger te drinken. Wordt gemaakt door Nicolas Thienpont die dit jaar ook hoge ogen heeft gegooid met Larcis Ducasse, Pavie Macquin en Beauséjour Duffau-Lagarrosse. Alledrie wijnen die in de lijst met 2015 toppers staan.

d'Aiguilhe 2015
Eveneens een wijn met veel frisheid, deze kleine doordeweekse 2015 van Stephan von Neipperg. Knap gemaakt, zacht in de mond, fijne textuur. Niet eindeloos in de kelder leggen, dat is zonde.

Montlandrie 2015
Kleintje? Montlandrie staat in het lijvige rapport van Tim Atkin MW met een 93/100 rating gewoon tussen de grotere jongens, deze Castillon van Denis Durantou (van l'Eglise Clinet, ik noemde hem al bij de Saintem). Atkin schrijft: "There’s only 5% Cabernet Sauvignon in Denis Durantou’s wine, but it’s remarkable what it brings to the blend. Violet-perfumed, with plum, cassis and blackcurrant leaf complemented by stylish oak and a chalky, minerally freshness. Drink: 2020-30". Enige wat ik daaraan kan toevoegen is dat de wijn best stoer, direct, pittig en ongepimpt overkomt. Ook een om niet te missen.

POMEROL 2015

Mazeyres 2015
We kwamen net Fonroque al tegen, en ook Mazeyres is van Alain Moueix. Dus biodynamisch. En Pomerol. En betaalbaar. En lekker. Wat een combinatie, klinkt als een must-buy. Is het ook. Tenzij je alleen van streng-klassiek-links houdt en niet van merlot. Want Mazeyres is bij uitstek soepel met een hele hoop rood fruit, en het geheel komt als altijd wat zoetig over. Maar de balans is goed in deze wijn, en de structuur eveneens, die ook wat licht kalkig is. Soothing value-for-money.

Fugue de Nénin 2015
Er zijn twee tweede wijnen die me dit jaar nóg meer dan andere goede tweede wijnen zijn bijgebleven, en dat zijn La Parde de Haut-Bailly en Fugue de Nénin. Misschien omdat ze ook zo op zichzelf staan. De hartelijke ontvangst op Nénin heeft geen invloed gehad op het volgende oordeel: "Vol overtuigend en pittig, prikkelend rood fruit. Gaaf! Tanninen mooi. Heel toegankelijk maar zeker niet M.O.R. (een muziekterm die middle of the road betekent). Vrij klassiek en precies en zonder enige aanstellerij, en met een glasrol voor het fruit."

LALANDE DE POMEROL 2015

Les Cruzelles 2015
Van het rijtje kleinere Durantou's - zie hiervoor al Saintem en Montlandrie, en dan is er ook nog La Chenade, ook goed, ook Lalande - is Les Cruzelles misschien wel de meest affe. Er is ook altijd wat minder van beschikbaar dan van de andere Durantou's. Cruzelles is een complete wijn, met serieus fundament, tegelijk zacht van textuur. Iets hout, passend, en in bescheidenheid. Het karakter van het fruit is droger, minder zoet dan in de kleinere cuvées zoals Saintem. Hint sesam in de afdronk. Schoon en ingetogen. Inmiddels meer dan de helft van de allocatie verkocht, dus if you snooze, you loose.

La Fleur de Boüard 2015
Dit zou niet mijn eerste keus zijn maar de wijn zit werkelijk goed in elkaar en is in zekere zin plezierig. Meer commerciële stijl met meer gemarkeerd hout. Donkere tonen van braam en gebrande koffie. Beetje typetje van het lage decolleté, maar die mogen er ook zijn.

Dorstig geworden? Dan is het nog even wat geduld hebben want deze primeur-wijnen zijn nog lang niet in Nederland. Het complete Bordeaux 2015 aanbod staat online. Bel of mail voor aanvullend advies, dat geven we graag - we zijn niet voor niets een week gaan proeven in Bordeaux.

Tuesday, May 31, 2016

Bordeaux 2015: de value-for-money picks deel 1

Na de posting over de "beste" Bordeaux 2015's ongeacht prijs en beschikbaarheid, gaat deze posting over het meeste waar voor je geld. En dan bedoel ik niet het meeste waard voor veel geld, daar gaat die vorige posting dus over, maar het meeste waard voor onder de ongeveer 40 euro maximaal. Maar vooral over toppers zo tussen de 20 en 30 euro.

Het leuke van Bordeaux 2015 is dat je - ook - voor weinig geld echt heel gave wijnen kunt vinden. Op beide oevers van de Gironde casu quo de Dordogne. Eerste rijtje zijn de wijnen ter linker zijde van de Gironde, op de westoever: Médoc en Graves. We gaan van noord naar zuid. In deel 2 van deze posting komen de rechter-oever wijnen.

SAINT-ESTÈPHE 2015

Phélan-Ségur 2015
In de noordelijke Médoc is rond de oogst wat regen gevallen, en de regen was daarom onderwerp van gesprek. Proef je Phélan-Ségur dan heb je niet het gevoel dat die regen roet in het eten heeft kunnen gooien. De wijn heeft mooi vol fruit en de tanninen zijn rijp. Samen met de goede zuren komt deze wijn aangenaam en evenwichtig over. Over het nabijgelegen Sociando-Mallet was ik wat minder enthousiast dit jaar.

Capbern 2015
Voorheen Capbern-Gasqueton. Maar Mme Gasqueton is dood, het château is in nieuwe handen, dus kon de naam korter. Gemaakt door het team van Calon-Ségur (geen favoriet dit jaar) en eigenlijk als altijd erg aangenaam. Zoetsappig fruit, heerlijk sappig. Geoogst van wijngaarden gelegen tussen Meyney en... Phélan-Ségur. Behalve toegankelijk heeft de wijn een volwassen basis en kan heus wat jaartjes ouderen.

Tronquoy-Lalande 2015
Dit is de Capbern van Montrose. Mond vol bramen. Paars, soepel, verleidelijk. Tintelende textuur van energiek fruit, fijne rijpe tanninnen. Iets kalkig in de finale. Overtuigende wijn.

La Dame de Montrose 2015
Altijd een kleine Montrose met recht, ook dit jaar. Komt in vergelijking met de voorgaande meer ingetogen over. Droger. Heel mineraal, mooie structuur. Meer terroir- dan druit-driven. Fris-stenige afdronk. Mooi!

Ormes de Pez 2015
Nog een geslaagde wijn uit het hoge noorden. Gedomineerd door uitbundig bijna zoetig rood fruit, heel vol en zalvend in de mond. Niet van het meest complexe soort, maar geeft een hoop plezier, Prikkelende zuren zorgen voor voldoende ruggengraat.

PAUILLAC 2015

Pibran 2015
Ben geen grote fan van grote broer Pichon Baron, maar deze wijn is zeker geslaagd te noemen. Misschien wat commerciële stijl, opvallend zoet en rond, maar ook een serieuze (niet harde) structuur. Dik-sappig rood fruit. Geen eerste keus maar wel vermeldenswaardig.

Réserve de la Comtesse 2015
Aan de overkant van de weg, de tweede wijn van de mooie Pichon Comtesse. Dit drink ik nog liever, deze vrouwelijkste van alles Pauillacs. Boterzachte wijn, zeer fijn fruit, mooie frisheid. Uitermate aangenaam.

Lacoste Borie 2015
Tweede wijn van grote favoriet Grand-Puy-Lacoste van François-Xavier Borie. Waar de grand vin nog wel iets strengs kan hebben is Lacoste Borie een ronduit vrolijke neef. Hier zal - bijna - iedereen gewoon blij van worden. Super benaderbaar en moderne 'edges' van chocolade en flink gebrande koffie. Paars sap.

Haut-Batailley 2015
Ook deze wijn wordt gemaakt door het team van Grand-Puy-Lacoste, door liefhebbers aangeduid als GPL. Ook dit is goed en evenwichtig met veel rijp paars fruit, gedegen van structuur, en niet hard. Geheel komt klassiek over, geen toeters en bellen. Wel mooi fris, en diep, spannend. Haut-Batailley heeft voor een betaalbare Pauillac altijd veel te bieden. Kan best wel even de kelder in.

SAINT-JULIEN 2015

Gloria 2015
Het nieuwe proeflokaal van Gloria en Saint-Pierre staat als een puist op hun nieuwe ook al niet zo mooie gebouw, je kijkt leuk over alles uit maar het is er ook te warm. Kinderziekte. En maakte dat Gloria en Saint-Pierre wat lastiger te proeven waren. Toch werd mij duidelijk dat vooral Gloria erg goed is gelukt in dit mooie jaar (Saint-Pierre heeft naar mijn smaak iets te veel hout gezien). Later Gloria nog eens nageproefd in koelere setting en mijn conclusie bleef overeind. Erg mooi rond en rijp sap, wat zuivelig, met een prikkelende licht-korrelige textuur. Mooi.

Le Petit Lion 2015
Proeven bij Léoville-las-Cases is altijd fijn, men neemt de tijd en inhoudelijke vragen worden uitgebreid beantwoord. En er is veel goeds te proeven. Dit jaar geen Pomerols meer, wat het proeven overzichtelijker maakt. Potensac plus tweede wijn vond ik nogal hard en hoekig dit jaar, maar de rest mag er zeker zijn. De nieuwe La Petite Marquise misschien nog niet helemaal in topvorm, maar Clos du Marquis wel, en "LLC" eveneens. Le Petit Lion viel op, dit is een zeer complete St-Julien met zeer aantrekkelijk stevig bramen- en zwart fruit. Vol en iets zoetig, fris ook, en lang.

MARGAUX 2015

Du Tertre 2015
Alsof ik warme broodjes verkoop. Ja het is heel goed, zeker voor z'n geld hoewel de wijn langzaam duurder wordt. Heel knap gemaakt dit, complete Bordeaux-belevenis, hij heeft het allemaal, maar de wijn is ook al uitverkocht.

Siran 2015
Voor een Margaux zeer betaalbaar. Heeft erg goede pers gehad en dat is in de verkoop te merken. De wijn was mijns inziens best in orde, mooi rijp, maar echt onrustig werd ik er niet van. Voor weinig geld heb je wel een 'serieuze' Margaux die ook best wel even de kelder in kan. Geen afrader ook.

Monbrison 2015
Gelegen tussen de twee succes-nummers Giscours en Du Tertre (die ook beide uitverkocht zijn), deze 'kleinere' Margaux met z'n gave label. Altijd in een klassiek jasje, maar ook speels en levendig, met een klein groenig randje. Het stoort niet, maar typeert wel de wijn. Sappig en aangenaam geheel.

Clos du Jaugueyron 2015
Misschien net te duur voor dit lijstje, maar dat is niet erg. Deze biodynamische topper noem ik graag even. Grote aanrader dit jaar, wat een ongelofelijk fijne wijn, wat een super fruit, dit is echt zo'n typische natuurlijke schoonheid. Veel is er niet van, het is ook meteen de meest kleinschalige wijn op deze lijst. En een grote persoonlijke favoriet.

MOULIS 2015

Poujeaux 2015
Vlag uit voor Poujeaux. Grote-mensen wijn met donker-zoet fruit. Vol en met diepte, heel verleidelijk maar zonder opsmuk. Staat.

Chasse Spleen 2015
Ook geslaagd in 2015. Wat ranker en ook wat eleganter dan buurman Poujeaux. Iets meer zuren, iets meer ingetogen. Komt dat woord klassiek weer voorbij. Mooie wijn. We proefden hier ook De Camensac, zit in de lift maar wat mij betreft wat houterig nog.

Mauvesin Barton 2015
Mélanie Barton-Sartorius, dochter van de Bartons van Léoville en Langoa, maakt sinds 2011 de Mauvesin. Haar intelligentie en ambitie staan aan de basis van een wijn die ieder jaar beter lijkt te worden. Ook Mauvesin 2015 is weer erg fijn, super sappig en met mooie zuren. Textuur zacht, karakter klassiek. Fruit paars en verleidelijk, hint van gebrande koffiebonen. Zeer complete wijn voor een ongelofelijk vriendelijke prijs. Dit zou nog harder moeten verkopen dan het al doet.

PESSAC-LÉOGNAN rouge 2015

Petit Haut Lafitte 2015
Grote tweede wijn, komt best strak en intens over. Hartig en wat stoer. Goed ruig sap. Notitie komt goed over maar is wel erg schetsmatig, en kort. Weet niet of men hier iets aan heeft, maar de wijn is goed.

La Parde de Haut-Bailly 2015
Haut Bailly was voor mij een van dé wijnen van 2015, absoluut spectaculair, en de tweede wijn, La Parde, komt al een heel eind in de buurt van perfectie. Ik noteerde: "Klassiek, sappig, droog, natuurlijk. Dit is super mooi. Heel harmonieus. Delicaat. Transparant, uitnodigend. Veel frisheid. Dikke 'P' voor deze wijn, top. Minerale finale." Ja dit is een grote aanrader, zeker omdat de prijs niet onvriendelijk zal zijn.

Binnenkort deel 2 over de betaalbare aanraders van de rechter oever. Voor wie geneigd is iets van deze wijnen in huis te halen, dat kan, zie ons Bordeaux 2015 aanbod, wordt dagelijks bijgewerkt.

Friday, April 29, 2016

Bordeaux 2015: de beste wijnen

Op de valreep voordat ik morgenochtend de trein naar Frankrijk neem publiceer ik hieronder mijn persoonlijke lijstje met 2015 toppers. Geheel subjectief en aanvechtbaar, maar dat is ieder lijstje. De echte value-for-money primeurs staan hier niet bij, die komen in een volgende posting.

Kleine toelichting: in dit lijstje alleen de 'grotere' crus, alleen rode en geen tweede wijnen. Die komen allemaal later aan bod. Zoals te verwachten dit jaar, veel hoge rapportcijfers. Binnen 1 cijfer staan de wijnen gewoon alfabetisch.

20
Château Margaux

19½
Cheval Blanc
Haut-Brion
Vieux Château Certan

19+
Ausone
l’Eglise-Clinet
Haut-Bailly
Lafite Rothschild
Lafleur
Latour
Palmer
Rauzan-Ségla
Trotanoy

19
La Conseillante
Domaine de Chevalier rouge
Léoville-las-Cases
La Mission Haut-Brion
Montrose
Mouton Rothschild
Pontet-Canet

18½+
Alter Ego de Palmer
Beauséjour Duffau-Lagarrosse
Branaire Ducru
Canon
Clos du Jaugueyron Margaux
Clos Fourtet
Le Dôme
l’Evangile
La Fleur Pétrus
Grand Puy Lacoste
d’Issan
Léoville Barton

18½
Les Astéries
Brane Cantenac
Ducru Beaucaillou
Giscours
Hosanna
Léoville Poyferré
Lynch Bages
Nénin
Pavie Macquin
Smith-Haut-Lafitte rouge
Troplong Mondot

18+
Beau-Séjour Bécot
Les Carmes Haut-Brion
Le Carré
Clos du Marquis
La Fleur Morange
Gazin
Haut Batailley
Langoa Barton
Larcis Ducasse
Pape Clément rouge
Pichon Longueville Comtesse
Phélan Ségur
Du Tertre

18
Calon Ségur
Clinet
Durfort Vivens
La Dominique
Figeac
Quintus

Het merendeel van deze wijnen zal na release op onze speciale Bordeaux 2015 pagina te vinden zijn. Wordt vervolgd.

Sunday, April 24, 2016

Bordeaux 2015, lekker droog.

Als verwachtingen hooggespannen zijn kan het alleen maar tegenvallen. Maar in het geval van Bordeaux 2015 viel dat nogal mee. De oogst van 2015 is een zeer goede oogst die schitterende wijnen heeft opgeleverd. Dat is de kortst mogelijke conclusie na een week lang vele piepjonge 2015’s proeven.

Denis Durantou met zijn dochter Constance
Château l'Eglise-Clinet, Pomerol.

Voor de numerologen onder ons is het handig te onthouden (en misschien dat het ook wel complot-denken oproept), het rijtje grote wijnjaren deze eeuw: 2000, 2005, 2010, 2015. Lekker kort door de bocht, zo ontbreekt 2009 natuurlijk, maar goed, aan de borreltafel kan hiermee gescoord worden. Anderen wijzen op de magie van oogstjaren eindigend op 5, ook leuk, maar nog lastiger vol te houden.

Thierry Valette met de zeer levendige,
speelse Clos Puy Arnaud 2015.

Op onze strooptochten langs de châteaux op linker- en rechteroever troffen we veel blije gezichten. Het is dan zaak om tóch wat zure vragen te stellen. Dat moet je overigens niet doen als je met de marketeer van het château aan het proeven bent, want die zit daar niet op te wachten. Maar als je proeft met de wijnmaker kan het wel. En de regel is simpel: hoe beter de wijn, hoe kritischer en eerlijker de wijnmaker. Die kan het zich veroorloven.

Zeer droog groeiseizoen
Het groeiseizoen was erg goed, zeker aan het begin. De lente was warm en droog met een probleemloze bloei en aansluitend een goede en gelijkmatige vruchtzetting. De basis was gelegd. Daarna volgde een warme en vooral zeer droge zomer waarin zich gestaag kleine, geconcentreerde druiven ontwikkelden, met een stevige, dikke schil.

Ontvangst in stijl op Château Nénin, Pomerol.

Naarmate de zomer voortduurde sloeg de angst toe dat het misschien wel iets té droog zou zijn: de wegblijvende regen begon tegen het einde van juli tot waterstress te leiden. Door gebrek aan water blokkeren de processen in de plant – door het stilvallen van de fotosynthese stokt ook de verdere ontwikkeling van de druiven.

Waterstress kan onder meer tot onrijpe en daarmee te harde tannines leiden; voor de wijnmaker een punt van aandacht tijdens de vinificatie – verderop meer hierover. Diepgravende oude stokken hebben het minst snel last van waterstress. En ook de stokken op ‘koudere gronden’ (klei, rechter oever) zijn in het voordeel.

Maar gelukkig bleek de angst grotendeels onnodig, de weergoden waren 2015 opnieuw goed gestemd: eind juli en begin augustus regende het. Met bakken kwam het water uit de lucht. De processen in plant en druif kwamen snel weer op gang en zorgden voor een vlotte en gelijkmatige véraison, het verkleuren van de druiven.

Nicolas de Bailliencourt vertelt over zijn Gazin 2015.

Augustus was minder warm, met af en toe een bui, en vooral de koelere nachten hebben ervoor gezorgd dat de verder rijpende druiven voldoende frisheid behielden, iets wat goed te proeven was in de meeste van de jonge wijnen.

Het resultaat van deze hemelse zomer: een wijngaard rijk gevuld met hoogwaardig fruit. De maand juni is het meest bepalend voor de grootte van de druiven: het droge warme weer betekende zoals gezegd kleinere druiven. De opbouw van fenolische stoffen die de basis voor de tannines vormen vindt vooral in juli plaats, en met het aanhoudende mooie weer die maand is ook dat proces goed verlopen.

Regen in noordelijke Médoc
Aan het einde van het seizoen, begin september, werd het opnieuw even spannend: er was, met de oogst in zicht, regen op komst. Plaatselijk zo bleek. Het natst werd het in de noordelijke Médoc, vooral in de zogenaamde Bas-Médoc, ten noorden nog van Saint-Estèphe. En hoe zuidelijker je komt in de Médoc, hoe minder je erover hoorde. In Margaux was het al vrijwel geen issue meer, en in de Graves al helemaal niet. Ook op de rechter oever heeft regen rond de oogst geen rol gespeeld.

François Despagne geeft college over biologisch wijnmaken.
Een wijnmaker om te bezoeken. Château Grand Corbin Despagne.

Waar het regende zogen dorstige planten zich vol water, waardoor in de druif dilution optrad, verdunning, verwatering. Als opgezwollen druiven dan ook nog barsten is het einde zoek, dan slaat de rot toe en moet er direct geoogst worden om erger te voorkomen. Dit scenario heeft zich gelukkig niet voltrokken.

Want dankzij de kwaliteit – lees: stevigheid – van de druiven bracht het water geen schade toe: de druiven barstten niet. In de noordelijke Médoc heeft de regen daarom alleen het moment van oogsten wat beïnvloed: in enkele dagen onttrekt de plant het water ‘terug’ van de druiven, waarna deze weer in vorm zijn en er geoogst kan worden. En uiteraard verdampt een hoop van het water in een paar dagen.

Château Lafleur 2015 en Pensées de Lafleur 2015, Pomerol.

Ook is het zo dat beter gelegen en beter beheerde wijngaarden beter af zijn: denk aan goede drainage, maar ook aan de mate van natuurlijkheid van de wijngaard. Een wijngaard met gras en diep gravende wortels heeft meteen al twee voordelen: het gras absorbeert en drinkt het water, en het resterende water komt minder snel bij de dieper gelegen wortels. In een kale wijngaard met oppervlakkige wortels zuigen de planten zich meteen vol water… met alle gevolgen van dien.

Enfin, overal in Bordeaux is uiteindelijk onder vrij tot zeer ideale omstandigheden geoogst. En daar sta je dan met je zure vragen. Was er dan echt niets om over te mopperen? Nou, misschien toch.

Tanninen en zuren
Met het proeven van de vele primeurs viel van alles op: bijvoorbeeld dat vrijwel alle wijnen à point zijn, los van stijlverschillen. Echt groene of serieus overrijpe (jammy) wijnen kom je niet tegen. En het viel op dat 2015, ik zei het al, vaak een mooie frisheid heeft. En dat het fruit zo uitbundig en aantrekkelijk is. Maar ook, en daar komt ie: dat in enkele gevallen de tannines behoorlijk dominant zijn. Waarom is dat?

Het zit ’m in de zelfbeheersing van de wijnmaker. Don’t push your luck. Bij een mooi jaar als 2015 is het voor sommigen – blijkbaar – te verleidelijk om toch nèt wat later te oogsten, en om bij de vinificatie toch iets meer concentratie en structuur na te streven. Wellicht om dit jaar die monumentale wijn te maken die de concurrentie doet verbleken? Geen goed plan.

Olivier Bernard en Rémi Edange zetten de 2015's klaar
bij Domaine de Chevalier, Pessac-Léognan. Gaaf.

Bordeaux 2015 is rijk, met veel suikers en dus veel alcohol. Een eigenschap van alcohol is dat het tijdens de vergisting tannines aan de druif onttrekt. Als je dan ‘te hard aan de wijn werkt’ – dat is: de inweking te veel stimuleert door bijvoorbeeld te enthousiast rémontages toe te passen – onttrek je te veel tannines aan de druiven. En niet alleen aan de druiven: tannines worden door de alcohol ook onttrokken aan nieuw hout. De vaak gehoorde logica om juist bij een rijk jaar als 2015 meer nieuw hout te gebruiken, omdat zo’n rijke wijn het zou kunnen hebben, pakt in feite averechts uit: de alcohol zuigt de tannines uit het nieuwe hout. Het resultaat is bepaald geen feest.

Juist daar vind je de verschillen. Ik zoek naar de beheersing, de elegantie, de transparantie. Natuurlijk horen de tannines in deze baby-wijnen aanwezig zijn, maar ze moeten wel goed zijn, rijp zijn, en zeker niet pijnlijk drogen in de mond.

Blandine de Brier Manoncourt, Château Figeac.

Ook over de zuren valt nog iets te zeggen. Zoals opgemerkt hebben de meeste 2015’s een mooie frisheid, maar diegenen die de oogst uitstelden – wat wellicht leek te kunnen met deze topdruiven in hun stevige schil – zagen de zuurgraad van hun druiven rap dalen. Een wijn boet dan in aan frisheid, en kan minder evenwichtig en energiek overkomen.

Bordeaux 2015 groot jaar
Maar laat duidelijk zijn: uiteindelijk zijn dit werkelijk kanttekeningen in de marge. Het grote verhaal is een mooi verhaal over een super seizoen, en schitterende wijnen. We hebben zoveel moois geproefd dat het lastig is de lijst met aanraders binnen de perken te houden.

Vieux Château Certan, Pomerol. Kom maar door.

Het jaar 2015 was ook het jaar van Paul Pontallier, directeur van Château Margaux die een week voor de start van de primeur-week overleed, veel te jong. Zijn laatste wapenfeit: de briljante, zeer verfijnde Margaux 2015. Pontallier heeft aan deze wijn nog volop kunnen meewerken. Ook de zeldzame witte Margaux is heel bijzonder. Sowieso is Margaux een appellation met veel schitterende wijnen dit jaar.

Zuidelijker, in de Graves, heeft de oogst onder zeer goede omstandigheden plaatsgevonden en zijn er werkelijk grootse wijnen gemaakt. Hetzelfde geldt voor Saint-Emilion en Pomerol. Maar ook in de noordelijke Médoc, waar de regen het einde van het seizoen enigszins bemoeilijkte, zijn erg goede wijnen gemaakt. De resultaten zijn hier alleen wat wisselender.

Nicolas Thienpont presenteert zijn 2015's.

Over prijzen gaan we het nog hebben. Maar gesteld dat de Bordelais wijze besluiten nemen dan is Bordeaux 2015 een zeer aantrekkelijk jaar om te kopen. Hierna zullen nog wat postings verschijnen met de grootste aanraders, met korte proefnotities.