Wednesday, May 31, 2017

Bordeaux 2016 kooptips rechteroever

Kooptips Bordeaux 2016 - de value-for-money killer 2016's ter rechterzijde van Gironde en Garonne - Het heeft even geduurd, maar hier is dan de laatste posting met tips, de leukste betaalbare primeurs uit Saint-Emilion en Pomerol en omstreken. We volgen weer min of meer de volgorde van de lijst met ons aanbod.

Fonroque 2016 St-Emilion
Deze wijn hoort hier eigenlijk niet thuis. Als 'Grand Vin', deze biodynamische Grand Cru Classé van mooi terroir nabij de heuvel van St-Emilion (het dorp). Wél een wijn die ongehoord goed is én zeer betaalbaar. Mijn proefnotitie schudt Pavlov wakker, en dat midden op de dag. Expressief, rood fruitig en soepel. Intens, evenwichtig en met levendige zuren. Veel precisie en frisheid. En dan eindigt de notitie met het woord 'top'. Says it all. Klasse en evenwicht, zie daar deze jonge pure Fonroque 2016.

Grand Corbin Despagne 2016 St-Emilion
Nog zo'n geweldige verstekeling. Eveneens een heuse Grand Cru Classé, maar belangrijker: ook een biodynamische wijn. Uit een andere hoek van Saint-Emilion, de sector Corbin, nabij Pomerol. En ook heel anders van karakter dan Fonroque. Waar Fonroque rood oogt, oogt GCD paars. De wijn is vol en rijp, zelfs naar zoet neigend. En behoudt dan toch voldoende frisheid (anders zou ie hier ook niet staan). Verleidelijke wijn, heel even moest ik zelfs aan chocolade denken, maar dat was maar kort. Grand Corbin Despagne 2016.

Montlandrie 2016 Castillon
Rock on! Wat is dit weer gaaf. U weet het, van de hand van meester-wijnmaker Denis Durantou die vooral beroemd is van zijn Pomerol L'Eglise-Clinet, die heel duur is. Als die te duur is, en dat is ie al snel, dan zijn daar voor de Durantou-fans de Saintem (ook een aanrader, maar ik kan ze niet allemaal opnemen in de lijst), La Chenade (mooi), Les Cruzelles (zie hierna) en deze Montlandrie. En nog een heel klein beetje van zijn tweede wijn La Petite Eglise. Erg gaaf maar zo schaars. Montlandrie is de rijpste van het rijtje kleinere Durantou's, maar heeft dan niet het zoete van eerdere jaren. De afdronk is van een volwassen (denk: best dure) wijn, droog stenig en lang. Montlandrie 2016.

De Pressac 2016 St-Emilion
Toen Jean-François Quenin was 'binnengelopen' met de verkoop van zijn Darty (een soort Franse Hubo) kocht hij het schitterende Château De Pressac. Een indrukwekkend kasteel, minstens zo indrukwekkend gelegen boven op een heuvel in de oosthoek van St-Emilion, richting Castillon. Kijkend naar dit terroir denk je: dit kan niet mislukken. Toch vond ik niet ieder jaar even overtuigend van deze wijn. De 2016 is dat wel. Donkere neus, energiek in de mond. Zuurtjes en rozenbottel, prikkelend en vrolijk. Niet voor decennia in de kelder, maar lekker drinken in de jaren '20. De Pressac 2016.

Clos Puy Arnaud 2016 Castillon
De onvermoeibare Thierry Valette is de man achter Clos Puy Arnaud. Wars van alle uiterlijk vertoon. Hij is het altijd zélf die de wijn laat proeven, in eenvoudige setting. En dan te bedenken dat de familie Valette ooit eigenaar was van Pavie. Een groter contrast is er niet denkbaar. Pavie is tegenwoordig het meest pocherige, hijgerige domein waar je een zonnebril nodig hebt om de blingbling aan te kunnen. Ach, als Thierry Valette Pavie zou maken, wat zou dat opleveren...? De combinatie van zijn stijl en dat terroir... zucht... enfin, we moeten ons richten op de Clos Puy Arnaud. Heel uitbundig fruit, pittig, intens en prikkelend. Paars en fris, en soepel. Net zoals vorig jaar leeft dit weer enorm. Gaaf! En o ja, biodynamisch ook.

Les Cruzelles 2016 Lalande de Pomerol
Al genoemd. Van Denis Durantou. Nèt een tikje eleganter dan Montlandrie. Iets meer ingetogen. Zeer evenwichtig en een super structuur, volle zuren, heel compleet. Blind zou je hier iets duurders van maken. Dit smaakt echt een niveau hoger dan wat je qua prijs verwacht. Heel veel is er niet van, maar onze allocatie is toch best riant. Die van L'Eglise-Clinet trouwens ook, maar die kost ongeveer tien keer zo veel. Les Cruzelles 2016.

Fugue de Nénin 2016 Pomerol
De Grand Vin Château Nénin is best heftig dit jaar. Had er zelfs wat moeite mee. Vast voor de zeer lange termijn, maar het is wel een hele hoop wijn per kubieke centimeter. Die enorme concentratie heeft de Fugue niet. Maar hij mist ook niets. Blind zou ik niet denken dat dit een tweede wijn is. Dit is erg goed.

Beauregard 2016 Pomerol
Voor deze lijst is Beauregard aan de dure kant, maar dit is een winner die hier niet mag ontbreken. Nieuwe eigenaar is Smith Haut Lafitte, en zij hebben flink geïnvesteerd in deze Pomerol. Zo zijn daar de kegelvormige betonnen vaten voor de vergisting, een soort enorme barbapapa's. En, goed nieuws, de wijn is biologisch geworden. De 2016 heeft zacht zoetrijp fruit en een fluwelige textuur. Heel mooi, zonder hardheid maar wel met een aantrekkelijke frisse korreligheid. Als een arty foto met hoge iso-waarde. Dit is absoluut een wijn om te volgen.

Dat was het. Een kortere lijst dan voor de linkeroever bargains. Maar dat maakt het leven ook makkelijker. En het kiezen niet zo moeilijk. Deze en de andere 2016's zijn te vinden op onze pagina met het Bordeaux 2016 aanbod.

Friday, May 5, 2017

Bordeaux 2016 kooptips linkeroever

Kooptips Bordeaux 2016 - de value-for-money killer 2016's ter linkerzijde van Gironde en Garonne - Leuk natuurlijk al die dure jongens (uit de vorige posting), maar wat zijn nou de wijnen die je straks makkelijk opentrekt, en waar je misschien extra van geniet omdat het ook nog eens zo'n leuk koopje was? We hebben de grootste aanraders op rij gezet. We volgen min of meer de volgorde van de lijst met ons aanbod.

Mauvesin Barton 2016 Moulis
Eigenlijk is dit geen killer wine. Geen tot nederigheid stemmend zwaargewicht die proevers besmuikt naar elkaar laat knikken, daarbij sjonge jonge mompelend of iets dergelijks. Nee, als hier iets of iemand bescheidenheid aan de dag legt dan is het de wijn zelf. Dit is een eerlijke, ingetogen Médoc met fijne klassieke trekken. Voornaam zonder gedoe. Mooi puur fruit, heel goed in balans. Elegant en sappig. En en bouche uitgesproken energiek. Kleine Barton waar je blij van wordt. Mauvesin Barton 2016.

Potensac 2016 Médoc
Uit de stal van Léoville las Cases, geboortegrond van menig meesterlijke wijn. Potensac is voor z'n prijs zelden te kloppen. Ook hier een klassieke stijl, maar duidelijk meer power dan de Mauvesin. Zal ook langer te bewaren zijn. Proefnotitie eindigt ondubbelzinnig met 'absoluut goed'. Voeg ik niets meer aan toe. Potensac 2016.

Sociando-Mallet 2016 Haut-Médoc
De 2015 was best een lastpak, de wijn was behoorlijk heftig van structuur, maar de 2016 is ronduit prachtig, veel meer in balans. Hoort misschien net niet bij de koopjes, maar de prijs-kwaliteitverhouding van deze officieuze cru classé is ijzersterk. De 2016 is enorm sprekend, open, met energiek sap en een mooie lijn. Komt ook in aanmerking als betaalbare bewaarwijn. Sociando Mallet 2016.

Blason d'Issan 2016 Margaux
Proefnotitie om dorstig van te worden. Ruigte in de neus, uitbundig prikkelend stevig fruit op de tong. Rood en sappig, alsook wat mineralig. Veel merlot. Alles komt van een en dezelfde oude ommuurde wijngaard waar ook de grand vin vandaan komt. Dit is van vrolijke jonge stokken. Neal Martin was kritisch over deze wijn, maar wij zetten een vette krul. Voor de vroege jaren '20, dit is niet gemaakt om lang weg te leggen en te vergeten. Blason d'Issan 2016.

La Sirène de Giscours 2016 Margaux
Dit jaar toch weer een paar tweede wijnen geproefd die vermomd zo als eerste wijn zouden kunnen doorgaan. Interessant om te zien dat veel professionele proevers top tweede wijnen lager waarderen dan middelmatige 'grand vins' (die dus helemaal niet zo grand zijn). Enfin. De Sirène van 2016 is zo'n super tweede wijn. Helemaal in lijn met de Giscours, maar al meer benaderbaar. Fruit is expressief en aantrekkelijk, rood en rond, en met een hoop pit. Overtuigende wijn, evenals z'n grote broer. La Sirène de Giscours 2016.

Monbrison 2016 Margaux
Over Monbrison is men het duidelijk niet eens. Jane Anson en Jancis Robinson vinden er maar weinig aan, maar Tim Atkin en - in iets mindere mate - Neal Martin vinden 'm goed. Wij ook. Zoetig, spontaan, bijna vet fruit, en een goede structuur. Het is maar een korte notitie, dat wel. Staat nog 'koek' bij en dat hoort bij de impressie van zoetheid. Monbrison, buurman van Giscours, is altijd goed geprijsd, en de meeste jaren een aantrekkelijke Margaux. Zo ook dit jaar. Monbrison 2016.

Du Tertre 2016 Margaux
Langzaamaan gaat ook Du Tertre over naar 'bio': inmiddels wordt er op ongeveer de helft van de wijngaarden biodynamisch gewerkt. Er wordt veel aandacht besteed aan het vergroten van de biodiversiteit. De wijn was al goed, en wordt ieder jaar beter. Lenigheid, souplesse, en veel spanning. Kersig fruit met veel frisheid. Precisie en focus. Intens. Gaaf spul. Kreeg in de vorige posting al een 18½+. Ga d'r maar aan staan zou ik zeggen. Du Tertre 2016.

Gloria 2016 St-Julien
Gloria stond al in de vorige posting. Met een vette 18½. Het is heel makkelijk dit jaar: wie een geweldige betaalbare St-Julien wil uit 2016, kiest Gloria, punt. De niet-grand-cru die uitsluitend van - zij het versnipperd - grand cru terroir komt. Vol-sappig en donker, serieuze matière, goede zuren en mooie frisheid, en dat alles goed in balans. Overtuigend. Gloria 2016.

Lacoste Borie 2016 Pauillac
Net zoals de Blason d'Issan is dit een wijn om al vanaf 2019 of 2020 open te trekken. Vooral heel veel fruit, uitbundig en ook vrij zoet. En veel sap. En naast het zoetige ook een aangename frisheid. Gewoon lekker dus. Kan ook niet anders van dit domein. Grand Puy Lacoste (een 19'er) is weer geweldig dit jaar. Lacoste Borie volgt, op gepaste afstand. Lacoste Borie 2016.

Pibran 2016 Pauillac
Deze is toch wel het vermelden waard. Heeft met de vorige wijn het zoetsappige fruit gemeen, maar gedraagt zich toch net weer iets... serieuzer. Buurman van de briljante Pontet-Canet. Behoort tot de stal van Pichon Baron. En misschien dat dat het merkbare plintje hout verklaart in deze volsappige wijn. Geen torenhoge favoriet, maar zeker geslaagd. Pibran 2016.

Réserve de la Comtesse 2016 Pauillac
Comme Pibran. Vermeldenswaardig. Maar wat minder soothing dan in 2015, dat was zo'n instant verleider. Deze Réserve heeft meer pit. En heeft net zoals de vorig twee wijnen ook wat dat zoetige fruit, zij het net wat minder. Wat hout ook, maar dat is vast ook de jeugdigheid. Enfin, de wijn heeft ons niet compleet verpletterd, maar we liepen toch heel opgetogen naar onze volgende date (buurman Latour waar we de 2005 proefden, of eigenlijk opdronken, maar het was dan ook aan het einde van de dag inmiddels). Réserve de la Comtesse 2016.

Phélan-Ségur 2016 St-Estèphe
Deze hoort hier niet thuis. Al met een 19 besprenkeld in de vorige posting. Prachtige wijn. Ik citeer: veel souplesse zonder verlies aan structuur. Zuren natuurlijk, onderdeel van het fruit. Sappig, bijna knapperig. Evenwicht en frisheid. Heel levendig en plezierig. Goede fris-minerale afdronk, lang. Uitnodigend en positief. Einde citaat. Zeer geslaagde wijn! Phélan-Ségur 2016.

La Dame de Montrose 2016 St-Estèphe
Montrose, dat was de mooiste St-Estèphe. Een 19½ (van de 20). Zo compleet en mooi. Maar dit stukje gaat over La Dame, de tweede wijn. Tweede wijn? Blind gaat niemand dat raden. Dit heeft zoveel klasse. Wat is dit toch een topdomein. Ligt ook zo schitterend aan de Gironde. De dag dat Cos Montrose in de schaduw stelt moet nog komen, als het zover is meld ik het. De Dame is beheerst, evenwichtig, mooi hartig, alles klopt hier. Een must buy, in ieder geval voor de eigen kelder. La Dame de Montrose 2016.

Tronquoy-Lalande 2016 St-Estèphe
Gemaakt onder toeziend oog van de heren en dames van Montrose, en dat is merkbaar. Want het is goed. Niet groots, maar goed, en lekker. Vooral soepel en vriendelijk, en zacht. Lekker open vanaf 2019. Tronquoy-Lalande 2016.

La Parde de Haut-Bailly 2016 Pessac-Léognan
Driewerf hoera wederom voor La Parde. Opnieuw een van mijn favoriete tweede wijnen. Proefnotitie staat bol van de superlatieven. Zeer compleet, frisheid, balans. Gestructureerd. En droog, strak, gaaf, naturel. Hier gaat blind straks ook niemand roepen dat het een tweede wijn is. Een groot feest dit. La Parde de Haut-Bailly 2016.

Carbonnieux rouge 2016 Pessac-Léognan
Volgens mij veel te snel geproefd. Notitie is even kort als krachtig. Sappig, plezierig. Balans, klassiek, fris, transparant. Kom maar door dus. Duidelijk een aanrader. Heel onlangs de 2009 in een line-up van duurdere 2009's geproefd en ook toen kwam ie er verrassend goed uit. Valeur sûr, zeggen de Fransen. En terecht. Carbonnieux rouge 2016.

Domaine de la Solitude rouge 2016 Pessac-Léognan
Een van de verrassingen van het jaar. Uit de stal van Domaine de Chevalier (19+), dus dat is een goed begin. Zeer verfijnd. Moderne klassieker. Delicaat en sappig. Raspaard, eleganter dan de knollen die bij Domaine de Chevalier de ploeg voorttrekken. Dit is een wijn om in de gaten te houden. Een Chevalier voor doordeweeks. Een pure drink-Bordeaux. Domaine de la Solitude 2016.

Le C des Carmes Haut-Brion 2016 Pessac-Léognan
Nog zo'n bijzondere wijn. Tweede wijn van Carmes Haut-Brion (19!), buurman van Haut-Brion. Klein domein met een zonder overdrijven waanzinnige winery die ontworpen is door Philip Stark. Alles straalt hier ambitie uit. De wijnen zijn stevig, overtuigend, intens, en tegelijk ongeforceerd. Whole custer fermentation, bijzonder voor Bordeaux. Maar wat overigens ook gebeurt bij persoonlijke favoriet Clos du Jaugueyron, sedert jaren reeds. Mits goed gedaan geeft het structuur zonder hardheid, en zeer expressief fruit. De Carmes staat als een huis, grote aanrader maar slechts beperkt beschikbaar, en de "C" is ook niet te missen. Ze zijn zeer goed bezig daar! Le C des Carmes Haut-Brion 2016.

Tot zover de betaalbare linkeroever 2016's. Het complete Bordeaux 2016 aanbod vormt zich op de speciale Bordeaux 2016 pagina. De volgende posting zal over de rechteroever aanraders gaan.