Skip to main content

Mood altering cognac

I have always blithely said I preferred armagnac to cognac – which was really just a knee jerk opinion formed years ago due to one brutal hangover from drinking too much cognac, and then, a few years later having one or two glasses of armagnac one day after a long lunch.

Last week I went to cognac. Less than two hours from Bordeaux but a whole different ball game. The grapes are still there, but it is the distilleries, at least at this time of year, that are the stars of the show. The aim was to understand a bit more about the place, and because I have an article to write about their booming sales – 163 million bottles sold in the last 12 months from October 06 to October 07. The most ever since the appellation was founded in 1939.

Two distillery visits were organised by the BNIC – the local cognac board. The first was to Ragnaud-Sabourin, a small family owned operation near Segonzac and the second to Frapin, also family owned, but on a bigger scale, in the same area.

Both are owner/distillers with vineyards in the prestigious Grande Champagne Premier Cru area. Frapin is the largest single owner in the area, with 216 hectares of grapes, while Ragnaud-Sabourin has 50 hectares.

The explanation of the inner workings of the still at Ragnaud-Sabourin was detailed and impressive – or at least I thought so, but then again I have never seen one before. Favourite Christmas present from here would be a bottle of Paradis which has 90% cognac from the early 1900’s, and 10% pre-phylloxera cognac - before 1870.

I didn’t taste it but the story was good enough to vaguely imagine spending 660 euro. That was, at least, until I tasted pure 1870 cognac at Frapin’s, hauled up out of a hessian-covered demi-john in a thing that looked like an old test tube. It tasted very strange. And very, very good.

I still have the empty glass and I can still smell it. There was a lot of talk about old leather and rancio – that desirable blue cheese type smell you get off very good, very old cognacs. For me it was all about old libraries, dusty paper, a vague metallic inkiness and that pre-exam awareness that all this might be snatched away simply by failing.

But whatever about the taste, the old Frapin 1870 was great for the mood – turning a straightforward, rainy afternoon tasting, into an impromptu bonding session, with war stories and childhood memories all over the shop. And that was just as a result of smelling it. I have yet to see something like that happen at a Bordeaux wine tasting.

Comments

Popular posts from this blog

Bordeaux 2017 aanraders - de grootste wijnen

Evenals vorig jaar geven we met plezier onze volstrekt subjectieve lijst met gaafste rode wijnen van het jaar. We hebben bijna alles geproefd van Bordeaux 2017, maar geen Petrus en Lafleur. Binnenkomen bij Petrus is zo'n gedoe dat we dat na jaren proeven maar laten voor wat het is. Lafleur pakken we volgend jaar graag weer mee. Maar zoals is te zien hebben we toch wel weer ons best gedaan.

19½
Cheval Blanc 2017
Latour 2017
Léoville-las-Cases 2017
Palmer 2017
Vieux Château Certan 2017

19+
Ausone 2017
Canon 2017
Haut-Bailly 2017
Lafite Rothschild 2017
l’Eglise-Clinet 2017
La Conseillante 2017
Le Pin 2017
Léoville Barton 2017
Margaux 2017
Montrose 2017
Pontet-Canet 2017

19
Beauséjour Duffau-Lagarrosse 2017
Clos Fourtet 2017
Cos d’Estournel 2017
Domaine de Chevalier rouge 2017
Grand Puy Lacoste 2017
Haut-Brion 2017
l’Evangile 2017
l’If 2017
La Mission Haut-Brion 2017
Les Carmes Haut-Brion 2017
Lynch Bages 2017
Mouton Rothschild 2017
Pavie Macquin 2017
Rauzan-Ségla 2017

18½+
Calon Ségur 20…

Bordeaux 2017 - het herrezen jaar

We zijn terug van vijf dagen proeven, een dikke 8 uur per dag Bordeaux 2017's proeven. Een ervaring rijker, zeker als je de wijnen meetelt die we in de avonden proefden, en dronken. Het meest bijzonder waren wel de Poujeaux 1928 en de Domaine de Chevalier rouge 1928. Ongelofelijke wijnen en een ongekende tijdreis van 90 jaar. Een bijkans mystieke ervaring.


Of wat te denken van de witte Latour Martillac 1948. Toen we een paar dagen later op het château de 2017's proefden hoorden we van de keldermeester dat er die week 2 van de 6 nog aanwezige flessen Blanc 1948 uit de kelder waren gehaald - zelf had hij deze jaargang nooit geproefd. De avond waar al deze bijzondere flessen werden ontkurkt was het jaarlijkse diner van de Académie du Vin de Bordeaux.

Het thema die avond: wijnen uit jaren eindigend op 8. Dus dronken we bij het eten achtereenvolgens Latour 1978, Mouton 1988, Lafite 1998, Haut-Brion 2008 en Yquem 2008, deels uit magnums en dubbele magnums. Het was een leerzame avond…

Bordeaux 2017 - Geheime lijst van ten onrechte nog niet uitverkochte wijnen

Bordeaux 2017 heeft niet dat warme broodjes over de toonbank gehalte van 2015 en 2016. De 2017 primeurs staan in de schaduw van die 2 monumentale jaren. Er zijn zeker goede wijnen gemaakt, maar de prijzen waren niet altijd aantrekkelijk. En veel kopers hadden de afgelopen 2 jaar ook al aardig in de buidel getast.

Toch zijn er koopwaardige 2017's. Natuurlijk zijn die er. Wijnen die het verdienen om eruit te worden gepikt. In onze laatste Bordeaux 2017 mailing hebben we de primeurs met de grootste prijsdaling op een rij gezet: een aantal toppers dat op een nette 20-26% prijsdaling zit.

In deze posting een iets ander lijstje: te weten dat van de wijnen die ten onrechte nog niet zijn uitverkocht, om wat voor reden dan ook.

Alter Ego de Palmer 2017.Pourquoi? Omdat deze wijn zo ongehoord goed is. De wijn heeft zeker goed verkocht, maar er zijn toch nog kelders in Nederland waarin Alter Ego 2017 over een paar jaar zal ontbreken... dat gaat ons niet gebeuren! Sterker: we zijn bezig om i…