Skip to main content

Best Burgundy still made at home

It must have happened at least once to every wine lover: a particular vintage passes your lips and, just like that, you realize the wine you are drinking surpasses anything you have ever tasted. Though the word wine is used to describe so many vintages fermented from so many kinds of grapes and vinified in so many ways that imply sheer diversity and range, yet it is true: every wine you drink from now on will in some way be compared to this one. Because this is the best wine you have ever tasted.


I am no millionaire, so I have never tasted La Tâche or Le Montrachet; no bottle of Romanée-Conti has ever graced my table. These remain only names to me which make me think of a higher purpose, that I should be earning more money.

But in July of 2007, while on a camping vacation in France, I pulled my old Renault 5 off the N74 into Vosne-Romanée and bought a single bottle of wine from the village wine shop for €16. The teenage girl who was working there said it was good. A week later I was sitting in a campground in the Rhône, overlooking a purple field of lavender, when I decided that the Crozes-Hermitage I was sipping was not bringing me any pleasure. So I fumbled under a pile of luggage in my Renault and unceremoniously pulled out the bottle I had bought in Burgundy: Vosne-Romanée, Martin Noblet 2000.

It was after sunset, so the light was not appropriate to judge its colour. But the bouquet was seductive: red fruit, spicey with a bit of garden tomato, leather and oak. A full-frontal rush of intoxicating dark berries with a little pepper in the mouth. Absolutely blended tannins with fruit in an extremely long-lasting aftertaste. Perfect finish. I sat in the dark in my car, savouring it.

Back in Amsterdam I could not find the wine; even an internet search gave me little, other than a contact address and what appeared to be a review in Japanese. It seemed no-one had heard of Martin Noblet. So I decided I would go back to Vosne-Romanée and meet him. On a scorching hot day this past August I walked up the drive of a modest house in the village, with Pinot Noir vines stretching in rows to the nearby N74. Bernard Martin came out to greet me. This quiet, unassuming man, now 70 years old, has lived in the village since 1966 and owns 3,5 ha of vineyards in Vosne-Romanée and Gevrey Chambertin. He started winemaking in his twenties but his son Fabrice makes the wines now, by the name Martin Fabrice. He must be proud but he is certainly not boastful: upon hearing me praise his 2000 vintage, he merely raised one eyebrow and said, "Ah, then you must try the 2001, it is far better."

So we sat in his basement and he pulled the cork out of a 2001. Anticipation. The nose was familiar: fragrant cherry, fresh-cut tobacco, leather and oak, this time with a hint of vanilla. Even the garden tomato was there. Taste: delicate red fruit, lightly peppered, with modest oak and good acidity. A beautiful, elegant wine, perhaps even faultless, but... I could not help feeling a little disappointment. As good as it was, it did not in my mind surpass the wine I had drunk a year before, which is now enshrined in my memory. But is memory faultless?

Back in Amsterdam again, I let two friends taste the 2001: Ron Cavé, owner of the wine shop Van Bakel en Cavé, and Ed van der Berg, owner of Ed's Wine Import. "Beautiful, honest Burgundy," they told me, "precisely as it should taste."

When the 2000 vintage was made, Bernard Martin was 62 and the wine was made at home, in the garage and basement, as has traditionally been done by small producers in Burgundy. This is in stark contrast with the modern vinification methods employed by larger houses. To each his own. You can keep the Drouhin. For me, the best Burgundy is still made at home.


Nice Story! Regards, Peter van den Besselaar

Popular posts from this blog

Bordeaux 2017 aanraders - de grootste wijnen

Evenals vorig jaar geven we met plezier onze volstrekt subjectieve lijst met gaafste rode wijnen van het jaar. We hebben bijna alles geproefd van Bordeaux 2017, maar geen Petrus en Lafleur. Binnenkomen bij Petrus is zo'n gedoe dat we dat na jaren proeven maar laten voor wat het is. Lafleur pakken we volgend jaar graag weer mee. Maar zoals is te zien hebben we toch wel weer ons best gedaan.

Cheval Blanc 2017
Latour 2017
Léoville-las-Cases 2017
Palmer 2017
Vieux Château Certan 2017

Ausone 2017
Canon 2017
Haut-Bailly 2017
Lafite Rothschild 2017
l’Eglise-Clinet 2017
La Conseillante 2017
Le Pin 2017
Léoville Barton 2017
Margaux 2017
Montrose 2017
Pontet-Canet 2017

Beauséjour Duffau-Lagarrosse 2017
Clos Fourtet 2017
Cos d’Estournel 2017
Domaine de Chevalier rouge 2017
Grand Puy Lacoste 2017
Haut-Brion 2017
l’Evangile 2017
l’If 2017
La Mission Haut-Brion 2017
Les Carmes Haut-Brion 2017
Lynch Bages 2017
Mouton Rothschild 2017
Pavie Macquin 2017
Rauzan-Ségla 2017

Calon Ségur 20…

Bordeaux 2017 - het herrezen jaar

We zijn terug van vijf dagen proeven, een dikke 8 uur per dag Bordeaux 2017's proeven. Een ervaring rijker, zeker als je de wijnen meetelt die we in de avonden proefden, en dronken. Het meest bijzonder waren wel de Poujeaux 1928 en de Domaine de Chevalier rouge 1928. Ongelofelijke wijnen en een ongekende tijdreis van 90 jaar. Een bijkans mystieke ervaring.

Of wat te denken van de witte Latour Martillac 1948. Toen we een paar dagen later op het château de 2017's proefden hoorden we van de keldermeester dat er die week 2 van de 6 nog aanwezige flessen Blanc 1948 uit de kelder waren gehaald - zelf had hij deze jaargang nooit geproefd. De avond waar al deze bijzondere flessen werden ontkurkt was het jaarlijkse diner van de Académie du Vin de Bordeaux.

Het thema die avond: wijnen uit jaren eindigend op 8. Dus dronken we bij het eten achtereenvolgens Latour 1978, Mouton 1988, Lafite 1998, Haut-Brion 2008 en Yquem 2008, deels uit magnums en dubbele magnums. Het was een leerzame avond…

Bordeaux 2017 - Geheime lijst van ten onrechte nog niet uitverkochte wijnen

Bordeaux 2017 heeft niet dat warme broodjes over de toonbank gehalte van 2015 en 2016. De 2017 primeurs staan in de schaduw van die 2 monumentale jaren. Er zijn zeker goede wijnen gemaakt, maar de prijzen waren niet altijd aantrekkelijk. En veel kopers hadden de afgelopen 2 jaar ook al aardig in de buidel getast.

Toch zijn er koopwaardige 2017's. Natuurlijk zijn die er. Wijnen die het verdienen om eruit te worden gepikt. In onze laatste Bordeaux 2017 mailing hebben we de primeurs met de grootste prijsdaling op een rij gezet: een aantal toppers dat op een nette 20-26% prijsdaling zit.

In deze posting een iets ander lijstje: te weten dat van de wijnen die ten onrechte nog niet zijn uitverkocht, om wat voor reden dan ook.

Alter Ego de Palmer 2017.Pourquoi? Omdat deze wijn zo ongehoord goed is. De wijn heeft zeker goed verkocht, maar er zijn toch nog kelders in Nederland waarin Alter Ego 2017 over een paar jaar zal ontbreken... dat gaat ons niet gebeuren! Sterker: we zijn bezig om i…