Skip to main content

Médoc 1990s tasting: Pauillac & St-Julien

Last weekend I coincidentally spent both evenings with – different – expats. Amsterdam hosts many expatriates, but none of them are actually in my own circle of friends.

Holland may be an open society, with many foreigners living here, yet the various social circles around seem rather closed. A friend from New York noticed this fact long ago, and last Saturday the same conclusion was drawn by a guest from Bulgaria. In her eyes the Dutch more or less exist in quite static cliques, groups of people that know each other since long. I’m afraid her observation is correct.

Interesting though: we, the Dutch, say the same about the French. Perhaps it’s more of a (West) European habit, as opposed to the hospitality of the Americans.

Anyway, it was pure American hospitality that I experienced last weekend. In an expat setting. The American hostess has an interest in wine, loves wine, but is so to say not a wine geek. Her thing (let’s call her Angela) is to invite wine lovers, and wine geeks, at her house and taste great wines together, while enjoying great food that she cooks. Furthermore ‘her thing’ is the thrill of winning special wines at Christie’s wine auctions.

I did not have to think long to accept the kind invitation. A friend of Angela acted as the chairman of this evening, and he professionally guided us through the following wines, asking one after another to share his or her impressions. Below I will share with you my tasting notes.

Lagrange 1999, 3rd cru classé de St-Julien
A rather slender appearance this wine, unmistakable impression of classic Bordeaux, with old wood. Earthy, and quite ripened, with some iodine, or blood if you want. In the mouth the Lagrange is supple and à point. There’s good intensity, but I would say this lean Bordeaux ought to be drunk these days (8-/10).

Léoville-Barton 1998, 2nd cru classé de St-Julien
Powerful fruit, like a clenched wrist, and a certain freshness. Sweet cherries. Lively-powerful fruit, dark and fresh, energetic, good and explicit acidity (8,5/10 – fail to deliver a complete TN here).

Lynch Bages 1998, 5th cru classé de Pauillac
The wine starts off very modest, or closed, with just some sweetness. But then it gradually unveils itself, first some leather, and then also dark fruit and cookies. The wine is medium bodied, suave and accessible, but there is still a slight astringency in the finish. The wine is showing the first signs of seniority, maturity. Very pleasant Pauillac altogether (8+/10).

Lynch Bages 1996, 5th cru classé de Pauillac
Also closed at the start! But after about ten minutes the wine has woken up, the nose even showing roundness and fullness. And in a modest way, there’s some true seduction. Notes of leather again, and pencil shavings. In the mouth there’s roundness too. There’s softness and dark fruit. Very pleasant wine, 1996 can be so tough, but this wine is lovely. Perhaps only lacking some true distinction (8,5+/10).

Branaire-Ducru 1996, 4th cru classé de St-Julien
Classic and modest nose. Slightly edgy, slightly green. But with the word 'slightly' stressed. Plenty of intensity in the mouth, a fairly good drink but altogether not really impressive. Classic, modest Bordeaux (8-/10).

Pichon-Longueville 1995, 2nd cru classé de Pauillac
Striking difference with the previous wine, the Baron is very open, forward, and it exhibits an unmistakable oakiness. Black currants, and even some chocolate. Convincing wine. In the mouth a good intensity, some sweetness. A soft and sexy wine (8,5/10).

Grand-Puy Lacoste 1995, 5th cru classé de Pauillac
The winner of the evening. Why? Because this wine struck me (and not just me) with its contagious energy: there’s an impressive freshness in the (sweetish) fruit, this wine is very alive. Youthful, juicy, just some dryness in the finish (9-/10).

Furthermore we drank some whites, we began the evening with a pleasant Carbonnieux blanc 2006, and finished with the Sauternes Raymond-Lafon 2001 and 1990. The first is what you may expect from a good Sauternes, the 1990 is simply very special, orange skin intermingled with a hint of Sherry, but it was way past midnight, so no tasting notes any more.

The only other wine that I shouldn’t forget to mention is the Lynch-Bages 1975, served blind. All of us were very enthusiastic, all of us guessed it was an Eighties-Bordeaux. Unbelievable how youthful this 1975 still is! A velvet beauty, beautifully mature but not old, and balanced. A true surprise.

So, this was my introduction to expat life in Amsterdam. Not bad at all. I definitely should act un-Dutch and widen my offline social circle here...

Comments

Popular posts from this blog

Bordeaux 2017 aanraders - de grootste wijnen

Evenals vorig jaar geven we met plezier onze volstrekt subjectieve lijst met gaafste rode wijnen van het jaar. We hebben bijna alles geproefd van Bordeaux 2017, maar geen Petrus en Lafleur. Binnenkomen bij Petrus is zo'n gedoe dat we dat na jaren proeven maar laten voor wat het is. Lafleur pakken we volgend jaar graag weer mee. Maar zoals is te zien hebben we toch wel weer ons best gedaan.

19½
Cheval Blanc 2017
Latour 2017
Léoville-las-Cases 2017
Palmer 2017
Vieux Château Certan 2017

19+
Ausone 2017
Canon 2017
Haut-Bailly 2017
Lafite Rothschild 2017
l’Eglise-Clinet 2017
La Conseillante 2017
Le Pin 2017
Léoville Barton 2017
Margaux 2017
Montrose 2017
Pontet-Canet 2017

19
Beauséjour Duffau-Lagarrosse 2017
Clos Fourtet 2017
Cos d’Estournel 2017
Domaine de Chevalier rouge 2017
Grand Puy Lacoste 2017
Haut-Brion 2017
l’Evangile 2017
l’If 2017
La Mission Haut-Brion 2017
Les Carmes Haut-Brion 2017
Lynch Bages 2017
Mouton Rothschild 2017
Pavie Macquin 2017
Rauzan-Ségla 2017

18½+
Calon Ségur 20…

Bordeaux 2017 - het herrezen jaar

We zijn terug van vijf dagen proeven, een dikke 8 uur per dag Bordeaux 2017's proeven. Een ervaring rijker, zeker als je de wijnen meetelt die we in de avonden proefden, en dronken. Het meest bijzonder waren wel de Poujeaux 1928 en de Domaine de Chevalier rouge 1928. Ongelofelijke wijnen en een ongekende tijdreis van 90 jaar. Een bijkans mystieke ervaring.


Of wat te denken van de witte Latour Martillac 1948. Toen we een paar dagen later op het château de 2017's proefden hoorden we van de keldermeester dat er die week 2 van de 6 nog aanwezige flessen Blanc 1948 uit de kelder waren gehaald - zelf had hij deze jaargang nooit geproefd. De avond waar al deze bijzondere flessen werden ontkurkt was het jaarlijkse diner van de Académie du Vin de Bordeaux.

Het thema die avond: wijnen uit jaren eindigend op 8. Dus dronken we bij het eten achtereenvolgens Latour 1978, Mouton 1988, Lafite 1998, Haut-Brion 2008 en Yquem 2008, deels uit magnums en dubbele magnums. Het was een leerzame avond…

Bordeaux 2017 - Geheime lijst van ten onrechte nog niet uitverkochte wijnen

Bordeaux 2017 heeft niet dat warme broodjes over de toonbank gehalte van 2015 en 2016. De 2017 primeurs staan in de schaduw van die 2 monumentale jaren. Er zijn zeker goede wijnen gemaakt, maar de prijzen waren niet altijd aantrekkelijk. En veel kopers hadden de afgelopen 2 jaar ook al aardig in de buidel getast.

Toch zijn er koopwaardige 2017's. Natuurlijk zijn die er. Wijnen die het verdienen om eruit te worden gepikt. In onze laatste Bordeaux 2017 mailing hebben we de primeurs met de grootste prijsdaling op een rij gezet: een aantal toppers dat op een nette 20-26% prijsdaling zit.

In deze posting een iets ander lijstje: te weten dat van de wijnen die ten onrechte nog niet zijn uitverkocht, om wat voor reden dan ook.

Alter Ego de Palmer 2017.Pourquoi? Omdat deze wijn zo ongehoord goed is. De wijn heeft zeker goed verkocht, maar er zijn toch nog kelders in Nederland waarin Alter Ego 2017 over een paar jaar zal ontbreken... dat gaat ons niet gebeuren! Sterker: we zijn bezig om i…